yol sonunda reddiye   

adana çık aradan

  1. hüsrev hatemi hocanın pek bir beğendiğim şiiri. mürsel ışık ile yapmış olduğu gün akşamlıdır albümünde o eşsiz ses tonuyla bir güzel okumuştur ayrıca.

    kimse ihtiyaç duymasaydı sevgiye
    güzel ve kısa anlardı. yoksa hayalim,
    hayalimle mi dolmuştu billûr şişe?
    itır yok, şişe boş, hiçlik kasırgası;
    duygu tanımaz bir karayel işte...
    bir karayel bu şimdi kasıp kavuran,
    son yolculuğunda yürek kadırgası.
    suç onun, sevgiye ne gerek vardı...
    dost sesler mutluluktur ıtır dolu ve billûr,
    bir gün boşalır içi bir sesin, mâlum olur,
    artık kalbimiz kutup denizinde ve yalnız.
    tanrım suç kimindi, nerde hata yaptık?
    keşke sevgiye muhtaç olmasaydık...
    işte ama lâkin ricâ ederim fakat,
    şimdi asla ona gerek duymasaydık...
    ne kadar uzardı düşler, günlerse çok kısaydı
    olaylar geçip gitti, yüreğim yerinde saydı
    bir yere varamadı, ölümse arkasında,
    suç onda sevgiye ne gerek vardı?
    hep başka şartlar düşlerdi, bir de uzak iklimler
    gidenlerden güzel miydi gelen mevsimler?
    yolda düşüp kaldılar şimdi unuttum kimler,

    lütfen lâkin ama tekrar söylemeliyim,
    kimse sevgiye muhtaç olmasaydı.
    (istanbulbeyefendisi, 05.01.2007 04:06)