an itirbari ile başıma gelmiş iç burkan hadise.sen hiç düşünmeden yemeğini yerken-belkide yediğinden bile memnun değilken-dünyanın bir yerlerinde insanlar acıya,açlığa,kana bulanmış şekilde yaşamaya devam ediyor.(yaşamak denirse..)o anda yaşadığın en belirgin his kendinden nefret etmek.kusmak istiyorsun yediklerini aç kalmak anında o sofrayı terk etmek belki bir daha hiç yememek ama bunların hiçbirini yapmıyosun yapsan bile o küçük vicdanını rahatlatmak için yaptığı gün gelip anlıyorsun.ve sen işte o zaman bir "o an " oluyorsun.başkalarının acısına bakarak yaşıyorsun ve onlar için birşey yapmadığını/yapamadığı onların acısını gördüğünde daha iyi anlıyorsun.bono ve tayfasının bir bok yemediğini o resimlerde görüyorsun.(bkz:
o an)(bkz:
başkalarının acısına bakmak)
