zafer gazozu*  

(bkz: elvan gazoz)

denizli'de üretilen,özellikle cam şişede içildiğinde tadına doyum olmayan gazlı içecek.

bacardi ile tüketimi maksimum tork sağlamakla beraber, sabah kahvaltısında simit ile de tüketilebilir. bir tek rakı ile karıştırmayın.

içinde çilek ve ahududu aroması olan efsane gazoz. eskiden arkadaşın babası orda çalışırdı oraya gidip litrelerce içerdik. denizlinin en güzel şeylerinden biri. bu şirket'in sahibi olan iki kardeş anlaşamayınca aynı gazoz farklı şişelerde piyasaya çıktı. ben yeşil şişeyi değilde orijinali olan beyaz şişeyi tavsiye ederim. bilmiyorum neden alışkanlık galiba.

geçtiğimiz haftalardan birinde uğur gürsoyun köşesinde espri konusu olmuş gazoz.

gerçek türk gazozudur. memleketi denizli olmasına karşın ege'nin bütün şehirlerinde dağıtımı ve satışı yapılır. aydın, denizli, muğla en çok rağbet gördüğü illerdir. içtikçe içesi gelir insanın. sprite, fruko, uludağ gazoz yanında halt etmiştir.

sucuklu tostun kankasıdır.diğer gazlı içeceklere göre en uzun geğirme bu içecekle yapılır diyebilirim.acayipte zevklidir.

(bkz: cincibir)

denizlinin biricik gazozudur. eğer gidilen mekanda zafer gazoz varsa sıprayt mıpraty kabul görmez, direkt zafer gazoz istenir. tadının eşi benzeri yoktur. izmirde bulunamadığı için çok kez üzülüp "ahh şimdi bi zafer gazoz olacaktı!" denildiği anlar çoktur.

denizli'de zaaafer diye telaffuz edilen gazoz markası.

eski tip zafer cam şişe gazozlarının üzerinda dağ resmi ve iki dağın arasından doğan birde güneş vardır. yenilerinde ise bu dağ ve güneş olayı arka plana atılıp öne çıkan amblem bir bardağın içinde buzlu zafer gazoz ve pipet. bundan bir anlam çıkartmak gerekirse mümkünse bardaktan içiniz. içine bir iki buz atıp pipet eşliğinde içildiği taktirde daha bir güzel olacaktır. zafer gazoz ikiye ayrılır: 1) zafer gazoz 2) yeni zafer gazoz. şişenin yapısı itibariyle zafer gazoz(1. seçenek) daha bir lezzetlidir. halbuki ikisi de cam şişedir.

çocukluğumun efsane gazozu;hala içerim denizli'ye gittiğimde.yazlık sinemaları hatırlatır bana her içişimde.doğru bir pazarlamayla sprite mış,seven up mış hepsine nal toplatabileceği gibi,lezzetiyle dünya markası olabilirdi. ama o hep butik kaldı,iyi de etti.lezzetinden çok fazla birşey kaybetmemiş.konik şişesi tam nostaljidir. diğerlerinden farkı,yapımında gerçek şeker ve çilekle ahududu aromaları kullanılmasıdır.zafer gazozu=çocukluğum.

pek lezzetlidir. şaşırıyorum, bunca lezzetliyken niçin üretildiği yer ve yöresinde bulunur sadece?!

misal, benim dedemle paylaştığım en güzel anılara eşlik etmiştir, ağzımızı tatlandırmış, sohbetimizi harlandırmıştır. gazoz sofralarında az kurtarılmadı bu topraklar. bir gazoz, bir dondurma, bir vatan millet sakarya.

şerefe dedecim, senin şerefine! keşke sen kalkıp gelemez olmadan o sana gelse...

öncelikle bir hatayı düzeltelim, bu ürünün adı "zafer gazoz" değil, zafer gazozu'dur.

eskiden, çok eskiden denizli'de hemen her sokakta leziz, içmeye doyamayacağınız içme suları durmaksızın akan artezyen çeşmeleri bulunurdu. bu yüzden bu kentte yaşayanlara, "bir zaman gelecek suya para vereceksiniz." deseniz size bir taraflarıyla gülerlerdi. öyle ki adında deniz olmasına rağmen kendisinde deniz olmayan bu kentin altı görünmez bir tatlı su deniziydi ve belki de adı bu özelliğinden geliyordu. bu artezyen çeşmelerinin eskisi denli olmasa da hâlâ gürül gürül akanları mevcuttur; çatalçeşme, günbattı, pelitlibağ çeşmeleri hâlâ gelip geçenlerin susuzluğunu gidermektedir sanırım.

üstelik bu çeşmelerin her birinden ayrı lezzette su akardı. örneğin salt suyundan içmek için cankurtaran'a dek yol gidip vali çeşmesine uğrayanlar vardır (sanırım hâlâ vardır). işte delikliçınar meydanı'ndan istiklal'e doğru giderken sol tarafınızda kalan eski bir binanın bahçesinden çıkan artezyen suyunu gazoz yapmak için kullandı kendine meslek arayan biri, zafer gazozu da (daha doğrusu eski zafer gazozu) böyle doğdu.

aslında gazoz yapmak için başka kentlerdeki yatırımcılardan farklı bir şey yapmıyordu. içine diğerleriyle aynı katkı maddelerini koymuş olsa da nedense ürettiği gazoz başka bir tatta oluyordu. bunun nedeniyse bahçesinden çıkan suyun tadındaki farklılıktı. böylece zafer gazozu'nun ünü yayıldıkça yayıldı, hatta istanbullu, izmirli, ankaralı ve bursalı zengin kimselerin özel arabalarını göndererek kasa kasa bu gazozdan aldıklarına dair efsaneler yayıldıkça yayıldı.

