SENİ HİÇ ÖLDÜREMEDİM

ölenle ölünmese de ölenle yaşanabiliyormuş, sen gidince öğrendim. bazen ben çağırmadan geldin yanıma, bazen davetlimdin. iyi ki öldün diyebiliyorum, çünkü artık daha sık benimlesin ve hayattayken olduğundan daha iyi biçimde.

artık sana baktığımda gözlerim dolmuyor, belki sana bakamadığım için doluyor zaman zaman fakat daha çok gülümseme nedenim oluyorsun. birlikte gülüyoruz seninle, sen de ağlamıyorsun artık.

seninle dilediğimiz kadar yürüyebiliyoruz ve sen hiç yorulmuyorsun. geceleri dilediğince uyuyabiliyorsun, o hastanenin boğucu havasından uzaktayız. uyandığında korkuların yok artık çünkü kimse gelip bedenine saplamayacak o sevimsiz iğneleri.

beraber yemek yiyoruz ve artık düşünmüyorsun bu dokunur mu diye...
sonra yeninden yürüyoruz seninle ve sen yine hiç yorulmuyorsun...

onlar seni öldürmüş olsa da, ben hiç öldür(e)medim...

(molly, 01.11.2009 20:34)
bu yazının oyu: