yngwie malmsteen*  

asıl ismi yngwie johann malmsteen olan 1963 isveç doğumlu, 80li ve 90lı yıllara damgasını vurmuş gitar ustası. barok müziğinden etkilenip müziklerinde barok döneme bir çok gönderme yapmıştır. en büyük hayali olan bir konçerto bestesini ise 1997 yılında tamamlayarak "concerto suite for electric guitar and orchestra in eb minor, op. 1" ismi ile yayınlamıştır.

jimi hendrixe özenerek gitara başlayan, parmaklarını ışık hızında* hareket ettiren süper adam.

cem köksal ın acayip özendiği adam. şöyleki albümdeki birçok solo, malmsteen sololarının nerdeyse aynısı. kendisi tabi ki kabul etmiyor ...

ismi elfçede huzur veren şeftali kabuğu anlamına gelen gitarcı.

huzur veren şeftali kabuğu

eğitim cdleri bi yerden sonra insanı gitarı bırakmaya teşvik eden insan.

öğretici cd sinde lick'lerin bazılarını çaldıktan sonra "bu da bişey mi, daha zorlarını da yaparım ben" dercesine gülen, ilginç jestler, mimikler yapan (evet bok atıyorum), serçe parmağıyla volume knob'u kullanarak tele vurma sesini yok eden; böylece viyola yada kemana benzer bir ses çıkaran, bu teknikle klasik eserleri yorumlayan, gitarlarının bazılarının fretboard'ında neredeyse bütün perdelerin cilasını aşındırmış olan, çok sağlam sweep tekniğine sahip, alternate picking'i öğrenmeye çalışanların daha sonra izlemesi/dinlemesi gereken manyak gitarist.

stili en belirgin olan elektro virtüözlerinden biri. 15 desibel uzaktan farkediliyor sololardaki hız ve akıcılık.

shred = malmsteen

not: bu arada göbek adı johann'dır.

dio ile birlikte aerosmith in dream on unu coverlamış çok beğendiğim bir gitarist.

saniyede 26 ayrı notaya bastığı rivayet edilir... rakiplerinden asım can gündüz saniyede 24 aynı nota basabilmektedir.

şarkılarında boş kalmasın diye her yere solo sıkıştıran adam. arada bir duraklıyor, "ulan gene boş kaldı deyip" 4 mach hızda parmaklarını oynatıyor. istanbula geldiydi bir ara, biz de gittiydik.

penayı tekmeleyip tekrar tuttuğunu gördüğümde kafamdaki gitarist sıfatını kaybetmiş adam. müzisyen değil, şov adamı.

ruhsuz olduğu eleştirilerine nazaran.. bir klasik müzikçi... ıcarus dream,fugue bunun örneği..kesinlikle teknikten oluşmuyor...son albümünü beyenmemiş olsamda...o bir idol (bkz: flamenco diablo)

kızdığı zaman pek komik olan insan (bkz: ben bugün bunu gördüm) (bkz: http://www.blabbermouth.net/...) sayfasında duyulabilir.

8-9 sene "yangvi" dedikten sonra isminin* telaffuzunun "ingwey" olduğunu gitar eğitim videosundan* öğrendiğim gitarcı.sanırım "johann" olan ikinci adının kendisine ayrı bir karizma kattığını düşünüyor:

"hi!welcome to the video.my name is yngwie*...malmsteen.."j" malmsteen by the way.."

videoda kısa bir lick çalar.çok hızlıdır:

-dülülbülülüdüülbül..

sonra "here it is slow" der ve kendince yavaş çalar:

-dülülüblüdülüülüülü.

en fazla %30 daha yavaştır.aptal saptal mimik ve jestleri,bu kendini beğenmiş tavırları adamı deli eder.sanki yeterince namı yokmuş gibi,o pek de bir işe yaramayan eğitim videosuyla alemlere karizma yapmaya çalışır.gençlik dönemindeki eserleri çok başarılı,ama yaşlandıkça baydı diye düşünüyorum.

çoğu kes abi bu adam hızdan başka bi şey değil denildiğini duyuyorum. fakat haddim olmayarak söylüyorum bence bu adamın en büyük esprisi notaların tamamem bach gibi matemetiksel ve sürekli bir döngü çerçevesinde oluşudur.

