üniversiteyi kazandığım ilk yıl aylaklıktan kendimi şahan videoları izlemeye vermiştim. tabi bir de msn manyaklığı vuku bulmuştu bünyede. bir de o aralar grup seksendört çalardı her yerde ellerin nerde şarkısı. baymıştı yani o derece. sanırım tüm bunların etkisinden olsa gerek bir gece rüyamda msnde şahanla konuşuyordum böyle webcam falan açmışız kırk yıllık kankayız sanki. adama diyorum ki "şahan bak sana bir şarkı yollıcam her yerde bu şarkı ya sen de dinle de fransız kalma." ve evet tahmin ettiğiniz gibi yolladığım şarkı ellerin nerde isimli o güzide parça. sabah uyandığımda merak ettim rüya tabirlerine baktım ne anlama gelir acaba bu rüya diye. mevsiminde görürsen bereket anlamına gelirmiş.
bir belediye otobüsünde en arkada, ayakta duruyor ve camdan bakıyorum. arkam dönük. eski sevgili aniden omuzlarıma sarılıyor ve sevinçle dönüyorum.
"bunun neresi ilginç?" demeyin. eski sevgili hiç bu kadar sevecen olmayınca, hep iteledikçe dünyanın en ilginç şeyidir. tamam tamam, rüya değil, o ilginç. ha, buna yıllarca katlanan insan çok daha ilginçtir, kabul.
elimdeki bir salkım üzümden kopardığım taneleri yere koyup yaklaşık 20 metre geriden koşup üstüne zıplayarak havalanıp bir süre süzülmek ve akabinde stop motion tadında yavaşça yere inmek. tahminen 7 8 yaşlarında gördüğüm bu rüya hala gördüğüm en gerçekçi rüya sıfatını korumakta ve aklımdan çıkmamaktadır.
hayalgücümün sınırlarını keşfettiğim bir rüyam vardı.
patlıcan (evet bildiğiniz patlıcan yemek falan yaptığımız) bir zaman birimi olmuştu rüyamda. maçın sonlarına yaklaşırken düşünüyordum uzatma olarak kaç patlıcan verecek hakem diye.
7-8 yaşlarımda şehir değiştirip arkadaşlarımdan ayrılmam sebebiyle üzgün yattığım gece, rüyamda bir bilardo salonunda arkadaşlarımdan biriyle karşılaştım.tüm rüya boyunca rüyada olduğumun farkındaydım ve yarın uyanıcaz derken etrafımdaki herkes beni gerçek hayatta olduğuma inandırmaya çalışıyorlardı. arkadaşmla özlem giderdim ve kızın numarasını istedim. ertesi sabah numara hala aklımdaydı ve işin en garip kısmı doğru numaraydı.
of be ak sakallı dede millete loto sonuçlarını söylersin bana bikaç yıl sonra adını bile hatırlayamayacak kadar az şey paylaştığım arkadaşımın numarasını hatırlatırsın!sağol be!
@4089440 numaralı girisiyle rüyama katkıda bulunan mahmur beste'ye teşekkür ederek başlıyorum. zira çıkmak üzereyken okuduğum son girilerden biriydi bu ve bilinçaltımı üstüne getirdi. *
bizim ev... oturma odası... dev bir ekran... ekranda oğuz atay... odada yıllardır görmediğim dayım ve kuzenim. annem ve ablamda evde bir yerlerde lakin sadece seslerini duyuyorum. oğuz atay'ın tehlikeli oyunlar'ı film (tiyatro oyunu da olabilir, hatırlayamıyorum) gibi oynuyordu ve oğuz atay da yer alıyordu ekranda. tanrım... rüyada bile olsa o ne güzel heyecandı. en aşık olduğum fotoğrafındaki, en aşık olduğum gülüşüyle, kocaman ekrandaydı! "derhal koşup sözlükte duyurmam gerek bunu" diyorum. birtakım şeyler öyledir, mahmur beste, geber marla singer ve diğer oğuz atay aşıkları duymalılar bunu, izlemeliler. çünkü dedim ya çok güzeldi... kuzenim ameliyat olmuş, yatacak yer ayarlıyor ona dayım. içimden binbir küfür savurarak, "şimdi izleyemeyeceğim oğuzcuğumu amına koyayım!" serzenişleriyle odama geliyorum, bilgisayarı açıp, sözlüğe girip, haberdar etmek için. odaya geldiğim an, öylece kalakalıyorum. odanın ortasında hareketsiz, mal gibi duruyorum. o sırada kuzenimin sesi geliyor, saat, saati kurmalıyız, saat! diyor. sonra dayım, sonra ablam, sonra annem, sonra bir yerden bir bayan çıkıyor ki bu noktada canım rüyam kabusa dönüşüyor. kuzenimin kuzeni olduğunu söylüyor ve neden saati götürmediğimi soruyor, hangi saat olduğunu anlamıyorum. herkes "saat"i istiyor. (sanırım saatlerin değişmesinin bünyemde yarattığı etkinin rüyaya yansıması bu). sonra uyanıyorum. ağlamak istedim. ne olurdu yani, kimse olmasaydı rüyada, ben koltuğa kurulup, kıvrılıp izleseydim oğuzcuğumu...
araba. ilk arabam. külüstür broadway. gök mavisi hayalim.
güzel manzaralı yollardan gidiyorum. muhteşem. benden iyi şöför yok bu dünyada. sonra yol daralıyor. daha da daralıyor. yol öyle daralıyor ki tek şansım ileri gitmek.
birden onu farkediyorum. kırmızı bir as 900 kamyon. allah ne verdiyse motoruna, şahlanmış, son hızla bana doğru geliyor. fren yapmak istiyorum. tutmuyor. geri vitese geçmek istiyorum. geçmiyor.
sonunda tam bana o devasa as 900 çarpacakken kapıyı açıp atıyorum kendimi dışarıya.
sonra uyanıyorum.
başımda garip bir sızı. oh diyorum rüyaymış.
banyodaki ayna öyle demiyor ama,
kafamın sol köşesindeki yarayı olduğu gibi gösteriyor.