öyle ki bu şehirde zafer gazozu'nun tadına alışarak büyümüş aklı evvel veletler, aileleriyle başka şehirlere gittiklerinde bir mekâna oturup da gazoz istediklerinde, garsonun getirdiği uludağ yahut sair marka gazozdan bir yudum alınca "bu ne lan, böyle gazoz mu olur? bozuk bu!" deyip şişeyi yere çaldıkları da rivayet edilir.

neyse efendim, gel zaman git zaman zafer gazozu'nun sahibi vefat etti, fekat iki oğul birbirleriyle anlaşamadılar. sonunda sermayeyi ikiye bölüp ayrılmaya karar verdiler. biri eski yerinde kaldı, diğeri şehir dışına bir yere gidip "yeni zafer gazozu" adıyla farklı şişeyle yeni bir gazoz üretmeye başladı. ancak işin sırrı eski fabrikanın bahçesinden çıkan suda olduğundan tahmin edeceğiniz gibi osuruk gazozlardan hiç farkı yoktu, ama eskisi efsanesini sürdürmeye devam etti.

bir başka "efsane ürünler" programında görüşmek üzere saygılarımı sunar, mutlu günler dilerim.

orwell'in 1984'ünde iç partiye özel gazoz üretiliyor olsaydı, ismi zafer gazozu olacaktı.

(bkz: george orwell)
(bkz: 1984)

üretilen gazozlar arasında en iyisi olduğu kesindir.

özellikle bakınız verdiğim görsel öğedeki gibi, orijinal ve hala üzerinde tel: 1707 yazan şişeden içildiğinde bambaşka diyarlara götüren, hayranlarının kendisine aşkla bağlı olduğu süper gazoz. (görsel: zafer gazozu/65817)

izmir'de okurken bursalı bi dost vardı. birgün diğer bir denizlili arkadaş, yurtta efkarın ve sıcağın aynı anda bastırdırdığı bir an: "zafeeeeer, zafer ver adem abi!" diye bağırdı. sonra bursalı bu arkadaş ve bu iki denizlili zafer ve gazoz hakkında tartışmaya başladılar.bursalı: "ulan ben uludağ'ın üzerine gazoz tanımam" diyordu. tabi zafer içmemişti o zamanlar... sonra denizli'den bu orijinal şişelerle birkaç zafer gazozu götürdüm yurda. şişelerinin kırılmaması için havluların içine sarmayı ihmal etmedim. ve yurda varınca, beethoven'in beşinci senfonisi'nin o meşhur girişini taklit ederekten: "ta ta ta taaaaa!" dedim ve şişeleri çıkardım. içtik. artık o bursalı arkadaş da zafer'in üzerine gazoz olmadığını düşünüyor...

bu şirketin, coca-cola company'nin kara listesinde olduğunu düşünüyorum. çünkü yaz olunca adamlara kola, sıprayt mıprayt sattırmayan bir şeydir bu... denizli'nin bunaltıcı sıcağında zafer dedin mi akan sular durur, bazıları fondip yapmaya çalışır ama genellikle başarılı olamazlar. çünkü genzi yakan sertlikte bir tattır bu. bak şimdi yine özledim...

bu gazozla büyüyüp başka gazoza tenezzül eden adam görmedim ben.
ya zafer içersin ya da başka gazoz içmezsin. şişesine kurban olduğum.

(bkz: azfer efendi gazozları)

evet zafer değil azfer.

zafer adlı kişinin bağımlılık derecesinde gazoz tüketmesiyle başlayan furyada, artık o gazozdan içenlerin zafer gazozu içiyoruz diye klişeleştirmesi olabilitesi yüksek olmakla birlikte
kazanılan bir zaferden sonra içilen gazoz da olabilir...
(bkz: neden olmasın)
(bkz: azfer efendi gazozları)

denizlide dışarıda yemek yerken yanındaki rol arkadaşı değişmiştir ama kendisi değişmemiştir.

24'lük kasası fabrikasında 9.5 ytl. zaten kasalar ufak, bir arabaya onlarcası sığar. istanbul'a getirip 20'şer liradan çaksan yolunu çok rahat bulursun.

denizli dışına çıkmasına kesinlikle karşı olduğum gazoz. zira şehir dışına çıkmış şişelerin geri dönüşümü sağlanamıyor ve üzerinde 4 haneli telefon numarası olan efsanevi aromaya sahip şişeler döngü dışı kalıyor. bu da zafer gazozun sonu demek oluyor.

(bu kısım yerel halka binaen) nası ki horuzumuzu gaaşı sorumlu daaranıp, soyunu tüketmemek için didiniveriyosak; depozitlerimizi de sahıb çıkıçıkıverelim.

dayımın bilardo salonunda çalışırken sarı kasalarla gelirdi. sanki hepsini ben içecekmişim gibi sevinirdim.

not: tostun yanında güzel gider. yalnız tost öyle ketçaplı falan olmıcak bildiğin salçalı olcak.