yeni başlayanlar için ayrılık  

eğer itiraf edemiyorsanız kendinize ayrılıktan dolayı acı çektiğinizi gözleriniz yaprak dökümü izlerken dolar hatta fikret ağlarken ağlarsınız.. zamanla gözyaşı azalır garip bi acı kalır sadece.bu acıyı da özleme vermezsiniz; canınız ya dersten ya başka şeyden dolayı sıkılmaktadır. sonra kendinizi eylemlere atarsınız, kafa meşgulken akınıza anılar gelmez.
bir müddet hatrılamak ağır gelir.. düşünmezsiniz.
sonra sildim sanarken bi yerden bi anda yeniden dirilir..bu ataklar zamanla hem sıklığını hem şiddetini yitirir.
aşama aşama geride bırakılır.
ilk andaki şiddetli sarsıntıyı geri dönmeye çalışmadan atlatırsanız, artçılar sizi asla yıkamaz.

ayrı dünyaların insanı değilseniz, hala sevginin aynası olan o bir çift gözden ayrı düşerseniz eğer, onun hasreti her başlangıçta bile o ilk heyecanı arar kalbinizde. başlangıç noktasında saplanıp kalırsanız, mümkün olsa o eski günlere doğru koşarsınız. sebep aramak da yersizdir.

aynı dünyada yaşayan iki yabancı iseniz de ayrılık değildir o zaten. yaşanmamış heyecanlar için yeni bir başlangıçtır. koyver gitsin.

hemen geçmeyecek, çok canınız yanacak, ne sandınız, acıyı sevmeseniz, aşık olmazdınız zamanında...

ayrılığı bir zaman zarfında ayrılmaktan öte bundan sonraki tüm zaman zarflarında ayrı olmak diye kabullenirseniz yararınıza. mutlu bile olunabilir bi müddet sonra.

sancılı bir süreçtir ama bırakın kararlar onun olsun, yalnızlık sizin.

kabullenmeme, hayal etme gibi yan etkileri olan sarsıcı olaydır. daha sonra olacak olan ayrılıklara alışmaktır. zira insan kaşarlanmaktadır. ama ilk değil mi? bunun için :

(bkz: şemsiyenin açılmadığı durumlar)

dibe vurmaktan korkmayın. unutmayın ki kıçınıza bir tekme yediğinizde düşersiniz, canınız acır ama bir ya da bir kaç adım ileriye gidersiniz. aşk acısı da böyle bir şeydir ciddi bir tekme yemişliktir. eğer dibe vurmaktan başka yol gözükmüyorsa teslim olun, acıyı ne kadar ertelerseniz o kadar kötü olur. asla kendinizi başkasının kollarına atmayın. her yeni sevgilide kontrolcü olacaksınız, bir şekilde onu arıcaksınız. karşıdakini ya en başta istemiceksiniz ya da kısa bir süre sonra ama eninde sonunda her ilişki bitecektir bu dönemde yaşanan. ilk etapta gerçekliğine inanamazsınız, bundan sonraki hayatınızda onsuz olmanın ne demek olduğunu düşünürsünüz ve nefes alamadığınızı hissedersiniz belki ama unutmayın ki o döneme kadar zaten o insan yoktu hayatınızda. siz önce siz olmalısınız, kendi ayaklarınız üzerinde durmalısınız. acınacak aptal aşık olmayın, gururunuzu yitirmenize sebep olacak şeyler yapmayın, arkadaşlarınıza da kulak asmayın.

güzin abladan tavsiyeler...

-böcek beslemeye başlayın.
-kafkanın adı bende kalsın bir kitabının son 15 sayfasını sondan başa okuduğunuzda bir sır bulacaksınız onu çözmeye çalışın.
-calculus çalışın (sözelci iseniz bile)
-sebze yiyin

gibi anlaşılmaz ve alakasız şeyler yaptıkça kendinizi her an yaptığınız saçma da olsa özgün işlere verecek, o geride kalanı düşünmeye pek fırsat bulamayacaksınız.

sakın ha müzik dinlemeyin, pink floyd, anathema yasak. serdar ortaç dinleyebilirsiniz.
kitap okuyacaksanız da başucumda müzik / kumral ada mavi tuna tarzında kitaplar okumayın. germinal ya da suç ve ceza yı okuyabilirsiniz okumamışsanız henüz.

eğer seviyorsanız ve gerçekten mutluysanız, karşı tarafta öyleyse sakın ben istanbuldayım o izmirde diye ayrılmayın çünkü aşkı bulmak emin olun kolay değil herkes sevebilir ama aşık olamaz.bir de ayrıldıktan sonra size onu hatırlatan şarkılar dinleyip de içinizdeki ayrılık acısını depreştirmeyin.

