|
|
- çocukluk döneminde, güvensizlikten ziyade aletin elde patlama korkusudur. "neyime lazım alınan şey bozuk çıkar da sonra kabak benim başıma patlar" çekincesidir. baba, eve yeni bir şey almıştır ve sen onu çok merak edersin, kurcalayıp her birşeyini öğrenmek istersin; ama önündeki engel "ya bozuksa" kuşkusudur. isterse üretim hatası olsun peder bey dinlemez; sen bozmuşsundur onu. fabrikanın hiç bir kusuru yoktur. bu konuda çeşitli kötü tecrübeler, körpe fidanın öğrenme hevesini törpüler. baba, herhalde aleti kullanmak için vahiy inmesini beklemektedir.
yıllar ilerler ve sen alıırsn; bu sefer de kullanma kılavuzunu okumak üşengeçliğine düşülür. şamdan'dan, gala'dan başka mecmuat okumayan, gazete namına da 3. sayfa haberlerinden başka - ki kitap konusuna hiç girmeyeceğim- bir şey okumayan bünye nasıl kullanma kılavuzunu açıp da okusun; alışmamış götte don nasıl dursun? en iyi metod deneme yanılma, kurcalama bozma yöntemidir. elinde alet servis yollarına düşülür. servisin verdiği" beyefendi kullanma kılavuzunda şöyle yazıyordu", cevabı ve akabinde; okumadınız mı? sorusuna olumlu cevap veren çok ama çok azdır. mazeret de genel olarak, " ne bileyim çok karmaşıktı, bi şey anlamadım" olur.
kısaca; el oğlu üşenmemiş yapmış, biz daha kullanmasını öğrenememişiz. bu ne üşengeçliktir canım.
|
