stefan zweig in en güzel kitaplarından biri. sanatçıların eserlerini yaratma anlarını bizlere neden anlatamadıklarını çok güzel bir şekilde anlatmış. buyrun şöyle:
"onlar bu anlarda, yaratıcılıklarında, şuurlarına hakim değillerdir; yani yazarken kendi omuzları üzerinde bakamadıkları gibi, yarattıkları sırada da kendilerini ruhen tahlil etmezler; kriminolojinin misalinden ayrılmamak için, sanatkar, en kuvvetli bir tesirle hareketini yapan ve sonra yargıçla savcıya bütün samimiyetiyle " neden ve nasıl yaptığımı bilmiyorum; birdenbire oldu; aklım başımda değildi" diyen bir katili anımsatır."
" o halde sanatkar yarattığı anlarda kendinde değilse, nerdedir? çok basit, eserindedir; bestelerinde, şahıslarında ve hayallerindedir. yaratırken 'bizim' dünyamızda değil, 'kendi' dünyasında yaşar."
