1. görünürde kimse olmadığında kendiliğinden ortaya çıkan(genellikle çocuklarda görülür) ve gerçekte hiç bir tehlike olmadığı halde insanın tehlikedeymiş gibi hissetmesine neden olan bi histir..karanlık korkusuna bi çok yönden benzer..
    insanlar dışında sürü halinde yaşayan diğer canlılarda da görülür (örn: civciv , koyun..falan filan)
  2. sevdiklerini bırakıp gitmek zorunda olduğun iğrenç şehirde her gece hissettiğin kötü duygu.
  3. korkusu değil birebir kendisi sorundur. insanın korktuğunun başına gelmesi olayı en hızlı bu durumda cereyan eder. şakkadanak bulur seni. daha melankolik şeyler de yazardım ben size ey sözlük sempatizanları, lakin işimin başındayım * ve beni melankoliye sürükleyecek winamp'ıma ulaşamıyorum.
  4. bilgisayar başında tek başına oturduğun anlarda her ne kadar bilgisayar başında olmaktan zevk alsanda telefonunun gün boyunca çalmamış olması evden çıkmadan günboyu koridorlarda ve odalarda gezmenle birlikte kafana dank eden his.
    insanlar sevmedikçe ve sevilmedikçe yalnız kalırlar. etrafında onlarca arkadaşın da olsa sıcak bir dost sohbeti eksikse yalnız hisseder insan kendini. yalnızlık sıkıcıdır ve ürkütür insanı. bu korkuya alışmak ise yalnızlığın kendisinden daha kötüdür.bu korku insanı bir melankoliye sürükler ve depresif hale gelen insan etrafındaki kişileri kendisinden uzaklaştırır yakınında bir dost sesi duyamaz olur ve yalnızlığın kendisiyle baş başa kalır.
  5. eskiden korkardım yalnızlıktan
    korkmam artık sen varsın * dedirtecek birinin gelmesiyle sona erecek korku
  6. derinlerinde varolduğunu bilsen de değiştiremeyeceğini düşündüğün kalp atışıdır. birgün yalnız kaldığında korkacak birşey kalmadığını ve o kadar da kötü olmadığını anlarsın.* ve aslında ne kadar kendini özlediğini, ne kadar kendine muhtaç olduğunu... kalbin ve hayatın ritmi düzelmiştir artık.
  7. her insanın belli dönemlerde hissedebileceği duygu. çoğu zaman insanlar kendilerini bir sürünün içinde bile yalnız hissedebilir. kimi zaman bir olay, kimi zaman bir şarkı, kimi zamansa yaşadığımız olaylar her insanda olduğu gibi içimizde bastırılmış olan yalnızlık korkusunu tetikler. yalnızlık korkusu kalıcı olursa korkutucu bir boyuta ulaşabilir ama çoğunun geçici bir durum olduğu gözlerden kaçmaz.
  8. hayatta hep birinin desteğini yanında görmeye kötü alışmış ve kendi başına bir birey olamayan, buna cesareti olmayan kişilerin korkusudur..
    insanlar yine insanlar için vardır, güvensizlikmiş, korkaklıkmış, desteğe kötü alışmakmış bunlarla alakası yok diyenlere selam ederim, haklılardır; ama aman da yalnız kalıcam naparım sonra diye de sınırları zorlamamak lazım, zira o kadar dünyanın sonu değildir yalnız kalmak, iyi biledir bazen..