| 1. | yönetmenin ne yapmak istediği anlaşılamayan film.bir yanda 3 gencin aralarında yaşadığı garip ilişkiler, bir yanda fransa'da devrim hareketleri, öte yanda ortada dolaşıp duran film sahnelerini ezberlemeye dayalı bir film aşkı.ama esas öne çıkan ikiz kardeşlerle matthew'in aralarında geçenler ki bunlardan da pek birşey anlamak mümkün değil.film öylece akıp gidiyor ve sonunda "ee yani?" diyerek çıkıyorsunuz salondan.bertolucci için gereksiz bir film olmuş kanısındayım, gerçi kendisi "tamamen kişisel bir film bu" demiş. (makteo, 27.03.2004 23:41) |
| 2. | bakirelik olayına da el sürmüş.yani biraz karıştirim dedim filmi tam da orasını buldum.sonrası shift+delete (rymp, 28.03.2004 00:20) |
| 3. | bertolucci nin seksi,bekareti,aşkı,kardeşliği,savaşı,68 lerin bohem dünyasını anlatmaya çalıştığı son dönem filmi.68 dönemini konu alsa da söylemek istedikleri yarım kalmış kanımca.muhteşem bi film değil ama kullandığı bazı semboller düşündürücü...müzik ise filmin en güzel yanı janis joplin the doors hendrix edith piaf (mydarkstar, 02.04.2004 18:40) |
| 4. | türkiye'de sinema yazarları derneği "biz böyle değildik kardeşim 68'de. kimseyle sevişmişliğimiz üçlü ilişkiye girmişliğimiz yoktu. o bakımdan ters bu film bize" diyerek sanata bakışlarını ortaya koymuştur bu filmle.
(bkz. türkiye güzel ülke) (maherl, 08.04.2004 13:30) |
| 5. | 1968 kuşağını doğru bir şekilde anlatmadığı söylenilen film.halbuki filmde yönetmen daha çok kendi içindeki psikopatlıklarından bahsetmiştir.
anne babanın çocuklarını çıplak bastığı sahnede ise o zamanın aile karakterini iyi yansıttığı söylenebilir mi ki?(belki de evet)(bkz. gavat)(bkz. ensest ilişki) (bkz. hurdacı muharrem) (frank dux, 08.04.2004 17:08) |
| 6. | bertoluccinin en iyi filmi olmasada çok başarılı filmlerinden biridir.aşk,birine tutsak olmak zaten bertoluccinin uzmanlık alanına giren konulardır hele birde tek mekanda geçen çekimlerde olaya dahil olunca doğal olarak bertolucci devleşir.
bu filmde bertolucci sinema sanatına olan tutkusunu çok güzel dile getirmiş sinema sanatına büyük etkisi olan fransız yeni dalgasına bir çok gönderme yapmıştır,sinematek sahneleriyle godard başta olmak üzere pek çok ustaya selam yollamış ve jim and jule gibi klasiklerede ince ince göndermeleriye hem o dönemin sanat anlayışını hemde sanatçılarını eleştirmiş ve saygısını sunmuştur.jimi hendrix eric calpton karşılaştırmasının yapılması o bölümdeki diyaloglar ve hemen peşinden gelen mao ve kültür devrimi muhabbetide oldukça ilginçtir.sol düşünceye mensup görüntüsü çizen ancak olayla ne kadar ilgili oldukları her platformda tartışılabilecek olan kardeşler ve onlara katılan yine sözde devrimci gencinde gösteri yapan dervrimci gençlerin attığı taş sayesinde zehirlenmekten kurtulmalarıda sanırım pek çok insana politik bir filmin nasıl yapılması gerektiği konusunda ders vermiştir.kısacası çok iyi bir filmdir dreamers ancak en iyi bertolucci filmi değildir buda bize bertoluccinin ne müthiş bir yönetmen olduğunu hatırlatır ve ustaya selam çakılır. (bkz: last tango in paris) (bkz: besieged) (lapsus, 30.03.2005 12:42) |
| 7. | bir sahnede matthew'un söylediği "yönetmenler röntgencidir" ifadesi büyük ihtimalle betolucci'ye bir göndermedir.
68 kuşağını değil de, o dönemin bir üç genç üzerinde bıraktığı etkiyi anlatır the dreamers. sonu biraz havada kalsa da, hiç sıkmayan ve "iyi ki izlemişim" düşüncesi yaratan bir filmdir. (drenchrome, 07.06.2005 12:36) |
| 8. | ''tanrının olmaması babamın onun yerine geçebileceği anlamına gelmez''
repliğini dilimize yerleştirmiş aynı zamanda 9 kişi olarak gittiğimiz sinemeda bazı bünyelerin kırılan 4 yumurtaya dayanamaması sonucu ortamı terk etmesine sebep olarak 3 kişi izlediğimiz film!! (cosi e cosi, 11.07.2005 11:39) |
| 9. | izleyicisini alıp 1968'e götüren film. havası, mekanı, kokusu daha önemlisi ruhu ile. oturmayan kişilikler ile 68in henüz oturmayan ruhu filmin tamamında parallellik göstermiş. keşke böyle bir konu günümüz için ele alınsa.. (giberling, 14.07.2005 01:53) |
| 10. | çoğu insanın izledikten sonra ne alaka 68 kuşağıyla dediği (anlamamışlar filmi salaklar neyse ) ama 68 kuşağının insanların gözündeki yanlış yeri çok güzxel dramaturjik temellere oturtan ve yönetmen tarafından "herkes de izler izlemez anlamasın biraz düşünsünler" dediğini hissettiren derin anlamlar içeren ve izleyiciye müthiş keyif veren ve filmin ardından kolaylıkla etkisinden kurtulamıyan bertolucci filmi. (aziz, 22.10.2005 00:39) |
devamı