zeki ama çalışmayan çocuk  

türk ailelerinin neredeyse tamamına bahşedilmiş bir lütuf

nedense bütün çocuklar zekidir ama çalışmazlar. e çocuk bulmuş tabi bahaneyi, aile de kabul etmiş neden çalışsın ki.

bir öğretmenin, ilgili bir veliye çocuğunu tanımlarken kullandığı ifadedir. öğretmen, çocuğu beğenmese bile,genellikle velinin çırpınışını görüp onu umutsuzluğa sürüklemek istemediği için "çocuğunuz aslında çok zeki ama ders çalışmayı pek sevmiyor ya da nasıl çalışması gerektiğini öğrenememiş" diyerek, kendi çapında onu tesselli eder. ancak,tüm ebeveynler kendi çocuklarını öğretmen demese bile zaten bu tanımlamaya yakıştırmışlardır.

şimdi bilindiği gibi güzel türkçemizde bu "çocuk" lafı genç erkek anlamına da kullanılmaktadır. cümle içinde kullanmak gerekirse "dün itü'ye gittik bi çocuk gördüm, sonra bi çocuk daha gördüm, o kadar çoktular ki; ama kız pek yoktu." neyse cıvımaya gerek yok. böyle bi duurmda, bu itü'de gördüğümüz çocukların arasında zeki aa çalışmayan tipler vardır. hele bi de bunların zeki ama çalışmayan, bi de yetmiyomuş gibi millete çan yapan çeşidi vardır ki tadından yenmez.

ilkokuldan üniversiteye değin çocuğun beynini iğdiş eden müthiş eğitim sistemimizde aslında çokça görülebilecek bir durumdur.çocuk evet gerçekten zekidir, cin gibidir ve sosyal hayatta, davranış ve konuşmalarıyla, becerileri ve hayal gücüyle, leb demeden leblebiyi anlamasıyla bunu belli eder.lakin gel gör ki derslerden ve okuldan o denli soğutulmuştur ki haklı bir şekilde çalışmaktan kaçar ve malesef zekasını başarıya (ne derece başarı olduğu tartışılır) dönüştüremez.

akıllı tembel

zaten salak olsa çalışırdı,zeki çalışmaz zaten bu yüzden çok mantıklı bir durum.

(bkz: cedric)

zeki olanın hayatını doya doya yaşamak istemesi, geçirdiği her saniyenin eğlenceli ve yaşanabilir olmasını istemesi, saçma sapan sırf para kazanmak için ilgi alanı yerine matematik falan çözmek istememesi edeniyle olabilir. ama hagisi zekiliktir aptallıktır orası tartışılır zira belkide zekilik hayatının yarısını gözün kapalı yapman gerekenlere olabildiğince adamakta olabilir hem belki bunun kazançları daha fazla olur.sonucunda bilemiyorum hangisi akıllılık hangisi aptallık ama şunu biliyorum ki ben aptalım ama çalışıyorum azda olsa. hatta hem aptal hem tembelde diyebilirsiniz çünkü hiç bir zaman yeterli çalışmıyorum gibi geliyor bana. sorun zaten kafayı üşütmek değil üşütememektir.

zeki ama çalışmayan çocuk yoktur,sıkıcı dersler vardır.

küçüklüğümün kabusu olan çocuk bu.
yok efendim ben o değildim. ben ortalama bir öğrencilikte direnen halbuki "kapasitesi bu değil yani, kapasitesini zorlasa neler yapıcak" olan çocuktum. bak o da iğrençtir, ama bu zeki ama çalışmayan çocuk yok mu! allah bin belasını versin onun.
ulan bunun yüzünden kıyaslanırdık ya biz hep. yok o bididi hiç çalışmıyomuş da yine de en iyi anadolu lisesini kazanıyomuş da bibibiidididi.. ee ben de çalışmıyodum, paşalar gibi de kazanmıyodum bi yeri. mantıklı olan doğruydu hani lan! beni kapasitemle bıraksınlar arkadaş.kime ne!

dersi derste dinleyendir bu çocuk.

içinde göze batan bir hata barındıran sözdür. zeka derken kastedilen, beyinde hızlı çözümleme yapabilme, olaylara karşı ani karar verme, hızlı düşünme vs. ise. bu tip özelliklere sahip bir çocuğun çalışmaması diye birşey olmamalı normal şartlarda. hızlı düşünme, doğru karar verme yani zeki olma vasfına sahip bu çocuk zekasını kullanarak çalışması gerektiğine karar verebilmelidir. eğer hem zelki olduğunu iddia ediyorsa, hem de iddia ettiği bu zekayı kullanmıyorsa bu o insanın gerçekte zeki olmadığını gösterir.

bütün başarısız ailelerin tesellisi olan çocuktur bu. kolay değil tabi insanın kendi çocuğunun sığır olduğunu kabullenmesi. canından kanından parça lan bu, kolay mı öyle "ya bizim çocuk da çabalıyor ama kapasitesi belli tabi almıyor kafası" demek. istisnaları olmakla beraber kaideye halel gelmez.

ilkokulda hep 5 almasına alışılmış çocuktur. ortaokula geçince gün gelir 60lı bir not alınır, öğretmen olan anneden "olamaz, nasıl yani" gibi bir tepki alınması üzerine "ama geçen gün hede böyle bir not aldığı zaman annesine başka şeyler söylemiştin" der ve anneden gelen cevapla sarsılır " tabii hayatım her çocuk kötü not alabilir, herkesin bir kapasitesi var hede mesela zeki değil bu not onun için üzücü olmayabilir annesi de bunu bilerek yaklaşmalı olaya ama sen zeki bir çocuksun ama çalışmıyorsun bu not senin için tatmin edici olmamalı" bunun üzerine "lan keşke aptal olsaydım bak annem 60a sevincekti o zaman" diye geçirir içinden.

genellikle mantık ve pratik zeka gerektiren işlerde başarılıyken ezberde sıçar bu tipler. *

aileler dersleri kötü olan çocuklarına bu tanımı kullanır. ilerleyen yıllarda liseden terk olan bu çocuk için ailesi ''ticarete kafası basıyor,çok zengin olacak çocuğumuz'' tanımını kullanır. ilerleyen yıllara gelirsek eğer say say bitmez bunlar.

türkiyede her on çocuktan dokuzunun dahil olduğu öğrenci tipidir.

ilerde bi baltaya sap olamaması muhtemeldir.

zeki ama aptaldır.
(bkz: akıllı olmak)

anneleri yüzünden yüksek not sevinçlerimi hep baltalayan çocuktur. diyelim ki doksan aldım yazılıdan. annem övünerek anlatır onun annesi de der ki bizimki de çok zeki ama çalışmıyor, çalışsa o da alır. bokumu alır. insan bir takdir eder, aferin berkay'a der, sonra ne istiyorsa söyler. tebrik yok takdir yok hemen kendi çocuğunu kayırmalar filan... yesinler bokumu.

bu başlığı görünce canım annemin kendi çocuklarını yere göğe sığdıramayan komşulara beni anlatması geldi bir anda.

komşu teyze: bizim çocukta seneye bitiriyo kısmetse ama çok uğraştı, çok çalıştı, üzülüyorum bu çocukların haline. okulu bitirdikten sonra amerikaya gidicek benim oğlan kısmetse. seninki ne yaptı?
annem: valla bizimki hiç öyle değil. bunun bi tane defteri var üçe kıvrılmış dört sene onunla gitti geldi. ben adam gibi bi kere çalıştığını görmedim. ya kaçarken ya sıçarken baktı biraz bişeyler öyle bitirdi okulu. böyle bişey görmedim ben. şimdi hollandaya gidiyo yüksek lisansa. ama orada beceremez bu kafayla.
komşu teyze: daha ne istiyosun işte, ne güzel çocuk bak...
annem: babasına benzemiş heralde...

(bkz: ya kaçarken ya sıçarken ders çalışmak)
(bkz: canım annem)
(bkz: yaran anne lafları)

çalışan çocuğa kimse zeki demez . bu adama ya inek ya da möö mööö dendiğine göre; zekiler de çalışmayanların arasından çıkmalı...

(bkz: galadriel86950)

(bkz: ukala)

başarısızlığını benimsenmiş bir kalıpla örtmeye çalışan çocuktur.