yolda üç kişi   

adana çık aradan

  1. tuna kiremitçi'nin yakup,leyla ve halil adlı üç kişinin düşsel kavşaklarında gezindiği son romanı.
    (tutkuyakar, 17.04.2005 22:12)


  2. bu işte bir yalnızlık var ve git kendini çok sevdirmedenle kıyasladığımda içi boş gelen ,yine de akıcı üslubu sayesinde kolay okunan ,kumsalda şezlonga uzanmışken okunursa vakit kaybı olmaktan çıkabilecek kitap.
    (nepenthe, 31.07.2005 00:08)
  3. (bkz: yolda)
    (azwepsa, 31.07.2005 00:09)
  4. git kendini çok sevdirmeden ve bu işte bir yalnızlık varı okuyup da seven, bunun üzerine "aaa tuna kiremitçinin son romanı çıkmış alıp da okuyayım" diyenlerde hayal kırıklığı yarattığı söylense de, çeşitli kaynaklardan hakkında yorumlar okunduğunda, tuna kiremitçinin en iyi romanı olarak lanse edildiği görülür.

    kapağıyla, daha elime alır almaz, bana çemberimde gül oyayı hatırlattı. sanırım bunda ortada koşturan kızın şapkası ve adamların kıyafetleri etkili oldu. kitabı bölümlere ayırma alışkanlığı olan yazar, bu sefer de kitabı üçe ayırmış ve her bölümde bir karakteri öne çıkararak hikayeler bütününü yaratmış.

    yağmurlu bir günde aynı arabada yolculuk eden yakup, leyla ve halilin hayatı işte o noktada kesişmektedir ve o andan itibaren onlar yolda üç kişidirler. her ne kadar hayatları kesişse de, birbirlerinden çok farklı hayatlar sürmektedirler ve bunlar ayrı bölümlerde anlatılmaktadır.

    birinci bölümde yakup'un fransa'da bir grup öğenciyle birlikte başından geçenler işlenirken, farklı milliyetlerin çatışmasını okuyoruz.

    ikinci bölümde leyla'nın hayatındaki iki erkekle, yani babasıyla ve kocasıyla, olan ilişkisine, onlara bakışına tanık oluyoruz.

    son bölümde ise gerçek halille tanışıyoruz.

    her ne kadar hikayeler böyle birbirinden kopuk gibi görünse de, bir yerde her bölüm diğer bir bölüme bağlanıyor ve hikayelerdeki eksikler kitabın sonunda tamamen kapanmış oluyor.

    tuna kiremitçi gene aynı üslupları kullanıp bol bol ayrıntı vererek sahneleri gözümüzde canlandırıyor ve kitap bittiğinde insan sanki kitap okumamış da film izlemiş izleminiyle yerinden kalkıyor.
    (ascella, 31.07.2005 16:49)
  5. yine 'sonuçsuz' bir tuna kiremitçi kitabı.sürükleyici,kendini sonuna kadar ilgiyle okutan bir kitap.anlık karakterler hakkında çok bilgi verilmiyor,ayrıntıyla anlatılmıyor.üstelik 'eğer uzun yazma meraklısı bir yazar olsaydım şimdi bu x amcayla ilgili iki sayfa tanıtım yazısı yazabilirdim,ama geçiyorum' diyerek 2 karelik bir karakteri 2 sayfa boyunca burnunun kılının rengine kadar anlatan yazarlara giydirmeler yapmış.
    (bettyboop, 08.11.2005 22:07)
  6. tuna kiremitçi'nin en iyi romanlarından birisidir. romanda bir olay üç farklı kişinin gözünden anlatılmıştır. farklı bakış açılarını görmek açısından faydalı bir kitaptır. tuna kiremitçi'nin romandaki dilini degerlendirmek gerekirse sade bir dil kullandığını, abartılı tasvirlerden kaçındığını söylemek yanlış olmaz. ayrıca tuna kiremitçi bu romanına enteresan bir isim bulma ugraşına girmemiştir.
    (arthur dent, 29.06.2008 18:04 ~ 18:07)