nevin ilk albümündeki nadir güzel şarkılardan biri.
sözleri şu şekilde olmaktadır kendilerinin:
biliyorum duymak istediklerin bunlar değildi
o yüzden zafer saymıştım zamansız gidişini
öyle ya sen ondokuzunda koca bir kadındın
oysa ben seni tüm yalanlardan daha çok seviyordum
zor, zor kadere emanet ettim seni
sen benim kördüğümüm
tutamadığım gözyaşım
zor, zor bir daha, daha da güvenmek
bana düşen kabullenmek
zor da olsa dönüp gitmek
birgün gelir de bir an çokca zamanlardan sonra
geri dönüp baktığında bilmem anlar mısın
o senin bir anının benim ömrüm olduğunu
ne çok sevildiğini, artık çok geç olduğunu
zor, zor kadere emanet ettim seni
sen benim kördüğümüm
tutamadığım gözyaşım
zor, zor bir daha, daha da güvenmek
bana düşen kabullenmek
zor da olsa dönüp gitmek
dördüncü sayısını çıkarmış, albümler için hoş yorumlar yapan ve güzel posterler veren**** takip edilesi metal dergisi. 6 ayda bir çıktığını tahmin etmekteyim.
nev'in bu şarkısı güzeldir gerçekten ona lafım yok..ama 2 yıl önce parkorman'daki yılbaşı partisindeki performansında bu şarkıyı(daha çok nakarata kısmını) o kadar çok uzatmıştır ki, seyirciler arasında "hakem kırmızı kart yaa, at şunu oyundan zamana oynuyor yuaa yiter yaa.." nidaları yükselmeye başlamıştır..zira nev 3 dakikalık şarkıyı ara sololarla beraber 6-6.5 dakikada bitirmiştir..
repertuarını az şarkıyla doldurduğu için sanırım**, ya da sanmam, vaktimi doldurayım paramı alayım keyfime bakayım havası da olabilir..seyirciyi düşünen kaç sanatçı var ki zaten şu dünyada ?
"o senin bir anının benim ömrüm olduğunu" kısmını dinlerken birbirinizin gözlerine bakıp konuşmadan anlaştığınız bir sevgiliniz olduğunda, onu hiç bırakmamanız gerektiğini öğreten şarkıdır.
son elli saniyelik vokal kısmıyla insanı büyüleyen dorian şarkısı.
bu kısımda vokalistin söyledikleri ise;
bitti.. yüzüne yapışan damgayı boşver
bitti.. biraz rahatsız yaşamak zaten zor ..
dorian a ait olan "zor" adlı parçanın sözleri şu şekildedir.. ;
sana dökülen yalanlar
günü kurtaran ince ışık
yok olsa
göze alınan herşey
çatışan o zor beynin
yıkansa
gitmek zor,kalmak zor
nefes almak hiç ışık yokken
yaşamak zor artık inanma
beni kandırmak sana çok mu zor geliyor?
bitti, yüzüne yapışan damgayı boşver
bitti, biraz rahatsız yaşamak zaten zor..
zor dostum zor
sevilmeden sevmek
onu bir başkasının
yanında görmek
zor dostum zor
gülerken ağlamak
o aşk dolu günlerin
ardından bakmak
sev seni seveni
aşk nedir bileni
arama hiç boşuna
bırakıpta gideni
zor dostum zor
sevilmeden sevmek
onu bir başkasının
yanında görmek
zor dostum zor
gülerken ağlamak
o aşk dolu günlerin
ardından bakmak
zor dostum zor
bir teselli bulmak
sevip sevip sonunda
yabancı olmak
(bkz: muazzez ersoy)
metal müzikle ilgili mükemmel bir dergi ama çok düzensiz yayınlanıyor ve bulması bir hayli zor mesela son sayısı çıktı ve mephistoya çıktıktan bikaç gün sonra gittiğimde kalmadığını öğrendim ve köstebek metal shop da kapalı olduğu için bütün hayellerim yıkıldı o akşam için.
türk metal camiasının zor koşullarında ayakta durmaya çalışan, düzensiz zaman dilimiyle çıkabilen harika dergi. son olarak bakırköyriot shop'ta da satılmaya başlanmıştı.
nev'in ilk albümündeki güzel parça.
dibe vurmak üzere olduğunuz bir anda dinlerseniz canınız fena halde yanacaktır...
ağlatma potansiyeli de yüksektir *.
birgün gelir de bir an çokca zamanlardan sonra
geri dönüp baktığında bilmem anlar mısın
o senin bir anının benim ömrüm olduğunu
ne çok sevildiğini, artık çok geç olduğunu
bu sözler üstüne başka ne söylenebilir ki dedirten bir şarkıdır ayrıca.
karşısında durabilen tek şey umuttur. yaşadıkların ağır geldiğinde, her gece kabuslar eşliğinde uyandığında buna rağmen insanları ve kendini kandırmaya devam ettiğinde zorla tanıştığını fark edersin. evet belki güçlendirir seni ama bunu çok acımasızca, yaralar açarak yapar. gün gelip yaralarının kapandığını sandığında, sen tecrübelerinle övünürken pusuda yatan yeni bir zor çıkıverir karşına. eğer umudunu yitirirsen onun karşısında, zırhsız yakalandığın bu zor devirebilir seni.
sert ezgilere sahip nbk*şarkısı. nedense solistinin sesini animanin bağyan solistine benzeterim bu şarkıda.
hapsolmuş hayallerim
inatçı düzenlerim
halbuki ben kimim neyim
kabul ediyorum yalnız kaldıysam
ya yalnız kaldığımı sandıysam
bomboş bir düzendeyim
gizlenmiş sevenlerim
halbuki ben yine benim
kabul ediyorum yalnız kaldıysam
ya yalnız kaldığımı sandıysam
dayanmak çok zor
inanmak çok zor
acıyı yine ben çekerim
çizgilerimdir ellerim
başka gözlerle izlerim
saplantılı bu hislerim
2003 yılında çıkmıştı sanırım bu parça, o civarlarda işte.. o zamanlar ben de 16-17 yaşlarındaydım hemen hemen. 'şarkıdaki kız' olmak istediğimi hatırlıyorum, oldum da aslında. kendimi, hayatımı düşündüğümde olmak istediğim o değildi belki, ama o'ndan geçmesi gerekirdi olabilmek için, öyle hissediyordum. şimdi bakınca, hayatım olmak istediğim rollere sahip olarak geçti sanki biraz da. kendimi nasıl gördüysem, öyle oldum hep. ama şimdi hayatımın beni getirdiği yer, getirdiği yer falan da diil de aslında -şu anki hal'im- hiç birine ait değil sanki. ait aslında belki de, ama çıkışının olasılığı çok az olduğundan bilmemezlikten gelmeyi sevdiğim bi taraf. hani olmasa daha iyi olurlar'dan.. karşımda sevdiğim adam, şarkı çalarken bunları düşündüm bu akşam.. dış sesim bambaşkaydı ama yine, beceremediğimin kanıtı gibi. bu olasılıksız kısmım bu kadar açılabildiği için seviyorum belki de bu adamı ben. bilmediğimiz bi'şi de değil bu gerçi. hani beni güçsüz kılıyor ya, ondan. yeni bi'şi bulamamışım o zaman. sonra farkettim ki; ben yine 'şarkıdaki kız' olmak istiyorum, ama 19 yaşımı geçmişim çoktan..
elin yüzümde yüzüm dudaklarında
bir adım daha,
durma!
tırnaklarım etinde,
kan sıcak tende,
soru sorma...
herhangi bir yerde,
herhangi birileri olsak şimdi...
halbuki ömrümün en zor işi seni sevmek
dinler mi dur desem
ona söz geçer mi ki
aşk sorumsuz!
bütün yasakları deler
aşk dediğin kanunsuz!
bir an
bir gece
bir gün
bir ömür
kolay olsaydı seni sevmek
gereksiz inkar etmek...
"bir dokun bana ısınsın mevsim
öyle sev ki korkutsun şiddetin
al ki aklımı bedenimden
ruhum elinden ölüm beğensin
çözüldü düğümler birer birer
senmişsin soruların cevabı meğer"
bazı şarkılar vardır, hayatınız film yapılsa arkasında çalacak şarkının o olduğunu hissedersiniz, şarkıyı dinlerken hayatınızdan fragman gibi kareler gelir gözünüzün önüne. hiç bitmesin istersiniz ama bir yandan da boğazınızda takılmış bir yumru nefes almanızı engellemektedir, önce bir iki yutkunmaya çalışırsınız, sonra gözyaşlarınıza teslim olursunuz. acılarınız, mutluluklarınız, aşık ve nefret eden haliniz, hepsi o şarkıdadır çünkü. bu yüzden fazla dinlemek istemezsiniz o şarkıyı, bu durum bozulsun istemezsiniz. böyle bişi işte...
