yokuş   

adana çık aradan

  1. öteki dünyada akşam vakitleri
    fabrikamızın paydos saatinde
    bizi evlerimize götürecek olan yol
    böyle yokuş degilse eğer
    ölüm hiç de fena bir şey değil.

    orhan veli
    (yalnızlık senfonisi, 07.02.2005 13:50 ~ 13:51)


  2. kişiyi mgsinalfa adlı kuvvete maruz bırakan yukarı eğimli yol. eğimin açısına göre bu sinüs alfa artar, kalbinizde pat pat atmaya başlar o vakit.
    (chaconne, 07.02.2005 14:49)
  3. "teyze" dedi arap, "burası bir yere çıkmaz,
    zaten adı üstünde; yandımanam yokuşu!.."
    "canın sağolsun" diye dudak bükünce kadın,
    çıngıraklı yılan ıslığı ile güldü hergele...

    fikri nazif ayyıldız
    (danko, 03.01.2008 07:56)
  4. okur okumaz sevdiğim bir şiir.

    salmışsın kendini,
    ömrünün son yokuşundan aşağı,
    yapma diyenler en geride,
    yerlere kapaklanmışlar…
    insanın kuş hali bu olsa gerek,
    bir yokuştan aşağı unutmak ayaklarını…
    unutmak geçmişteki nasihatleri…

    acı tebessümleri,
    haydarpaşa’dan el sallamaları,
    kutlamayı bıraktığın doğum günlerini,
    giderek büyüyen burnunu,
    her kavgada evi terk etmeyi düşündüğün ergenliğini…
    hepsini unutmak…
    hepsini beyazıt’ta sergiye yatırmak…

    uçuyorsun var mı ötesi,
    ölüyorsun,
    var mı kuşların kefeni?

    (bkz: volkan ipek)
    (heidi, 03.01.2008 08:28)