yol  

ulkemize altın palmiye getiren ilk ve tek film. cok guzel bi film ama işte filmde yılmaz guney imzası oldugu için gösterilmedi ulkemizde. ozellikle tarık akanın atı vurdugu sahne cok guzeldi

türkiye'de gösterime girdi sinemalarda,ama yapımından çok sonra.ben de gitmiştim,dört sene önce filandı.

izlenmesi gereken bir film, ülkemizdeki gizli kalan bazı gerçekleri anlatan bir yapıt

güzel film. güzelligi sadece filmin, oyunculugun güzelliğiyle kalmamaktadır. şööle ki, bu filmin cekildigi yıllarda ülkemizde sinema sektörü banu alkanların, ahu tubaların vs. lerin filmleri üzerine kurulmustu. yılmaz güney in bu filmi, 12 eylül ün getirdigi kültürsüzlüge bir bakıma bir başkaldırıdır.

ing : way

özlem tekin'in sayılı parçalarından biri. zira klibi de torpilsiz ve world chart express'siz mtv'de gösterilmişti. özlem hanımın sarı kısa saçları vardı.

kafanızı sağa yatırdığınızda surata benzeyen kelime****

bazen uzakları yakın, bazense yakınları uzak eden şerittir.
gitmek istemedin mi bitmez yollar, yolculuklar. uzar geceler, sabah zor olur, keşke hiç sabah olmasa denir.

(bkz: seyyah)
(bkz: yol verin ağalar beyler)

(bkz: iki yol)*

neresi sıla bize neresi gurbet
yollar bize memleket...

kimileri için memlekettir...kimileri için hasret...ama şu bir gerçek ki istanbuldan ya da memleketten yola çıkarken hem birşeylere kavuşacak olmanın verdiği huzuru, hem de birşeylerden ayrılacak olmanın hasretini yaşıyorum...
(bkz: ne istediğini bilmemek)
her daim yolcusu vardır.. insanlar yola merhaba derken telaşlıdır...hep birşeylerin eksikliğini hissederler
(bkz: kesin bişeyler unuttum)
kalanlar daha da telaşlıdır..sanki yol ona yoldaş değiş de, kötü bir arkadaşmış gibi gelir..
ama en güzeli aynı yol ile geri döneceğini bilmektir
(bkz: çıkmaz yol)

bir çizgi.

yolları sorun ettin mi başlar ayrılıklar ve yolları hesaba kattın mı kafan düşer önüne, yorulursun sayılardan.

ama yolu bahane saymaz isen yoldan da, yolculuktan da zevk alırsın.

ilk adımı attıktan sonra eskisi kadar uzun olmayan, fiziki bir yere varmaya ya da bir amaca ulaşmaya yarayan şeydir.

"sana gelen yollarda daima beni bekle" dahil birçok şarkıda geçer ve insanın aklına yolculuk, otel, otobüs, tren, uçak gibi ulaşım araçlarını getirir.

bir ülkenin ve vatandaşlarının gelişmişlik seviyesini gösteren insan yapısı. bir ülkenin yolları ne kadar düzgünse, ne kadar çok yere gidiyorsa o ülke o kadar gelişmiş; yolda giderken karşılaştığınız hanzo sayısı ne kadar az ise vatandaşlarının da o kadar gelişmiş olduğu sonucunu çıkarabilirsiniz.

alt'ın ikinci dönem'den güzel bir parçası.

yol biraz daha uzun olsa,
bu yol sadece bize olsa
konuşmadan yürüsek çimlerde,
sessizlik olsa
güneş hep olduğu yerde kalsa

gel, soru sorma
bırak aksın kendiliğinden
bırak aksın kendiliğinden…

yol biraz daha uzun olsa,
bu yol sadece bize olsa...

gel, soru sorma...
bırak aksın kendiliğinden
bırak aksın kendiliğinden...

www.altmosfer.com)" onmousedown="return bkc('664871','www.altmosfer.com')">www.altmosfer.com

gitmek için kullanılan asfalttan veya topraktan oluşan insan icadı bir şey. 6 şeritlisi de var diye biliyorum.
(bkz: trafik kurallarana uyalım uymayanları uyaralım)

yılmaz erdoğandan alıntılarsak:

...yol bir yere gitmez
o bir durma biçimidir...

1982 cannes'da en iyi film ödülünü missing filmiyle paylaşan, şerif gören'in yönetmenliğini yaptığı, yılmaz güney'in de senaryosunu yazdığı film. atiila dorsay da 100 yılın 100 filmi kitabında tek türk filmi olarak yol filmini kitabına koymuştur.

çelik erişçi'nin 2002 çıkışlı albümü.
albüme adını veren "yol" parçası girişteki piyano solosu ve dahi bütünüyle kendini dinlettirir.

sözleri:

(söz - müzik: çelik erişçi)

aşk gönülden bir ırmak
akar, sonu dosta varmak
bir yemin bu, bir ümit
ta gönülden
gel gönlümün şahı, yari
al artık şu karalı hali
çaresi yok bunun
senden başka
kalpten kalbe bir yoldur bu
çaresi yok senden başka
sevdadan bir geçittir bu
ta derinden

(bkz: yolun gözükmesi)

