|
|
- ağır romanın başında okan bayülgenin bir binanın en tepesinden istanbula bakarak sarfettiği unutulmaz replik.
yoksunuz lan aslında hiçbiriniz
yalnızım bu koca şehirde!
şeklinde devam eder. bir şehre girerken, ya da o şehri en yüksek noktasından izlerken söylendiğinde çok şey anlatacaktır.
- yoksun sen aslında
yalnızım bu kumsalda... şeklinde giden güzel haluk levent şarkısını çağrıştıran replik.
(bkz: ankara)
- olası bir tedavi sürecindeki şizofren cümlesi.
- şizofreniden yırtmaya çalışan kişinin kendi kendine olan telkinidir.
- işte gerçek olan tek şey.
- ardından "sen ne kadar varsın ki?!" diye iç sesin çıkışabileceği cümle.
- canım cicim havalarındaki bir yığın tanıdık safhasındaki arkadaş güruhunun sevgi gösterilerinin samimiyetsizliğinin yaratabileceği haykırıştır. hayatınızda hacimce yer işgal ederler ama hükümsüzdürler. rahat rahat haykırılabilir.
yoksunuz lan aslında hiçbiriniz!
- (bkz: immateryalizm)
- matrix flmini çağrıştıran söz.
- harun tekin'in bildiği şeyi dile getiren ünlem cümlesi.
(bkz: cambaz)
- (bkz: ne kadınlar sevdim ki aslında yoktular)
- kişinin büyüdüğünü anladığı andır. yenimi anladın lan diye cvp verilmesi gerekir.
- (bkz: şizofreni)
- aslında, adam olana koyar bu cümle. adam olana ama.
bazen intihar eden insanları düşünürüm. ve bir çoğunu haklı bulurum. bir çoğunu tutarlı bulurum. bizler ki istemediği işlerde çalışıp da üç kuruşluk insanlara beş kuruşluk değer verip kendilerini sekiz kuruşluk hissetmelerini sağlıyoruz.
bizler ki istemediğimiz bir hayatı yaşıyoruz. peki ya intihar edenler? delirenler? hayatı kabul etmeyenler? varlığını sonlandırmak isteyenler? peki ya tanrı'ya kafa tutanlar?
sorularım var benim. hiçbir şeyim olmasa da cevabı olan ya da olmayan trilyonlarca sorularım var benim. sorarım. muhatap olmaz kimse benimle. belki korktuklarından. belki de çekindiklerinden. fakat bence işlerine gelmediğinden.
bir insan hayal edin. dünyaya gelir gelmez ağlıyor. üstüne sert bir tokat yiyor. bir insan düşünün, gelişim evresinde duyduğu ilk yasak kelime "günah."
bir insan düşünün. ve o insanın varoluş mücadelesini. adım adım delirişini. gram gram yok oluşunu. kendini öldürmekle seri katil olmak arasında sıkışıp kalışını.
düşünün bir kereliğine. bu zahmete katlanın. ve hak vermeseniz bile onun penceresinden bakın hayata. ben bakıyorum. her pencereden hem de. kızına tecavüz eden babayı anlayabiliyorum. eylemini haklı bulmasam da anlıyorum psikolojisini.
annesini öldüren çocuğu anlıyorum. eyleminden nefret etsem de. babasını öldüren çocuğun amacını ve ruh halini anlıyorum. eylemi ise midemi bulandırıyor.
her şeyi ve herkesi anlıyorum. her şey ve herkes midemi bulandırıyor ama artık. ve ben de bağırıyorum, bir roman ve film karakterinin ağzından.
yoksunuz lan aslında hiçbiriniz!...
yoksunuz işte.
varsanız eğer, varolduğunuzu ıspat edin.
- (bkz: muhyiddin ibn arabi)
|
