kimine göre toprak olmak, kimine göre ortadan kaybolmak, sıvışmak ve tabanları yağlamak anlamına gelecek olan eylem. anlamı kullanılan duruma göre değişiklik gösterir. lakin bence bizim bu eylemden anladığımız şey kaybolmaktır. yok olmak ise aslında ''var olmamak'' demektir. hiç var olmamış şey yol olabilir. bir kere var olmuş şey ise (arkasında hep bir iz bırakacağından) sadece kaybolabilir.
içten içe yitiştir, bitişe giden bir yolda tükeniştir.
tırnakları zamanın, mekanın, hatta insanların ve olayların geçer ciğerine.
paramparçalığını temizler gözyaşların ve onlar gözlerinden döküldükçe, süzülür kanın derinden, toprağa karışır senden önce.
dahasını söylemeyeceğim. bırakın o da içime aksın.
şu bilinsin yeter;
söylemek ya da söyleyememek değil, anlaşılmamak yok olmaktır.
düşünüyorum da yok olmak demektir. zannımca böyle birşeyin olması imkansız. işin ruhani boyutuyla değil de fiziksel boyutu gıdıklandığında bile imkansız olduğu düşünüyorum.
mesela diyelim ki bir tane montofon ineği var. bu doğal nedenlerden mefta oluyor. külbastı yapılmak için değil. bunu toprağa gömüyorlar. toprağa gömdükten sonra bu inek çürüyor ortadan kalkıyor ama başka birşekilde fiziki varlığına devam ediyor. mesela 12 kişilik porselen kahve takımınında bir fincan oluyor veyahut bir ayva oluyor deyimsel anlamıyla değilde reel anlamı ile biz onu yiyoruz, sonra tezek oluyor daha sonra bambaşka şeyler oluyor. bu döngü kıyamete kadar gidiyor.
hint medeniyeti fiziksel döngünün yeksenaklığından kurtulmanın esas mesutluk olduğunu esas ulaşılacak hedefin nirvana olduğunu babasının hayrına dememiştir elbette.
bu nirvanaya ulaşmak fevkalade zordur, aynı reel hayatta yediğin şekerlerin zehir olup fitil fitil çıkması gibi.
konuyu dağıtmadan aslında yok oluş diye bir şey yoktur sadece suret değiştirme vardır diyerek girinin sonunu bağlıyayım.
