hergün yaşadığım şey. artık takmıyorum. başlarda yüz jimnastiğini andıran hareketlerle engelleme taktikleri geliştirmeye uğraşırdım. fakat zamanla bunun bin kat daha embesil göründüğünü anladım. ben de saldım ruh halimi, naaparsa yapsın diye. önüne geçemiyorum çünkü. 3 sene önce birinin söylediği beni benden almış bir söz, bir hareket, bir mimik aklıma gelsin; ya da düştüğüm komik bir durum,
bir yer yarılsa da içine girsemanı, bir tuhaf ve kayıttan silinmek bilmeyen
flashback...bittim o an.
üstelik sadece yolda yürürken veya toplu taşıma araçları içinde olsa iyi... iş görüşmesinde, patronun karşısında, ciddi olmam gereken herhangi bir anda, daha fazla saldırıyorlar. işte o sakat.
hatta mesela (bkz:
@1153132)