yoksulluk  

(bkz: kesmeşeker)
(bkz: insülin)


yaşadığımız tüm yerler, insanlar ve mevsimler
değişti birer birer, olamadık farkında.
zamana ait düşlerim, gemi benim kaptan benim
bir gün baktım ki batmıştı gemim
yok, yok, yoksulluk
hem kalben hem fikren vurulmuştuk
öylesine yorgunum ki, adın neydi unuttum
sakın inanma, aşk ne bitti ne tükendi
bu gol yenmez ama rakip takım çok kuvvetli
çarşıya çıktım, bir bilet aldım,
otobüse bindim, gittim
bir türlü yenemedim
bir türlü yenemedim

muzaffer izgü, kendi çocukluğunu anlattığı zıkkımın kökü'nde çok başarılı şekilde resmetmiştir yoksulluğu.

bugünlere taşınınca pek bir anlamı yok gibi gelse de, anlatılanları gözünde canlandıran insan yoksul olmanın nasıl birşey olduğunu çok iyi anlar.

her sene tyenekeyi çamur kaplayıp kışlık soba yapmak, bakkaldan çay bardağıyla yemeklik yağ almak, bir çorba kaşığı çay ile demlenen çay için çocukların "baba, ben bu sefer iki tane içecem", "baba ben şeker de koysam olur mu" demesi, ilk defa şarap içip sarhoşluktan şişeyi kıran kardeşine "ne kırıyon lan, satar tek sigara alırdık" diye çıkışan ağabey, bugün anlayamayacağımız doğallıkta verir yoksulluğun ne olduğunu.

yoksulluk yaşayan insanların ülkenin parasal reformuna ayak uyduramamaları sonucu insanların içinde bulunduğu çaresiz bir durumdur.

paylaşılması, dostluğa, yokluğa katık edilmesi kolay olan durumdur.

maddi olarak en alt seviye gelir grubuna dahil olmak, yaşamaya çalışmaktır.
ancak güzel ve onurlu tarafları da yok değildir.

yoksulluğu paylaşmak ile zenginliği paylaşmak arasında belirir büyük bir fark.
aza sahip olan, ekmeğini böler, parasını böler, dişinden canından arttırır ve paylaşır kendisinden daha kötü olanla, yada kader arkadaşı, yolculuk ettiği dostuyla hayatta.

ama zenginlik öyle değildir, insanı bu duyguların dışına alır pek çok zaman, çemberin dışında kalırsınız. idealimiz bu çemberi büyütmek, zenginliği de rahatlıkla paylaşmak olmalıdır. genlerimiz, her yerde övünerek bahsedip ama içine etmeyi pek sevdiğimiz adetlerimi, törelerimiz de buna işaret eder.

yalnızlık gibi paylaşılması imkansız olgudur. yalnızca o durumda olan bilir. bildiği de gece yatınca zihinde beliren düşüncelerin ne olabileceğidir, herkes apayrı yaşar ve kendine has anlamlar yükler kendi yoksulluğuna.

korkulan yaşam şeklidir.

(bkz: fakirliğin gözü kör olsun)

hayatı üretenlerin mahkum olduğu yokluk durumu..
ve hayatı tüketenlerin uzağından bile geçmediği sınır.

yoksunluk kadar korkutucu olmayan.

varsıllığın zıt anlamlısıdır.

yoksulluğu bilen, varsıllığı değerlendirir.
yoksulluğu bilmeyen, varsıl olmayı değerlemeye almaz.

bir zorunluluk değildir: küreselleşmenin öteki yüzü yoksulluk/ fikret şenses.

türkiye'nin en önemli sorunudur. sadece türkiye'nin değil, bu illete uğramış her ülkenin en önemli sorunudur. tüm diğer sorunlar bir uçlarından bu temel soruna bağlanabilir, zaten bir çoğu da doğrudan türevleridir.

yoksulluk bir tesadüf veya allah'ın hikmeti olarak algılanmamalıdır. böyle algılandıkça yenilmesi de imkansızlaşmaktadır çünkü. yoksulluk bir politika konusudur ve yoksullukla politik düzlemde bıkmadan usanmadan mücadele etme zorunluluğu vardır, tıpkı kapı pencerenin açık olduğu yaz günlerinde evi saran toz gibi. tozla devamlı mücadele etmezseniz toz her yanı sarar, yoksullukla devamlı mücadele etmezseniz yoksulluk sizi yener.

yoksulluk içinde yaşadığımız ve alternatifi olmadığını kabul ettiğimiz ekonomi-politika düzeninin birincil yan ürünüdür. bu düzen, ne pahasına olursa olsun elde etmeye koşullandığı zenginlik ve refahı yoksulluk üzerinden üretir. zenginliği belli noktalarda toplamak için gelişmeyi bilinçli olarak sakatlayarak, bölüşmede adalet ilkesini perdeleyerek zenginlik üretimi ile yoksulluk üretimini doğru orantılı hale getirir. fakat söz konusu düzenin bu nitelikleri tanıtıcı reklamlarda belirtilmemektedir.

yoksullukla düzenli olarak mücadele etmek, düzeni yoksullukla düzenli olarak mücadele edebilecek duruma getirmek politikacıların, ekonomistlerin, örgütlü toplumun asli görevi olsa da onlar genellikle bunu görmezden gelirler; çünkü bu mücadele uzun, nankör ve kişisel ikbal açısından verimsizdir.

elinde hiçbir güç bulunmayan sade vatandaş, hiçbir şey yapamıyorsa dahi, yoksullukla mücadeleyi programının temeli haline getirmemiş siyasi anlayışları oy verme portföyünün dışına atarak işe başlayabilir.

orta direği korkutan kelime.

bu gol yenmez ama rakip takım çok kuvvetli . gibi bir cümleyi barındıran şarkı bu gol yenmez ama yoksulluk işte bu da yenir daha salaklarıda.

marksist olmak için geçerli sebeplerden biridir..

az önce televizyonda devletten emekli yaşlı kadın maaşından yakınıyordu. haksız sayılmaz hem de çok haklı. içim acıdı... o kadar çalıştıktan sonra hayatının geri kalanını idame ettirebilmesi için bu az para malı mülkü yoksa neye yeter? yarın öbür gün hastalığı olduğunda yüklü miktardaki hastane ve ilaç masraflarına mı para verecek yoksa karnını mı doyuracak? acı olansa devletin milyarder vekillerinin emekli maaşını çok görüp yarıya indirmeye çalışması. çokmuş(!)... çoksa bir zahmet kendi maaşlarınızı düşürün.

patrick colquhoun tarafından şöyle nitelendirilmektedir:

büyük oranda yoksulluk olmadan zenginler de olamaz. çünkü zenginlik emeğin ürünüdür. emek de sadece yoksulluk durumundan doğar. dolayısıyla yoksulluk, o olmadan ulusların ve toplulukların uğraşamayacakları, toplumun zorunlu ve vazgeçilmez unsurlarıdır.

önce gemi benim kaptan benim diyen ardından bir gün baktım ki batmıştı gemim. böyle bir şarkıdır işte önce bir diklenen ama batan geminin içinde sulara gömülen filan falan. yoksulluk kötüdür hem kalben hem fikren.

40 derece sıcak altında, 150 tl yardım için bekleyerek kalp krizi geçirip ölmektir, yoksulluk.

(bkz: mehmet yıldız)

http://www.radikal.com.tr/...