yerçekimli karanfil  

edip canseverin bir şiiri, manzumu:

biliyor musun az az yaşıyorsun içimde
oysa ki seninle güzel olmak var
örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi
bir ağaç ıslıyor tıkır tıkır yanımızda
midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor.
sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte
sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel
o başkası yok mu bir yanındakine veriyor
derken karanfil elden ele.

görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle
sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil
bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk
birleşiyoruz sessizce.

(bkz: jeotropizma)

(bkz: bir kuş olsa mavilik derdi buna.)

nesneye bakışı en özgün ve öznel anlatımlarla ortaya koyan bir şiir olmasına rağmen- veya belki de sırf bu yüzden- dokunulabilecek kadar gerçek bir şiirdir, ismim ondan sebeptir.

herhangi bir rakı sofrasında, masada herhangi bir çiçek varken okunabilir pekâlâ; yine de herhangi birine okunmamalı bu şiir.

"biliyor musun az az yaşıyorsun içimde
oysa ki seninle güzel olmak var
örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi "

şiiri anason kokusuyla çoğaltanların zihinlerine yerleşiverir mısraları. "midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor" dedikten sonra bir bakılır sonu görünmüş hem şişenin, hem şiirin...

"görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle
sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil
bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk
birleşiyoruz sessizce."

yıllar önce kaybettiğim ikiz kardeşim olduğuna karar verdiğim pek sevgili yazar.

sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte
sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel
o başkası yok mu bir yanındakine veriyor
derken karanfil elden ele... sözleriyle aşkın çevreyi, hayatı güzelleştiren yüzünü bize haykıran bir edip cansever şiiri.

lise edebiyat kitaplarından akıllarda kalan bir şairin yazmış olduğu güzel şiir...

sevgide mülkiyetçilik üstüne düşündüren ve insanın kendi ikiyüzlülüğünü fark etmesini sağlayan şiir.

konsepte aykırı yazmayı seven yazar.

itü sözlüğün bana armağanı olduğunu düşündüğüm, hayata bakış ve zihniyet bakımından büyük ölçüde kendime yakın gördüğüm karanfil. çok farklı noktalarımız da var zira benim şiirle aram yok. her şeyin anlamını çıkartmaya çalışmaya eğilimli bünyem şiirin muğlaklığını kaldırmaya müsait değil sanırım. ben anlayamıyorum şiirleri, doğa bana bu yeteneği lutfetmemiş. daha yazarım ben sonra gene.

kısacası sonuçta her şeyin bir şeyi var işte...

edebiyat yapıtlarıyla olan ilgi ve alâkasının benden birkaç adım önde olduğunun ayırdına varmamın akabinde, düşündüm, taşındım ve kendisinin kitap önerilerini derleyip külliyen internetten sipariş vermeye karar verdim.

fevkalâde güzel bir fikir. olmuyor öyle hep felsefe, metafizik falan; edebiyattan kopmamak lâzım.

bugün herkesin iyi ki doğdun demesi gereken yazardır. *

doğaçlama girdiğim bir giride nicki geçmiş olduğundan, malum giriyi doğum günü vesilesiyle kendisine armağan etmeyi fırsat bildiğim yazar.
artık kusura bakmasınlar.iyi ki doğmuşlar.
(bkz: @3814780)

doğumgününün kutlu olmasını dilediğim yazar.

doğum günü kutlu olasıca.

edip cansever ustadan harika bir şiir, zaten yerçekimli karanfil de başlıbaşına muazzam bir tamlama.(ustaya yakışan da bu )

itu sözlükgibi interaktif sözlüklerde ziyade okumayı tercih eden biriyim ve burada yerçekimli karanfil de dahil hiç bir yazarı tanımam.
kendisini tebrik ediyorum, başka hiç bir takma isimden bu kadar etkilendiğimi de hatırlamıyorum.

karanfillerin yerçekiminden bağımsız ve "bir orman kadar hür" olabildiğinin esbab-ı mucibesi.

aklınızda bulunsun; bir şiiri severken, birgün o şiirin sıcak bir kan ve yeryüzü cennetinin sınırlarını çizen bir çift kaş ve içine orman efsunu bulanmış birkaç söz ve yaprağı kadar nazlı ve yerçekimi kadar sazlı ve yerçekimli karanfil kadar sözlü bir insana, gerçek bir insana dönüşebileceğini de hesap edin. ben etmemiştim, başıma geldi.

şiir insana dönüşürken fena bir evrim geçiriyormuş, bunu anladım.

y: siyah ve çocuksu saçlara
e: cin bakışlı derin gözlere
r: kırmızıya

tüm harflerin evrimini yazabilitem olsa idi, yazar olurdum. değilim. demem o ki, şiirini ayrı severim, karanfilini ayrı. "bir ölü nedir ki" karanfil, "bir ölüm nedir"?

başa tanım, sona da bir anım: rumuzumun isim babasıdır. belki de isim annesi. kim bilir isim dayısı. hadi hayırlısı!

bir bakıma ben. bir bakıma ismim yıllardır. bilen bilir.
az az yaşarım içlerinde.

(bkz: djarum black)

günün ilk sigarası ile yerçekimi falan kalmaz. 9.8 in yerine sigara alır.

tek ortak noktamız edip cansever kulluğu ve şiir (sanırım). bazen bu yeterli olur ama; anlamaya..

yerçekimine karşı gelen nefis bir edip cansever şiiri. tutun o karanfili mesela bakışlarınızla ki yerçekimi halt etsin.

mecaz - ı mürsel.