yalnız hissettiğiniz anlarda yalnızlığınızı kudurtan sezen aksu şarkısı..
"anladım sonu yok yalnızlığın
her gün çoğalacak
her zaman böyle miydi bilmiyorum
sanki dokunmazdı çocukken ağlamak
alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye
çünkü olağan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak..
yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte
acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette
bekliyorum bekliyorum bekliyorum..
hadi gelin üstüme korkmuyorum!
bulutlar yüklü ha yağdı hayağacak üstümüze hasret
yokluğunla ben baş başayız nihayet..."
turkcell futbol ödülleri gecesinde levent yüksel ve sertab erener'in enstrümansız söyledikleri, dinlerken ağlamamak için kendimi zor tuttuğum, tutunacak birini aradığımı anladığım şarkı.
"eğer sevda bu demekse, ben vazgeçtim beni sevmeyin" gibi sözler yazabilen bir kadın için; aklını kaybetmemesine dua etmekten başka yapacak bişey var mı bilmiyorum.
'yokluğunla ben başbaşayız nihayet' kısmıyla vurulduğum içimden bişeylerin koptuğu mükemmel sezen aksu parçası sezen abla'nın sertap abla'dan daha ii söylediğine inanıyorum..daha sert bir şekilde 'hadi gelin üstüme korkmuyorum' deyişi vardır ki insanın aslında hep yalnızım evet artık korkmuyorum diyesi geliyor, nasılsa yine seveceğim ve yine gidecek şeklinde mazoşist bir düşünceye itiyor..
sanki dokunmazdı çocukken ağlamak kısmıyla insanı kendinden geçiren eser.. dokunuyor mu yoksa şimdi diye düşünürüm. cevap yok! ağlamak da olmasaydı nasıl yaşardı insan? nasıl koyar insana ağlamak?
en saf, en temiz halini sergilerken dünyaya,
erkeklik mi kalır serde?
hatırlarım her damla gözyaşıyla mutluluğu,
dokunur mu nehirlere katılsam usulünce,
çocukluk da gitti; dokunur belki,
koşar mısın yine silmek için,
rezili rüsvan olduk, bak!
çabuk sil gözyaşımı, yalnızlığımı.
farkettim de dokunuyor ağlamak bu yaşta,
çocuk olsam, sana ağlasam,
bağıra çağıra, çığlıklar içinde,
babam ol hiç olmazsa,
derdim seni bulmak,
toprak olsan da mezarına ağlarım...
"yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte
acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette
bekliyorum bekliyorum bekliyorum..
hadi gelin üstüme korkmuyorum!
bulutlar yüklü ha yağdı hayağacak üstümüze hasret
yokluğunla ben baş başayız nihayet..."
en başından biliriz yolun sonunda da yolun başında olduğu gibi yalnızlığın bizi beklediğini. yol boyunca karşımıza çıkar ve hatırlatır bize kendini. sen ne kadar benden uzak olduğunu düşünsen de ben senin ayrılmaz bir parçanım der. korkutur, üzer bizi. acılar, sıkıntılar, dertler hazırlar bize. yorar bizi. bir süre sonra öyle alışırız ki bu zorluklara, gelebilecek her şeye dayanacak gücü görürüz kendimizde. çağırırız tüm zorlukları üstümüze. sonu ne yazık ki gözyaşı yağmurudur. bulutlardan akar üstümüze ve biz ıslatırız dünyayı göz yaşlarıyla. acılar dünyanın dört bir tarafında boy gösterirken sonsuz yalnızlıkta, biz yalnızızdır "yok" lar dünyasında.
hangi güçlü ses söylerse söylesin,sezen aksunun yaptığı gibi yürekten yakalayamayacağına inandığım şarkıdır.işte müzik,işte duygu,işte gerçek sanat dedirtir insana.. gözleriniz dalar dinlerken.aklınıza gelir eski bir acınız..yada ne kadar yanlız olduğunuzu hissedersiniz.
propaganda filminde de kullanılan muhteşen sezen aksu şarkısı.filmde sözsüzdür.şarkı fazla dinledilği zaman ben neden yalnız değilim deyip arkadaşlarınızla aranızın açılması mümkündür.