-önce sağlık
-boşver herşey unutulur
-sen kendini bir an önce toparlayıp yaşamana bak zaten sana layık değildi
gibi sözler dostlar tarafından çok kez yinelenecek.ve siz defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğiniz için kahrolacak,bir gün biryerlerde karşılaşma umuduyla yanıp yanıp tutuşacaksınız...

ona dair olumsuzluklar, ayrılık sonrası belleğinizde iyice silikleşecek, hep güzel şeyleri anımsayacaksınız. melodiler, kokular sanki vücut bulmuş üzerinize üzerinize yürüyor olacaklar.

sonsuz bir yalnızlıkta kaybolmuş gibi hissetseniz bile hayat devam edecek.

diş fırçasını, kitaplarını, cd'lerini, tokalarını (özellikle burası önemli, ıssız adam sendromu yaşamayın diye söylüyoruz), çoraplarını, donlarını, hatta saç tellerini bile verin eline gitsin(büyü yaptırmayı göze aldıysanız saç telleri kalabilir). sonra sarılıp sarılıp ağlamayın herhangi bir eşyaya. ve en kritik noktalardan biri daha asla aramayın. hele o kadar verdiyse ayrılığa asla aramayın. tecrübelerime dayanarak söylüyorum ki istenmeyen taraf aradıkça mide bulandırır, can sıkar. eğer ümit etmek istiyorsanız yandınız. o başını başka kadınların memelerine gömerken siz hala 'acaba bu gece arar mı' diye bekler durursunuz. hayatınıza kaldığınız yerden ve hatta hayata sımsıkı bağlanarak devam edeceksiniz, başka yolu yok. insan çocuğunun ölümüne bile alışıyor şu dünyada, giden sadece bir sevgili. evet çok şey paylaştınız belki, canınızın yarısı sandınız, ama değilmiş ki yanınızda değil artık. ve işte son nokta; kimselere hele hele ortak arkadaşlara ağlayıp zırlamayın, elalemin kafasını zikmeyin. acınızı tek başınıza yaşamayı bilin, olgunluk budur. sözlüğe yazın misal. ama elalemi bıktırmayın, ananızı babanızı üzmeyin. ve unutmayın sevebilecek bir yüreğe sahipseniz o yüreği birgün gerçek sahibi bulacaktır.

merak etmeyin geçicektir. sadece geçerken geçiricektir de..

gözlerinizi kapatın ve her şeyin çok güzel olucağını tekrar edin.
çünkü hayat sizinle güzel ve haketmeyenler yüzünden üzülmek için çok kısa...

acıklı, damar şarkılara meyledeceksiniz. ama orası uçurumdur. aklınızda bulunsun.

elin durmadan sigara paketine gidiyor biliyorum...ben ettim sen etme güzel kardeşim, ciğerlerine yazık. kapat o müzik listesindeki acıklı aşk ve ayrılık şarkılarını, alkole vurma kendini ve sigarayı abartma...bikaç günlüğüne de olsa kaç git sevdiğin bi' insanın yanına. etrafındaki insanların yaralarını sarmana yardım etmelerine izin ver. "geçecek" de, geçmesini bekle...dedim ya, ben ettim sen etme...

tanım: geçmesini dilemektir.

aldığı hediyeleri parçalamaktan çekinmeyin, sakinleştirir.

(bkz: based on a true story)

daimi motto olarak almamak kaydıyla geçici bi' dönem olarak " yalnız birey güçlü birey" i tekrar edebilir, benimseyebilirsiniz.

edit: daimi motto olarak da gönül rahatlığıyla alabilirsiniz.

kendinizi anlatamadığınızı düşünmek yerine onun sizi algılayacak kapasitede olmadığını düşünmek, sancıyı azaltabilir.

