yankesici*  

yankesiciliği bir örnekle açıklamak gerekirse, çantanızın ön fermuarının size fark ettirilmeden açılıp içindekilerin boşaltılmasıdır.

yankesiciliğin en yoğun gözüktüğü yerler, taksim, kadıköy gibi kalabalığın yoğun olduğu, ama insanların birbirlerini çok fazla umursamadıkları mekanlardır. taksimde özellikle gece 1-2 den sonra grup halinde takılan insancıklar, gözlerine kestirdikleri bir vatandaşın etrafını sararlar ve sanki o bölgede normal bir kalabalık varmış havası yaratırlar. av, menzile girmiştir. sonrası malum. eğer herhangi bir şüpheli durum farkederseniz, fark ettiğinizi fark ettirin. dağılırlar. bir üniversiteli olarak şiddete karşı olduğumdan başka bir şey söylemiyorum.* artı olarak *, civara yakın karakollardan birinde bir komiser tanıdığınızın olması her zaman iyidir.

taksimdekiler birbirlerini tanırlar, buluşma mekanları her yer olabileceği gibi, özellikle abbasağa camisinin yanında, karşıya giden otobüslerin bulunduğu mekanda*,galatasaray lisesinin yanında, ve tünel girişindeki tramvay durağında takılırlar.

yankesicilik olayı ne kadar gece olacakmış gibi gelse de, taksim araştırma karakolu verileri baz alındığında, gündüz olan vakaların sayısı gece olan vakaların sayısının neredeyse 1.5 mislidir.

diğer bir adı da cep faresidir.

günümüzde o kadar aleni yapılan bir hırsızlık olmuştur ki, eğer bir yan kesiciyi farkettiğinizde n'oluyo ya diye sorarsanız suçlu siz olabilirsiniz.

genelde minübüslerde karşılaşılan çanta,cep,cüzdan aşırma sonucu işlenen bir hırsızlıktır.ve böyle olaylarda insanımızın neden bu kadar duyarsız olduğuu şahsen yaşadığım bir olayla anlamış bulunmaktayım;
lise sonuncu sınıftayım ve malum staj durumlarından dolayı o vergi dairesi senin bu vergi dairesi benim gezilmektedir.minibüs çok tıklım tıklımda değil.kapı tarafındaki arka kısmda ayakta gitmekteyim ve şimdiye kadar böyle bir olayla karşılaşılmadığından karşımdaki takım elbiseli gencin hemen önündeki adamın cebini karıştırdığı görmemle -n'oluyo yaa demem bir olmuştur.o anda namı değer yankesicimiz bana öyle bir yan bakış atmıştır ki bir iki ay boyunca gözümün önünden gitmemiştir.olayın ciddiyeti takım elbiseli gencin bana dönüp "kapa çeneni, kulağını keserim senin."demesiyle anlaşılmıştır.

işin garip tarafı kimsenin bu kişiye bir şey dememesi/diyememesidir.çünkü bu şahıslar yalnız ve emanetsiz gezmemektedirler.tabi o dakikadan itibaren yankesicimiz bana kötü kötü bakmaktadır.daha hayatının baharında,yaşam dolu olan şahsım korkudan ağlamak üzere,yalnız .... o şahısların benimle aynı durakta inmesiyle başıma gelecekleri düşündükce hayatım bir film şeridi gibi akmaktaydı gözlerimin önünden.bu arada olayı farkeden tek kişi olmadığım da yanımdaki bayanın "sakın karışma ne yapıyosun sen,bırak"demesiyle anlaşılmıştır.bir daha karışmak mı asla diyerek patron aranmış beni iniceğim durağın ordan almaları istenmiştir.o korku dolu dakikalar geçmek bilmemişti.ve büyük an; şahısların benden bir kaç durak önde inmeleriyle derin bir nefes aldım ve o anda gözlerimden dakikalarca tuttuğum gözyaşları aktı. ve aylarca acaba bir daha o kişilerle karşılaşırmıyım,beni tanıyıp bir şey yaparlar mı diye korkulu günler geçirmiş baya bir sarsılmıştım..

günümüzün en büyük sorunudur yankesicilik, zaman ilerledikce azalmak yerine çoğalmaktadır ki bunun nedenlerini hepimiz biliyoruz sanırım ve şimdi bu durumlar karşısında bu millet ne kadar duyarsız dememeliyiz onu anladım.ya canından olursun ya da sakat kalırsın..

az sonra anlatacağım olaylar bundan yaklaşık 3 saat önce tarafımdan yaşanmıştır.

bu akşam bir yere gitmem gerekiyordu; sözlükte takılırken, gideceğim yere de biraz geç kaldım. çıktım evden, gittim durağa. çok kalabalık bir belediye otobüsü geldi; bindim mecburen. üstümde de pofuduk ve kalınca bir ceket vardı; ama otobüse binince fermuarını açmıştım.

sıkış tepiş giderken bir süre sonra yanımdaki adamın dirseğinin ceketimin sol yanının üstünde gezindiğini fark ettim. adam, elindeki posta gazetesini tutarmış gibi yapıp, basbayağı dirseğiyle benim cekette cüzdan olup olmadığını yokluyordu. bir baktım karşıdaki adam da yan gözle takip ediyor. sonra bunlar kürtçe konuşmaya başladılar; fakat benim yanımdaki adam hâlâ çaktırmadan benim cepleri kontrol ediyor. dedim içimden "cıngar mı çıkartayım", "üstüne mi saldırayım"; bir de adamlar derse ki "n'oluyor kardeşim, iftira atıyorsun" ne diyeceğim...

bir ara cep telefonuna bakma bahanesiyle pantolonu da kontrol etti; ama bulamadı bir şey. ben de ceketin cebine hiçbir şeyimi koymam ve cep telefonum da daima pantolonumun sağ cebinde durur. bu arada bir kadını yokladılar; ama benim baktığımı görünce vazgeçtiler.

sonra durağa gelince benimle beraber indiler. ben çevik bir hamleyle tekrar bindim; ama onların uzaklaştığını görünce tekrar indim. bunlar biraz uzaklaştılar; lakin tekrar yanıma geldiler. ben tekrar uzaklaşınca bir daha da gelemediler. civarda polis aradım; ama bulamadım.

ya ben fazla uyanık çıktım, ya da onlar çok acemiydi. siz siz olun; toplu taşıma araçlarında, kalabalık yerlerde cüzdanınıza, telefonunuza sahip çıkın.