zikir, tasavvuf tarihi açısından çok çok önemli bir kavramdır. bu kavram yalnızca allah'ı hatırlamanın ve o'nu anmanın bir ifadesi değildir. sufiler için bundan daha fazlasıdır.
bir zikir çeşidinin farklı oluşu; zikir esnasında söylenen isimler; söz konusu zikir çeşidinin hangi büyük sahabeye dayandığı; oturarak ya da ayakta; sesli veya sessiz yapılması; hareketli veya kalben icra edilmesi gibi hususların hepsi "tarikat" dediğimiz oluşumları ayırabilmemizi sağlayan en büyük ölçütlerdir. sadece bir örnek verelim, halvetilik tarikatının yedi esma diye tabir ettiği zikir isimlerine daha fazla ekleme yapıp yirmi sekize çıkaran nureddin cerrahi bile cerrahilik adında bir tarikat kurmuş olarak incelenir. zikir mevzuu çok önemlidir sözün kısası.
