|
|
- yazarın uzun süren yazarlık süreci boyunca nickine alışması ve sanki ismi gibi benimsemesi durumudur. sol çerçevede nickini gördüğünde ismini görmüşcesine bir çabuk kavrama (bkz: kavrama) ve özümseme durumudur. gerçek hayata taşındığında farklılık olabilir tabii. zira hep yazıyı okumak suretiyle alışılmış kelimeler ağızdan çıkınca pek ilginç olur.
*devedikeni kenara kaçççç, koş devedikeni koş! (sözlükçülerle paintball turnuvasında)
- her daim yaşadığım ve yaşayacağım sahiplenme...
(murty, 31.01.2007 10:04)
|
