|
|
- aşçılıkta belirli bir seviyeye ulaşınca kendiliğinden gerçekleşen eylemdir. fakat yemek yapan herkesin becerebileceği bir şey de değildir. sanırım biraz yetenek ve yemek yapmayı sevmeyi gerektiriyor. tabi 20 yıldır ailesine yemek yapan bir ev kadını neler hisseder bilemem ama ben seviyorum yemek yapmayı.
öncelikle malzemeler üzerinde bilgi sahibi olmayı gerektirir. üstelik zengin değilseniz malzemelerin dayanma süreleri ve saklama koşulları gibi genişleyen alanlarda da bilgi sahibi olmanız gerekir ki siz yeni tarifler denemek istedikçe almanız gereken malzemeler de parabolik olarak artıyor, gençler dikkat.
ne diyorduk? evet, malzemeler üzerinde bilgi sahibi olmayı gerektirir. örneğin karabiber yemeğe hangi safhada eklenir, soğan ne kadar pişirilir, enginar nasıl pişirilir, kekik tadını korur mu, sumak yemeği boğar mı, ya da daha zor olanı körinin tadı pişince değişir mi, dereotu yemeğin tadını bastırır mı gibi bir dolu şey. bu bilgiler de ancak ve ancak tecrübeyle kazanılır. annenize sorup en ince ayrıntısına kadar öğrenseniz bile yapamayabilirsiniz ya da yaparken yeni bir şey öğrenirsiniz.
biraz da yetenek gerektirir dedim madem, onu da açıklayayım. burada işin içine hayalgücü girer, zekâ girer, hırs girer, motivasyon girer. diyelim ki eve gidiyorsunuz, yorgunsunuz dondurulmuş köfte aldınız, evde pilav var onu yaparım, bi de kola alırım, keyfime bakarım dediniz. ardından köfteleri kızartmaya başladınız "ulan" dediniz(sizli bizli argo) "böyle de çok kuru olacak, kabız oldum zaten dürüm yemekten." naapıyorsunuz? çat bi domatesi rendeleyip, biraz su ve salça ekleyip yarı kızarmış köftelerle beraber kaynatmaya başlıyorsunuz, üzerine kekik, pul biber, sarımsak, karabiber, tuz vs. [tabi böyle bir tarif zaten olabilir ama açıp da bakacak haliniz yok, önemli olan yakıştırmak] oldu mu sana soslu köfte.
ya da ne bileyim gidersin göbek salatasına soya filizi koyarsın mükemmel olur, ya da meyve salatası yaparken yarım bardak limonatayı balla karıştırıp içine dökersin, daha mükemmel olur.(pratik yemek bilgileri)
yemek tarifi uydurmanın en güzel yanlarından biri de istediğin yemeği, damak zevkine göre şekillendirebilme özgürlüğüdür. diyelim ki bonfile aldın. ama peynir seven bir insansın. kesersin bonfileyi ortadan ikiye güzelce döşersin peynirini. domates sosu da mı seviyorsun, yap bi kapta hemen, içine çekilmemiş karabiber falan da koy klas olsun. e mantar da seviyorsan onu da koy. bi restorana gitsen ayrı ayrı bulacağın cordon bleu, karabiberli biftek ve mantarlı biftek bir arada. sen evde daha güzelini yaptın. amına koydun hatta.
tabi ki bugüne kadar senin yaptığın ya da yapacağın yemeklerin hepsi yapılmış, bütün tarifleri yazılıp çizilmiş, alet ve edevatlar dahil mutfağın her köşesi bilfiil kullanılmış olabilir. bütün bu şeraitten daha elim ve daha vahim olmak üzere birileri çıkıp eline sağlık demek yerine "ben bu yemeğe maydonoz da koyuyorum daha güzel oluyo" yorumlarında bulunabilirler. bütçen aysonu yaklaştığı için fakru zaruret içine düşmüş olabilirsin.
ey yemek heveslisi! işte bu ahval ve şerâit içinde dahi vazifen, yapmayı düşüdüğün yemeği yapmaktır. muhtaç olduğun malzemeler dolapta mevcut değilse bile uydur işte kırk saattir ne anlatıyoruz burda anasını satayım.(mavio, 29.06.2007 21:36 ~ 01.07.2007 19:10)
- (bkz: özel tarif)
- yemek icat etmektir.
|