(bkz: http://www.youtube.com/...)

ayrıldığınız kişi öldüyse onun için dua edin.
ayrıldığınız kişi terkettiyse siktir edin.
artık dik durun, gidenin ardından ağlaşmayın.
terkedilmekten, bitmesinden korkarak yaşamayın.
başkasına sevginiz kadar kendinize saygınız olsun!
(bkz: mae govannen ile gereksiz hayat dersleri)
he bi de beni adamdan sayıp kulak asmayın...

ilhan irem' den "boşver arkadaş' ı " yabana atmayın.

çok zor bir sürece girdiğinizi üzülerek söylemek isterim. ilk zamanlar beyin ve kalp ikilisi ayrılığı reddedecektir. ağlamaktan yada ağlayamıyorsanız kendinizi sıkmaktan deliler gibi başınız ağrıyacaktır. bu dönemde kimseye tahammül edemez insan,tek başına kalmak ister. umut hala hüküm sürdüğü için aramak,mesaj göndermek için yanar tutuşur. çoğu zaman olumsuz sonuçlanır bu teşebbüsleri. mesajına cevap gelmez,ararsın açmaz. açsada,cevap versede beklediğin cevaplar gelmez. sonra yavaş yavaş beyin artık bittiğini idrak etmeye başlar. ama kalp hala direndiği için acı çekmeye devam edersiniz. her şarkı sizin için yazılmıştır,herkes ona benzemeye başlamıştır..kişiden kişiye değişen bu süreç kalbinde ayrılığı idrak etmesiyle birlikte sessizliği beraberinde getirir. ağlamalar,herkese onu anlatmalar azalmıştır artık. ara sıra onu hatırlatan bir söz,bir ses,bir şarkı can yakmaya her daim devam eder. aslında hiçbir zaman unutmaz insan sadece gerilere iter. derinlerine saklar. ama ufacık bir olay,koku,ses alır derinlere sakladığı acıları tazeler. ayrılık ilk günkü acıyı vermeye devam etmesede hep acıtır. ölüme benzetirim ben biraz. bir söz vardır bir sevdiğimizi kaybettiğimizde kalbimizde 40 mum yanarmış. her gün bir mum sönermiş. ama geriye kalan en son mum sönmez ömrümüzün sonuna kadar yanmaya devam edermiş. yani acı azalır,ama bitmez.tamamiyle sona ermez...

bu durumda olan arkadaşlara denilebilecek yegane şey;egolarınıza savaş açın.söyleyeceklerim beni ve kıçımı bağlar lakin yaşadığınız şeyin adı aşk acısı değil oğlum.eğo patlaması.egolar bir yerden açığınızı mutlaka yakalamanın yolunu arayacaktır dikkat!!

diyelim ki o ayrıldı,boktan bir sebepten ya da sebepsiz.diyeceksiniz: ''ulan benden iyisin mi bulacak.'' ya da ''pişman olacak geri gelecek.işte o zaman tekmeyi basacağım.züktürü yiyecek'' bu ve benzeri kendinizi üstün görme çabasının içine gireceksiniz.gerek yok fare olmaya dağ yapmaya çalıştığınız şey adına.

diyelim ki o ayrıldı.haklı sebeplerle.diyeceksiniz ki:''kafana sıçayım arif(arif sizsiniz) kafana sıçayım.''kendinizi suçlayacaksınız.bakın burada ego yok gibi değil mi?asılında gizli ego var ama.kafana kelimesine kime sorusunu yöneltirseniz gizli egoyu bulacaksınız.ahaha şaka lan.tamam cıvımadan devam edeyim.gizli ego var dedim.burada kendinizi suçlayarak ne kadar olgun hatalarını bilen bir adam havasına giriyorsunuz.olmaz yanlış.istiyorsunuz onu hala.cık cık cık yakıştıramadım.

