|
|
- şehirlerarası yolculukların ve piknik dönüşlerinin vazgeçilmez aksiyonudur. tatlısu kaynakları açısından zengin olan canım ülkemin birçok yerinde ,yol kenarında adı şifalı su,x çeşmesi ya da y hayratı olan çeşmeler bulunur. bu çeşmelerin önünden geçip de su almamak olmaz. su pis olur temiz olur,orasını bilemem ama su pis de olsa temiz de olsa,olan arabanın içindeki en kısa boylu ya da en küçük bireye olur. çünkü içi suyla doldurulan bidonlar muhakkak onların ayakları altına konulur. onlarsa oturdukları yeri bir su bidonuyla paylaşmak yetmiyormuş gibi bir de bu bidonun su kaçıran kapağı ve etrafa saçılan sularla uğraşırlar. eve varılınca bidonun arabadan öncelikli olarak çıkarılması,kişiye bu fani dünyada bir bidon kadar değeri olmadığını anlatmaya çalışabilir ama yalandır,yoktur böyle birşey. o bidonun havası eve çıkartma yolunda yediği küfürlerle söner.
eğer derseniz ki "peki kardeşim nereden geliyor bu yoldan su alma saplantısı?" ben de ancak şöyle bir fikir yürütebilirim: bu istek zannedersem eskilerden,göçebe zamanlarımızdan geliyor. atalarımız yolda giderken tatlısu kaynakları yanında durup mola verdikleri için biz de çeşme yanında durmak,durmuşken de su almak zorunda hissediyoruz kendimizi. tabi bir de şu var ki: bedava sirke baldan tatlıdır
|