özlem tekin şarkısı. sözleri :


bir sis var önümde hiç bilinmeyen
bir ses var içimde yolu gösteren

bu hayat benim
benimse eğer
kimse karışmazsa yaşamaya dğer

daha yol yakınken
herşeyi kendine sor kendinden öğren
yanlış senin tek hazinen
daha yol yakınken
kır zincirleri utansın cümle alem
yarın senin tek hazinen
daha yol yakınken

yolcu'yu taşıyan, ona el veren, ona kendini gösterendir.. sebepsiz ve karşılıksız yere açandır koynunu yolcu'ya.. çizilmişse bir yol evvelde ve yolcu yol'u vaktin birinde kendi içine koymuşsa, ve bir ayrılık vakti çanlarını çalarken, ve daha dökülmeden gözyaşları, kuşlar kanadını kırmışsa kendi elleriyle, bir olacak ve bir öleceğin dumanları tüter uzaktan.. gönlü yanar yolcu'nun ve duman'ını uzaktan görür kendi kalbinin gözüyle.. biliriz ki yolcu'nun kördür gözleri, görmez ve dokunamaz güzelliklere gözleri ile..

yol, bir yangın yeri.. duman tüter ve ateş kor olur bağrında..

sebepsiz yere kırılmışsa bir kuş'un kanadı ve açılmışsa bağrının derin yaraları, kendini yol'a bırakır.. bağrını bir eder yol'un koynu ile.. yol, 'bir' yangın yeri.. birlikte yanar kuş'un bağrı ile.. ateş olur kendini yakar, kor olur kuş'u yakar..

yol, bir sus yeri.. söz biter dil'inde ve kanar gönlü..

kendine söyleyecek iki söz'ü yokken yolcu'nun, yol'a varır.. yol'a atar kendini.. yol'a söz etmek için kendinden.. kendi mevzusundan, kendi söz'ünden, kendi dünyasızlığından, kendi yabanlığından.. yabandır yolcu biliriz elbet.. yol da bilmektedir bunu ve fakat çaresizdir yolcu.. bilir yol da bunu.. o da alır koynuna çaresiz yolcu'yu.. ve dinler gecenin rengi'ndekileri..

yol, bir manâ yeri.. kendi manâsızlığında bir çıkar bulur kalplere..

hayat'ın anlamsızlaştığı bir vakit geldiğinde ve bölündüğünde dağlar ortadan ikiye yolcu da böler kendini yol'a serper parçalarını.. kan eder yolu, çorak eder toprağı.. mevzu'su manâsız, yaşamı manâsız, söz'ü manâsız.. ne çare ki ve ne yazık ki kendisi yol'suzdur yolcu'nun.. adı yolcu'dur amma, kendi varlığından habersizdir ki bilmez bu yolcu'luk halini.. biçâre..


abıefsun..

hayatımdaki en anlamlı kelimelerden biri.

en çok ayrımlarında zorlayandır, yokuşlarında bir de. halbuki maharettir yürümek düzünde de...

kalpler ayrı düştüğünde, birbirinden ayrı araya şehirler, dakikalar girdiğinde uzayan..ayrılığın sadık yari:kalbi..
kalbe açılan kesif bi yara: kanadıkça katran..

uzağındayım.. ve öyle dolu ki gözlerimin altı.. ay kadar gergin, ay kadar parlak, ay kadar dönen, doldukça dolunaya döner bi hal..birikiyo çünkü senden arda kalanlar-bana uzağın sana dair hediyeleri- altında..
birikiyorlar..
yıldızlar kadar çoklar ve kimi zaman damla damla akıyorlar elma yanaklı bi göğün eteklerine..
dökülüyorlar..
adeta uzakta geçen saniyelere eşlik edercesine.. ve bu ayrılık hali, bu terkediş, zehir gibi damla damla akıyo içime.. ben akıttıkça gözümün yıldızlarını, yolların her kilometresi eşlikte yıldızlarıma acımasız bi cellat haliyle: her yıldızım için kalbime attığı bi çentikle..ve sen.. silüeti küçüldükçe küçülmelere inat özlemi büyüyen bi düş hali..en elikanlı cellada inat uzaktaki hallerinde bile sonsuz özgürlüğün düşlerine gebe bırakansın beni...

uzağındayım ve bu yollardır kalbimi sündüren gerilmelerin bağları..
yol.. bi halat, özleme salınan ip.. ve o ipin ucunda bitmeyen, sonu gelmeyen bi düşüş hali özleme... yeter desem de bitmiyor bu düşüşlerim..sesim yollara bağlıyo kendini, sesim yok, sesim yol..kalbim yol yol karartı..dibe vurmayı arzulatır oluyo nefessiz kaldığımda: bu düşüşün her anı azabın ulağı..ve getirdiği ne nefes ne huzurlu bi haber..
ve içimin eriyişi..
ne kadar hal varsa diplere dair bu düşüşte saklı sanki..

uzağındayım...iniyorum sensizliğin basamaklarından ağır ağır..indikçe kalbimde çörekleniyor çığlıklarım..yukarı çıkmak istiyorum oysa..sana varmak..ama neden ayaklarım ters dönmüşcesine her adımım senden alıkoyuyor beni? neden saplanıyor bu tutku soslu gözyaşı hançeri bağrıma...ağır bi nem eşliğinde..nem çürütsün diye ellerimi..nem..bana çarptığı vakit gözyaşı olsun diye..bu nem..senle uçurduğumuz hiç bi denizin nemi değil..uzak bi denizin kalbindeki neme benzeyendir belki..çok bilmem ben, sen bilirsin..bilirsin ama uzakta..sesim, sana ulaşana kadar erir dökülür karanlıkla...

ahh..uzağındayım..
kalbim katran karası..