yoklama kağıdı  

liselerde yoklama fişi gibi tuhaf bir isimle de anılan, üniversitelerde elden ele dolaşan öğrencilerin çetelesinin tutulduğu kağıt. çeşitli enteresan olaylara da gebedir bu kıl-tüy.

× asosyal öğrenciler için arkadaş edinmede ilk basamak: şöyle sınıfa bir göz gezdirilir, "hmm benden 5 kişi önce şu imza atmış, hmm güzel de kızmış bakayım adı ne?" isim ve duruma göre numara kapılır sonraki ders arasında yanına koşulur artık duruma göre ister "ee merhaba handan, ders notlarınızı fotokopi çektirebilir miyim?", ister "beraber bir kahve içelim mi şelale?" tarzı girişkenlikler sergilenebilir. abartıp eve gidildiğinde earth.itu.edu.tr'den resmine bakıp hayallere dalınabilir.

× imza ve beşeri ilimler üstüne ihtisas: öğrenci hali ya, kiminin canı sıkkındır, kiminin o saatler için başka önceliği vardır ve derse girmek istemez. ama yüzde bilmem kaç takip zorunluluğu mevcuttur, kimse de sikimden aşağı kasımpaşa diyemez. gözler arkadaş arar, birine yamanıp şirin ama aynı zamanda acıklı bir bakışla "abi benim için imza atar mısın? al nümerom, adım soyadım, sağol arkadaş" denir. ortamdan usulca uzaklaşılır. yeterli mesafe katedildikten sonra sol ayak turnikeye zıplanır ve "kodum hareketi" çekilir. işte bu şartlar altında derslere düzenli giren kişiler yıl boyunca ben diyeyim 69 siz diyin 169 **atar. hayat boyu gerekecek muhtelif resmi belge sahtekârlıkları için tecrübe edinir, arkadaş çevresi genişler, ortamın sevilen, el üstünde tutulan çocuğu olur. (ha keza ödevler için de aynı geçerlidir)

× yoklamanın sınıfta/amfide turlaması: "geldi mi, geçti mi, bana niye kimse kağıdı vermedi, yoksa kimse beni sevmiyor mu?"* sorularının kafada dört döndüğü turdur, rekoru yoktur, şu yaptığım giride abukluktur*. hele derse geç girildiyse tam keşmekeştir, sağa sola göz gezdirmeyle geçer bi süre. kağıdı ele almanın verdiği huzur bambaşkadır.

her neyse efendim, kağıt yandan öğrencinin önüne ulaşır. eleman adını yazar>>

....ad/soyad............numara..............imza....
--------------------------------------------------------
aysun kayacı..........010010859..........imza....
nigar talibova..........00100100...........imza....
amın talebi..............069....................imza....
deniz akkaya...........1837837.............imza....
şenay akay..............3-4-3.................imza....
spyder man.............0532-spyder*......kaşe....

ne tesadüf ki sıranın sonunda bulunan arkadaştır bu kişi. etrafına bakınır, gereksiz bir tedirginlik vardır. 3.14 milisaniyede şöyle bir düşünce baloncuğu oluşur kafasının üstünde:

"hmm bu önden miiiğ arkadan mı geldi acaba."

nedense kağıt default olarak arkaya uzatılır.

"buyur kardiş"

arkadaki öğrenci ı-ıh olmadı dercesine kafasını bir sağa bir sola sallar veya zahmet ederse iki kelimeyle "öne doğru" gibisinden bi laf eder.

o an işte bir kızarıp-bozarmadır, "ah ulan yine tutturamadım" diye içten bir hayıflanmadır gider.

lan dallama baksana elemanlar yazmış kağıda adlarını. hiç mi kimseyi tanımıyorsun. bak aysun arkada oturuyor, adı kağıtta var; selin* önünde oturuyor ama ismi kağıtta yok. iki dakka saksıyı çalıştırıp öyle geçirsene kağıdı. yok efenim hep aynı nane, hep aynı sıkıntı, sonra da üstüne kikirdeşme "ayh pardon, şenay niye sölemiyosun kızım kağıdın arkadan geldiğini aaa..."

(ön/arka olur, sağ/sol sıra geçişi olur kafanıza göre takılın.)

o kadar mistik bir kağıttır ki bunu o an elinde tutan öğrenci dünyaya sahip olmuş gibi hisseder kendini. onu o anda bir profesör, bir doçent yapsan o kadar zevk almaz bu işten. bu anlamda elde en fazla 30 saniye duran bir iktidar göstergesidir.

(bkz: geç kağıdı)

hocanın yoklamayı almayı unutmasına rağmen işgüzar denebilecek en ön sıra tayfasının, çoğunluğun sınıftan çıkmasına az bir zaman kala çıkarttıkları boş bir kağıda imza atmaya başlamaları ile oluşan; hocaya yaranma, derste olduğunu ispat etme çabasının son örneğidir. (bkz: inek misiniz)

üniversitede ayağa (ele) düşmüş yoklama sisteminin kırtesiye boyutundan kağıt tipi.

ilk tanışmamızı hatırlarım "ne ki bu?" durumuna girmiş idim. alışınca, mevzunun ciddiyetinden kopunca "şu isimlerden bir kaçını silsem ne de güzel olur, güleriz hep!" olaylarına sokar insanı bazen. ama aslen işin, bir öğrenci tarafından belki de asla ama asla öğrenilemeyecek yüzü önemlidir.

yıllarını eğitim sistemine harcamış bir profsun, veriyorsun dersini güzel güzel. karşındaki kalabalık pür dikkat seni dinliyor ama periyodik bir şekilde ve belirli bir düzen eşliğinde teker teker bir kafa masaya inip senden uzaklaşıyor. nasıl bir histir bu acaba? hani dünyadan bakınca ayın hareket etiğini görürsün, aydan baktığında dünyanın hareket ettiğini. durum da aynen böyle.

yoklama kağıdına ismini yazarken, tarihe "derse girdi" olarak geçiyorsun ama aynı zamanda dersten bir süreliğine göçüyorsun.
geçiyorsun, göçüyorsun.
saate bakarken zamanın ilerliyor olması gibi.

ingiliz hocamız varlama kağıdı demişti buna. hakkatten amaç çok önemli. bu kağıdın asli görevi nedir? öğrencilerin varlığına mı yokluğuna mı delalet edecek?