|
|
- çok çeşitli kullanım lanları olan bir sözcüktür. en temel olarak anne-babalar evlatlarına bu sözcükle seslenir ya da tezye-amca-hala-dayı gibi şahsiyetler.
bunun yanında, eski zamanlarda erkekler sevgili ya da karılarna bu şekilde seslenirlermiş. şimdi tabi tuhaf geliyo bize ama hala yapan var.
mesela babası "yavrum" deyince "efendim" diye atlayan bi insan onun aslında annesine seslenmekte olduğunu duyup da şaşırabilir. olmuş bu.
- söyleniş tonuna göre 1001 anlam taşır :
- şş baksana yavruuummmmm
burda sapkın bir sesleniş hissederken
- yavrum, canım gelir misin bi' tanem?
burda ise şefkatli bir sesleniş görüyoruz. evet 1001 değil sadece 2 oldu.
- bir de saçma sapan br ünlem olarak vardır :
cilalı ibo : yavyuuuumm.
*
- kaybedilen evlat için yakılan ağıtlarda kullanılır.
- yavruuuuuummmm...
- r'leri söyleyemeyen insanın "yavyum" diye telafuz ettiği hitap kelimesi
cilalı ibo örneğinde olduğu gibi pek güzel oluyor mevzu bahis durumda...
(bkz: r leri söyleyememek)(skuba, 18.06.2006 02:54)
- "annen bir melekti yavrum" tipi yeşilçam repliklerinin demirbaşı.
- (bkz: yavyum)
(skuba, 18.06.2006 03:05)
- burhan altıntop'un yıvrum olarak sölediği kelime.
|
