nazan bekiroğlu'nun kaleminden okunduğunda 'şüphesiz insanoğlunun kaleminden çıkan en güzel kitap' gibi iddialı cümleler kurdurtuyor hiçbir şeyden en çok da kendisinden emin olamayan bünyelerde dahi. ilahi aşk ve beşeri aşk bu kadar güzel harmanlanıp anlatılabilirdi. işte o kitaptaki bir çok güzel satırdan yalnızca birkaçı:
"mülk gibi söz de, ne senin, ne benim.
cümle gibi aşk da, ne senin, ne benim.
söz de, aşk da,
ne senin, ne benim.
bir yaz sabahına doğan ve su değdiğinde kokusunu salan kırmızı sardunya,
ağustos göklerinde başımın üstünden geçen bulut,
mayıs gülü,
ışıklı nisan yağmuru,
ne kadar allah'tansa;
mülk gibi söz de ve aşk da o'ndan.
'sen' tahtına yazıcı kimi oturtsa da;
beşeri bir sevgili ya da cismani bir aşk gibi görünen,
hiçbir yol o'ndan özgeye çıkmıyor aslında,
gönül tahtına o'ndan özge sultan olmuyor.
değil mi ki her şey o'ndan;
gidecek yer yok o'ndan başka,
gelinen yer yok o'ndan başka..."