örnekler çoğaltılabilir.egolar hep yanınızda olacak.o egoların etkisiyle hep bir çıkış yolu arayacaksınız .hep kendinize sorular soracak kendi yollarınızı arayacaksınız.sevgilisi olacak.''hıh bulmuş işte osuruktan birini diyeceksiniz.''sonra daha da yenik düşüp egolara ''inşallah ayrılırlar.'' lafı ağzınızdan dökülcek.bırak lan kimi kandırıyon sen giderken ben geliyordum.diyeceksin işte bunu.egoların hep seninle gelmeye devam edecek.

insanoğluyuz zayıfız dostlar.bu doğamızda var ya da yaratılışımızda orasını bilemem.ama zayıf olduğumuzu biliyorum.bizi zayıflatan hep egolar,aşk acısı filan hikaye.benliğimiz istemediğimiz birşey olduğunda savunmaya geçiyor ve egoları şişiriyor.size yegane öğüdüm bu.bırakın giden gitmiştir.yeni başlayan dedik ya başlıkta siz yeni başlayın hayata ve egolarınızın hayatınızı zindana çevirmesine izin vermeyin.tamam özleyin ama yenik düşmeyin.dünya sikime minare götüme de demeyin arada bir yerde olun işte ne bileyim ben.

ayrılık aşamasında aşağıdaki evrelerden geçeceksin şaşırma. *)" onmousedown="return bkc('3813960','%21%3Agemli%F0i+ge%E7ince+denizi+g%F6receksin+%FEa%FE%FDrma%21%3A')">*


(a) yadsıma ve yalıtma. birinci evrede kişi ayrılığın yakın olduğunu
yadsımaktadır. ilk tepki "hayır, ben değil, doğru olamaz!" biçiminde
ortaya çıkmaktadır. kimi insanlar bir yanlış yapıldığını
ileri sürmektedir,
kimileri daha olumlu bir durum için başka insanlara danışmaktadır. bu
yadsıma tepkisi beklenmeyen haberin şokuyla başaçıkmada sağlıklı
bir yol olarak görülebilir. yadsıma kısa vadede tampon işlevi görmekte,
kişinin uzun vadede daha köklü savunmalar geliştirmesine olanak
sağlamaktadır. 200 denekten sadece 3'ü yadsıma tutumunu sonuna kadar
götürmüştür; çoğu, yadsımanın tampon olma işlevi bittikten sonra
onun yerine "kısmi kabul" tutumunu geçirmiştir.

(b) öfke. ikinci tepki "neden ben?" biçiminde ortaya çıkmaktadır.
odak duygu öfke, haset ve küskünlüktür. kişinin çevresi için bu öfkeyle
başaçıkmak, kişinin bakış açısını anlamak çok zordur. öfkeli kişinin
mesajı belki şudur: "ben yaşıyorum, bunu unutmayın! sesimi duyabilirsiniz.
henüz ayrılmış değiliz..."

(c) pazarlık. bu evrede tanrıyla, sevgiliyle ya da başkalarıyla
pazarlık ederek ayrılık ertelenmeye çalışılmaktadır. bu evre de kişi
için kısa vadede yardımcı bir evredir. pazarlık örnekleri diğer evreler
kadar açık seçik değildir ve bütün ayrılanlar ayrılıkla bu yolla başa çıkmaya
kalkışmamaktadır.

(d) depresyon. bu evrede kişi artık ayrılığı yadsıyamaz,
öfkenin yerini depresyon alır. kübler-ross "hazırlayıcı" depresyon
ile "tepkici" depresyonu birbirinden ayırmaktadır. hazırlayıcı
depresyon, sevgiliden vazgeçmeyi ve o'ndan sonul ayrılışı
içeren "hazırlayıcı hüzün"le ilişkilidir. kişi sevdiğini ve ona ait/onu hatırlatan her şeyi ve
herkesi bırakma sürecine girmiştir. bir depresyon türünde kişi sessizdir;
sessiz jestler, karşılıklı duygu ve sevecenlik anlatımları kişiye
yardımcı olabilir. buna karşılık tepkici depresyonda kişi bazı müdahaleler
gerektirebilir, destekler isteyebilir.

(e) kabul etme. bu son evre öncekilerin en yüksek noktasıdır.
bu evrede kişi ayrılığın sonunu derin derin düşünmektedir. bu evre
hemen hemen bir duygu boşluğuyla belirlenir.

ps: bunların aynı zamanda ölümün evreleri olması ne tuhaf.