güzel bir durum.betonarme binalara baka baka onlardan olmaya başlamış toplum arasından sıyrılabilmektir belki de.neden güldüğü kime güldüğü de önemsizdir.önemli olan kendi başına gülme deli derler gibi bir mantığı alt etmektir.ya da nato mermer nato kafa olup nemrut bir suratla gün boyu kimseye pardon günaydın iyi günler kolay gelsin diyemeyen kişilerden olmadığını göstermektir.nefes almanın değil insan olmanın kanıtıdır.
efendim şimdi yolda tek başınıza gidiyorsunuz. canınız sıkılıyor, gideceğiniz mekana daha 20 dk falan var ve yere baka baka gisiyorsunuz. bir süre sonra hayal gücünüzün gelişmişliğine ve duygusal zekanızın (bkz: eq) yüksekliğine bağlı olarak beyniniz bu geçen sıkıcı ve boş zamanı değerlendirmeye başlıyor. film kopar, yürüme otomatiğe bağlanır, okuldaki/işteki/evdeki komik bir olay kurgulanmaya başlar(vakit geçirmenin en iyi yolu eğlenmektir, niye korku filmi akla gelsin ki değil mi?)üstüne bir de eklentiler gelir (bkz: amfide hocaya tutup göstermek)*(hell görmeyeli terbiyesiz olmuşsun) ve kopmuşsunuzdur...kafayı şaşkınlıkla kaldırıp etrafı kolaçan etmeyle son bulur...
aklınıza o bu şu gelir ve sizde gülümsersiniz gayet normaldir ama otoyolun kenarındaysanız (bkz: kaşınmak) nerde olduğunuzu idrak edip kasarsınız gülmemek için ki kamyoncu abilerimiz yalnış anlamasın
akla birşey geldiği için olabileceği gibi, asık suratın çok kötü durduğu düşünülüp de gülümsenebilir. ancak özellikle bayanlar için olumsuz sonuçlar doğurabilir, çünkü beyler onlara tebessüm edildiğini sanabilirler.
anılarla hayallerin birleşmesinden doğan mutluluğun somutlaşmış şekli diyebiliriz belki..
sebepsiz gülmek bebeklere özgüdür ve kişi bebekler gibi mutlu olduğunda; yolda, derste, otobüste gülümseyebiir..
güzel şeydir nitekim..
bazen bu gülümsemeye gördüklerin neden olabilir.. ya da hayatta yakaladığın ince ayrıntılar.. öyle ki genelde yürürken çok azımız etrafımızdaki insanları gözlemleriz.. yani diğer hayatları.. gerçekten etrafını gördüğünde yakaladığın bazı ayrıntılardır orada insanı gülümseten..
eğer o gidilen yol daha önce güzel anlar geçirilmiş bir yerse istemdışı gerçekleşen durumdur ki uzun bi süre farkedilmez, farkettikten sonra da zaten o güzel anılara gülümseyebilmenin verdiği mutluluk size tuhaf tuhaf bakan insanlardan daha önemlidir; aldırılmaz, devam edilir..
yolda tek başına yürüyen ve aynı zamanda düşünen pek çok insanın başına gelebilecek hadise. kim bilir ne hayeller kuruyordur garibim; "ulan şu kızı şimdi şöyle tutsam..."
