bizim toplumumuzda ayıplanan, hoş karşılanmayan, kötü gözle bakılan bir eylem; hayvan adam işi. ancak bazı toplumlarda gayet normal karşılanırmış; bunu da
tecrübeyle sabittir diyerek aktarayım:
kozmopolit olmayı seven ben, bir gün nereden bulduysam bir
alman'la yemek yemekteyim (hem de malatya'da). bu şahıs 132 kilogramkuvvet ağırlığında, iri cüsseli, önüne geleni süpüren pek iştahlı bir adamdı. bu adama yemek yetiştirmeye ve masada çat pat ingilizcemle anlaşmaya çalışırken adam "zart" diye osurdu (evet, bildiğiniz osurdu). ben gayet şaşkın bir bakışla adamı süzerken de yemek yemeye, arada benimle konuşmaya devam etti. allah allah diyerek yanımdaki
almancı vatandaşa dönüp "bu ne be?" diye sordum. bana gayet sakin bir tavırla "bunlarda bu normal; hep yaparlar" diye cevap verdi.
bu tür bir davranışın altında kalmamak için misilleme yapmayı düşündüm ama sofrada osurmak bana yakışmazdı; geleneklerimize ve terbiyemize uygun değildi. "ne yapsam" diye düşünürken aklıma
geğirmek geldi. zira sofrada geğirmek bizim
ata sporumuzdu. midemde olanca gazı biriktirip bütün odada yayılan "gark!" sesiyle bir güzel geğirdim. alman bana ters ters bakmaya başladı. yine yanımdaki almancıya dönüp "bu bana ters ters bakıyor. ne iş?" diye sordum. o da "bunların kültüründe sofrada geğirmek çok ayıptır" dedi. "ulan terese bak! osururken normal de geğirirken ayıpmış" diye geçirdim içimden; ancak engin misafirperverliğimize toz kondurmamak için yüzüne söylemedim.
bu da böyle bir anı...
uzun sözün kısası: mümkün olduğunca bir alman'la aynı masada yemek yemeyin. iyi bir meziyetmiş gibi mütemadiyen osuruyorlar.
