| 1. | dream theater'ın black clouds and silver linings albümünün her anlamda her telden çalan parçası. parçanın başlangıcı ve ilk bölümü direkt olarak suspended animation aparması şeklinde. içinde yer yer sdoit parçası havaları esiyor. hatta bir yerinde direkt bir gitar geçişi yakaladığımı bile söyleyebilirim. yaylı çalgılar 6. dakika civarında kulağımı tırmalamadı değil. sonrasında parçanın hafiften vites küçültmesi ise çok rahatsız etmedi. petrucci mastürbasyonu şeklinde başlayıp biten, yer yer konsantrasyon dağıtsa da kanımca başarılı bir parça.
ek: feci miktarda rush yakınsaması da var evet. (togisama, 19.05.2009 01:44) |
| 2. | yeryüzünün gelmiş geçmiş en mükemmel sololarından birini barındıran şarkı. bu sefer petrucci'ye "allah mısın ulan!" demiycem. bi kere dinliycem tadına vara vara... (horny meydan, 19.05.2009 01:54) |
| 3. | böyle bir solo yok aga. vallahi yok billahi yok. dünden beri kaç sefer dinledim bilmiyorum ama, hakkaten inanılmaz bir solosu var bu şarkının. bitmiyor zaten bi türlü, şarkı bitiyor, solo devam ediyor. "la bırah amua goduum" diye daldılar muhtemelen petrucci'ye kayıt esnasında. durmamış adam, bırakmamış solo atmayı... (horny meydan, 20.05.2009 01:48) |
| 4. | inanılmaz bir şaheser. orgazm mı desem hayır başka birşey bu ötesi birşey. her dinlediğimde yukarı bakıp tekrar tekrar şükrediyorum, nesin sen dream theater bir gruptan ötesisin, yaptığın şey müzik değil başka birşey çok daha üstü, daha ne kadar yüceltebilirim seni bilemiyorum ama haklıyım onu biliyorum. (trasker, 23.05.2009 15:22) |
| 5. | (bkz: ananı sikerim solosu) (horny meydan, 30.06.2009 01:07) |
| 6. | trial of tears, lines in the sand ve the spirit carries on sololarına benzer bir şekilde dağıtan, alıp götüren mükemmel bir petrucci solosu ile biten dream theater şarkısı. (kun3uli, 03.07.2009 03:09) |
| 7. | şarkının yazılma muhabbeti ise mike portnoyun ölen babası için olduğu söyleniyor.
aslında dream theater ın böyle duygu yüklü ve enfes sololu şarkı yapması tam tabiriyle " must " olmuştu. evet şarkının solosu efsane bir solodur ama jordan rudassın klavye performansı göz ardı edilemeyecek derecede iyidir. aslında tek tek söylemeye gerek yok. dream theater ın son zamanlarda yaptığı en sağlam şarkı ve grup üyelerinin hepsinin teker teker performanslarının harika olduğu bir şarkı. (uzayi kurtaran dunyali, 07.07.2009 12:22) |
| 8. | nedendir bilmem, çok feci hollow years kokuyor bu şarkı. çok güzel çok... (master of puppets solosu, 16.08.2009 16:58) |
| 9. | petrucci*ye küfürler sallamamıza, "insan mısın sen laaaan?" nidalarında bulunmamıza neden olan bir dt* şarkısı, black clouds & silver linings üyesi. albümün 5. şarkısıdır.
edit : hayvan gibi eserdir, dt aşkını tavan yaptırtıyor bi de. (evet, arka planda the best of times çalıyor şu anda.) (wither, 16.08.2009 17:03) |
| 10. | bombay vindaloo gibi muazzam bir dream theater eserinden sonra beni en çok etkileyen 2 solo bölümüne sahip şarkıdır..şarkıyı üç ayrı part 'ta incelememiz ise yerinde olur diye düşünüyorum..
1. part : 02:50'ye kadar olan klasik gitar solo ve huzur veren melodilerle dolu kısım.. 2. part : 02:50'de giren melodik ve hızlı solo insana bir anda ''noluyo lan? '' dedirtir..ki bu kısım hemen gitarı eline alıp soloyu çıkarmaya zorlar insanı.. 10:10 'a kadar devam eden bu kısım bana nedense learning to live i anımsattı..uçuşa geçmeden önce yapılan ön hazırlıklar misali.. 3. part : 10:10'dan şarkının sonuna denk devam eden solo ise john petrucci 'nin gitar üzerindeki bir ilizyonudur..petrucci sadece sol elinin 5 parmağını kullanarak sizi uzandığınız sandalyeden bir sihirbaz misali havalandırır..göz kapaklarınız ağırlaşır ve tatlı bi uykuya dalarsınız.. (kişisel olmayan ileti, 16.08.2009 17:21) |
devamı