... .......

sessizliğe büründü sokakları ruhumun
esen rüzgarlar savurdu tuba ağacımın yapraklarını
münzevi bir çığlık koptu içimde, sarstı şuurumu
ab-ı hayatım karıştı unutkanlık nehrinin sularına
ruhumdan damlayan 3-5 damla yaş
kurumuş gözlerimden süzülen kanla..
akıp gitti unutuş ve de varlığım.

kaldırımlarla paylaşıyorum ruhumu artık
ve de sokak köpekleriyle, yalnızlığımı
ulumalara karışıyor boğucu hıçkırıklarım
ve kanıyor ruhum damla damla beton soğukluğuna
her damlada bir oluyorum yeni dostumla
ölüm soğuğu kokan kaldırımlarla..

gözlerimdeki hüzün yansıyor caddelere
ve sokak köpeklerinin hüznü,
kararıyor sokak lambaları
kandillere katran döküyor bu sefer benim gecelerim *
kararıyor caddeler ve gözlerim
söndükçe umudumun ışığı
katran doldukça ciğerlerime her nefeste
kararıyor caddeler , kararıyor cümbüşlerin koptuğu yakamozlar * *

işte söndü son sigaram, şem’i muradımın
ve vehmimde bıraktın gölgeni
artık çilem kaldırımlarda
ve gözlerinde, kırık bacaklı sokak köpeklerinin
ne var ne yokum artık seninle
eşlik etsen de araf kokan gecelerime… ***

* Sakarya kandillere katran döktü geceler!
** Bir cümbüştür kopsa da gece yakamozlarda,
Münzevi balıklarız ayrı kavanozlarda.
*** Bırak vehmimde gölgeni
Gelme artık neye yarar..

(kısa winston softun son nefesi, 27.10.2009 11:45)
bu yazının oyu: