(bkz:
ukte)
herhangi bir ukte notu yok, zannediyorum, bir sanat dalında ürün verip, bunun "tutması" sonucu bu işin kaymağını yemeyi sürdürmek adına olayın bokunu çıkaranlar kastediliyor. bunun şöyle iki sebebi olabilir:
i. başarılı olan sanat eserinin (genelde dizi olur) sürecini uzatanlar
ii. o ürünü sonlandırsa da belli bir süreçten sonra, istek üzerine, ısıtıp yeniden sürenler.
değişik alanlarda, yerli- yabancı bir sürü örnek bulunabilir:
film alanında;
bir türk yapımı olarak (bkz:
hababam sınıfı)
ve yabancı, sürüsüne bereket; (bkz:
rocky), (bkz:
a nightmare on elm street), (bkz:
police academy), (bkz:
james bond) (bkz:
superman) bir çırpıda aklıma gelenler.
yalnız, buraya bir not düşmek gerek;
film alanındaki yapıtlar genellikle farklı kişiler tarafından, değişik zamanlarda çekildiği için bunlar içinde bir "zirvede bırakamayan" kişi bulmak biraz zor olur. ve bu isimler üzerinden yeni bir deneme yapan hiçbir yapımcı, yönetmen ya da senarist hatta oyuncu, "sıçmak" için yola çıkmaz fakat genelde izleyicinin, bu yapımların ilk versiyonlarını "bir ayrı" sevmesinden ötürü başarısız sayılırlar. zirveden alaşağı etmeye çalışanlar şeklinde kolayca incenelebilirler belki.
***
mizah dünyamızda da zirvede bırakamayanlar olduğu söylenebilir belki. örneğin, bir
pazar sevişgenleri'nin okuru artık sıktığı düşünülebilir. aynı anda
kötü kedi şerafettin de uzun serilerdendir. gerçi ben hala, şerafettin, elinde silahla "hüleaaaan" diye bağırdığında, o çizime bakıyor ve
bülent üstün'e küfürler ediyorum
* ama eseri genel olarak düşünüp, beğenilen zamanın değişmesinden ötürü belki "zirvede bırakamayan" olarak tanımlayan vardır..
***
dizi alanı ise, yapanların, zirvede bırakamayanlar kahvesinde oturduğu, bir yığın insanla doludur. yerli ve yabancı bir sürü örneği vardır.
yabancı örnekleri için: (bkz:
the young and the restless), (bkz:
cheers), (bkz:
married with children), (bkz:
the x files) (kaynağının temelinin hayal gücüne dayanması, bu diziyi bunlardan ayrı tutabilir belki) yine bir çırpıda aklıma gelenler.
ve, dizi alanında bu hususta bayrağı önde taşıyan bir yerli dizi ile bu ukteyi bitirmek istiyorum: tabii ki (bkz:
bizimkiler).
bizimkiler dizisi, o başta verdiğimiz ilk kategoriye
kafadan girer.
umur bugay,
çöpçüler kralı'nda keşfettiği cevherini bu dizi ile maden ocağı ayarında bir sahaya dönüştürmüştür. tam ömrünü bilemiyorum ama, şöyle bir gerçek var:
ali; dizinin başlarında elinde şeker, şortuyla koşarken,
bilge'nin saçını falan çekerken gördüğümüz
ali, dizi bittiğinde evli (ya da nişanlı), hatta sallıyor olmayayım ama şirketin başında falandı. bu açıdan, bizimkiler dizisi, senaryosu ne kadar kaliteli olursa olsun, ilham aldığı ve yansıttığı şey,
toplum olduğu için, toplum da değişen bir şey olduğu için zirvede bırakamadı. belki de
umur bugay, zaten yaşı geçkin olan karakterlerin, değişen toplum katman ve özelliklerine direnç göstereceği gerçeğini göremedi ya da karakterlerine bu değişimleri "izletebilir" ölçüde özümsetip, kaliteli bir iş çıkaramadı ortaya. bunu bilemiyorum.
ibret i alem olsun diye şunu yazarak bitireyim: dizi alanında her sanatçıya örnek teşkil etmesi bakımından lider olan, zirvede bırakan, kendisinin ve takımının ilk golünü atan yapım ve kişi için (bkz:
seinfeld).
başlığa en genel yorum da şudur tabi:
tasvip etmiyoruz.
