özellikle faşizan söylemler içerisinde çok fazla kullanılan, "yediği kaba sıçmak" deyiminde hain öznenin pislediği kap.
tabiri kullanmak için her şeyden önce bu kabın nasıl bir biçimi olduğunu, ondan nasıl yemek yendiğini betimlemek gereklidir. bunun için de, bahsi geçen kabın biçimini belirleyen yapı ile yeme eylemini birbirinden ayırmamız gerekir.
"yemek" yemek şüphesiz belirli bir toplumsal üretim organizasyonunun belirlediği üretim şekline tabidir. ancak kişi, bizzat bu şeklin kendisi tarafından beslenmez. şekle örnek olarak feodal, köleci, kapitalist gibi toplumsal organizasyonları gösterebiliriz. emek, bu organizasyonların içerisinde kişinin yaşamını sürdürme faaliyeti doğrultusunda yaptığı üretimdir. yani yemek yeme fiiliyatı, belirli bir üretim organizasyonu ile değil, üretimin kendisi üzerinden gerçekleştirilmektedir. üretim organizasyonu sadece harcanan emek doğrultusunda ne kadar yiyebileceğinin kararını veren tarihsel sistemdir. ve en azından ilkel kabilelerden günümüz modern devletine kadar gelinen süreçte, kişiyi doyurma gibi bir fonksiyona sahip değildir. kişi, emeği ile kendisini doyurur-yemeğini yer. yani, ancak kendi üretiminin, emeğinin üzerine pislerse, bu üretimden karnını doyurması suretiyle, yediği kaba pisleme konumuna denk düşer. bireysel üretiminin toplumsal üretimden azade olmaması nedeniyle kendi çıkarına işlemeyen toplumsal üretim organizasyona bir "ihanet" hali içerisinde ise o zaman yediği kaba pislemeye çalıştığını değil tersine onu -çıkarı doğrultusunda- temizlemeye çalıştığını görürüz. bu olsa olsa, toplumsal üretim düzeninin onların çıkarları doğrultusunda işlediği belirli bir zümrenin kabını pisletmek anlamına gelir.