"çaldıklarını tek telle çalsın da görelim" gibi müzikle alakası olmayan eleştirilere maruz kalmış , italyan barok müziğinden esinlenerek , şimdilerde olmasada eskilerde müzik adına çok önemli işlere imza atmış sanatçıdır.bu adamın ne yapmaya çalıştığını ya da ne yaptığını doğal olarak barok müzik dinlemeyenler tam olarak anlayamayacak , amacının hızlı çalıp karizma yapmak olduğunu düşüneceklerdir.

bir müzisyenin enstrumanıyla çaldığı bestelerin anlamlı olmasının tek telle çalınabilir olmasına bağlı kalması kadar absürdçe birşey de duymuş değilimdir.evet paganini zamanında böyle bir şeyi yapmıştır ama , adamın ultra teknik bölümler içeren besteleri ve ultra bir kabiliyeti varmış yapmış.vivaldi yapmamış mesela öyle birşeyin hayatında hiç bahsi geçmiyor.e ne diyeceğiz şimdi vivaldi nin mevsimleri kıytırık mıymış ? lars bagetle duvarda para sektiriyomuşmuş , lombardo havada ismini yazıyomuş parayla... bence artistik patinajla müzisyenlik karıştırılıyor.

tabi bütün bunlara rağmen yngwie malmsteen besteler yapmaya devam etmiş ancak , son zamanlarda biraz yaratıcılıktan yoksun olduğunu da düşünmüyor değilim.

parmak sporcusu ama kesinlikle yaratıcı degil. dikkat edilirse hep aynı gamları inip çıktığı, büyük barok üstatlarının ekmeğini yediği görülecektir. ilk albümü en iyi albümüdür, geri kalanı tamamen kendini tekrardan ibarettir. adını johann sebastian yngwie malmsteen olarak lanse etmesine ise son derece gıcığım. insan haddini bilmeli.

karısının türk olması sebebiyle olacak akmerkez de maailecek dolaşırlarken gördüğüm gitarist.

(bkz: concerto suite for electric guitar and orchestra)

dünyanın en terbiyesiz gitaristiymiş.yıllarca kendisine saygı duydum , saygılı bir insan olduğunu düşünerek yaşadım.ancak şu anda büyük hayal kırıklığı içerisindeyim.

amele bir insandır kendisi,zira marifetleri çok hızlı arpeggio'lar çalmak ve gitarı vücudunun farklı bölgelerinde farklı şekillerde kullanabilmekle sınırlı . maalesef bütün bunlar ortaya müzik adına bir şey çıkarmıyor .birinin çıkıp bu arkadaşa çıktığı sahnenin sirk sahnesi olmadığını anlatması lazım . konserine sırf gitar şov izlemek için gidilebilir ki bu gitar şov da 20 dakika sonra sıkmaya başlar . bir steve vai ile kesinlikle yarışamaz müzik üretkenliği konusunda ,ve de maalesef doğru işler yaptığına inanmaktadır ,boşuna yaşamış bir insandır diyeyim özet olarak .

ilkokul 1
* evladım baban ne iş yapıyo
- babam bir özel şirkette müdür
- benimki öğretmen
- benimki kıl yün
kibirli ufaklıktan ses çıkmaz.
* evladım senin baban ne iş yapıyo
- babam malmıstıin benim
* hmm anladım güzel. (iç ses: o armonik minörü bigün sokacak biri bi yerine ama...)

okadar hızlı olmasına gerek yok,duyguyu biraz öldürebiliyor ama genede hız bir erdemdir. sweep picking tekniğini dünyada en iyi kullanan virtüözlerden biridir. cem köksal'ın etkilendiği gitaristtir,dream tv'ye katılmışlardı beraber keşke beraberde çalsalardı. fire and ice en sevdiğim eseridir.paul gilbert ile karşılaştırmalar yapılmıştır zamanında.

fretboard ı blues tarzında tutan, ama çalarken shred çalabilen gitar gurusudur. dikkat ederseniz shred çalan gitaristlerin büyük çoğunluğu fretboard 'u klasik tutar. ama bu malmsteen azmanı hiç kasmıyor bu durum için.