kişinin yanında birinin olması yalnız olmadığı anlamına gelmez zaten, * bu durumu kabullenmiş ve gene de hayattan zevk almakta olan insan güçlüdür, evet
bireysel savaşmanın erdemine inanan, bu dünyadan yalnız gidecez zaten diyen bir abimizin sarfettiği özlü söz. bu söz bize yalnızken, bir topluluk içindeki herhangi bir bireyden daha güçlü olduğumuzu hatırlatır.
aynı şekilde
(bkz. beni öldürmeyen şey beni daha güçlü kılar)
"benden sonrası tufan, ben var olduğum sürece dünya da benim etrafımda dönmesine devam eder, bütün olaylar benim etrafımda cereyan eder" cümlesini ilke edinmiş ve bu yolda kendisinden başka dost tanımadığı ölçüde olaylardan az darbe alarak sıyrılabildiğine inanan, kendinden başka herkesten şüphe duyan insan türüdür.
sosyal bir varlık olan insanoğlunun yüzde kaçı bu tür bir sınıf dahilinde kabul edilir orası fikir muharebesine açık bir olgudur lakin her yalnız bireyin de bu tur bir nitelemeye tabii tutulması doğruluk ile bağdaşmamaktadır.
o*'na mahsustur yalnızlık ama o mutlak yalnızlıktır.
burada %95 teknik insanız,gelin bir teknik düşünelim..:
çok sert olacak*,ailenizin sizi mecburen bırakacağı günü düşünün*yalnızlık bir taşla iki kuşu vurdu bile.tek çocuksanız zaten...
peki arkadaş diye çevremizde gezinenler...eğer yakından tanıyabiliyorsa insan onları,çok değil,sadece 2-3 sene sonra istisnalar hariç hepsinin gideceğini biliyorsunuz.(ne ilginçtir ki herkes beraber kalmayı ister ama herkes bırakılmaktan şikayet eder,bir paradokstur.)
şu doğrudur,biz sosyal varlıklarız ama o fiziksel ya da maddi kalır.yalnızlık deyince manevi kısmı düşünmek lazım.
yani;
gerçekten dost olan (sıksanız 3 kişiyi geçmez),seven(!) insanlar haricinde;
gün gelecek, yalnızlık sadık dost olacak,o zaman ispatlanacak ki hiç kimsenin desteği olmadan,hiç kimsenin kafasında duygusal bir yerniz olmadan,kollarının sıcaklığını hissedecek insan kalmadığında yaşayabilenler,o yalnız insanlar güçlü insanlardır.
@132381 girisine ek olarak (yazım şeklim nasıl da değişmiş be vay anasını sayın seyirciler..) aslında yalnızlıktan korkan insanların söyleyeceği ve inanmaya çalışacağı yorumdur diyebilirim.
bunu açıklayabilmem zor;anlayışı size bırakıyorum. eğer söz konusu kişi yalnız kalmaktan korkuyorsa, sürekli olarak içinde bir özgüvensizlik varsa, diğer insanların kendisi hakkında ne düşündüğünü gereğinden fazla önemsiyorsa, rezil olmak gibi toplumsal korkuları varsa yalnızlıktan da korkar. diğer insanlarla kaynaşma ve sürekli çevre içerisinde bulunma ihtiyacı duyarlar. bunu rahatlıkla görebiliriz ve hatta yeterince dürüst olunursa insan kendisinde de tespit edebilir.
bu yalnızlık = güç olayına kendini inandırmaya ve sürekli bunu kendine söyleyen bir insan bir anlamda tek başına bir hiç olan tiplerden biri olmadığını kendine ve çevresine ispatlamaya çalışıyordur. bir insan bir şeyi neden ispatlamaya çalışır?? tamam bunun pek çok sebebi olabilir ama burada ruhsal durum için konuşursak olsa olsa insanın o söz konusu olgudan emin olmamasından kaynaklanır. yani insan yeterince güçlü olduğunu düşünmüyorsa, özgüven konusunda sorunu varsa bunu ispatlamak için "yalnız insan güçlü insandır olum, bırakayım biraz soğuk olayım, zaten sevgili de bıraktı beni, artık kimseye yanaşmicam, ben kendime yeterim hıh" telkinleriyle kendini yetiştirmeye çalışır.
ama bütün bunlar sırasında insan aslında içinde olduğu ruh halinin farkında değildir. hani yalnız yalnız bir şeyler yaptığında kendisini daha güçlü hissedecek ve derin bir nefes alıp, çenesini yukarıya kaldırarak "işte güçlüyüm" hissine girecektir ama bunu çok doğal yapacaktır.
temel olarak yalnızlığın aslında hiç bir şey olduğunu kabul ettiğimiz anda bu histen kurtuluruz. zaten birilerine ihtiyacı olan insan aynı zamanda kendini de güçsüz hissedeceğinden çelişki yaşar. hem diğer insanları sever ve onlarla olmak ister ama hiç bir derdini onlara açmaz. yani kötü olaylarda kendini yalnız bırakarak güçlü olduğunu ispatlamaya çalşır. (bu noktada bütün boğa burcu insanları kendilerine baksınlar lütfen) hiçbir derdini kimseye söylemez, güçlü görünür, kimselere yansıtmaz. kötü anında yalnız bırakır kendini ve böylece özgüçlülüğünü hem kendine hem de "güçlü" bir tablo sergilediği dosta düşmana göstermiş olur. ama bir yandan da sürekli bir sürü insanla beraberdir, arkadaştır, güler eğlenir.
bu arada; yalnızlık güçlülüktür olayına kökten karşı olanlar da biraz zordadır. güçlülüğün kalabalıktan geldiğini düşünen bir insanda da aşırı derecede topluluğa bağlılık ve hatta muhtaçlık vardır gibi geliyor bana. insanları, çevreleriyle ölçmek yanılgısına bile girebilirler. tabii inşallah bunların çok özel durumlar olduğunu ve genelleme yapmadığımı herkes anlıyordur.
yapmayın arkadaşlar. bunu takmayın kafaya. insan bu. yalnız da olur, kalabalık da, bunun kafaya takılacak bir yanı yok.
yalnız kalarak insan kendini daha da güçlü hale getirmez. birileriyle beraber olmak istemek, o insanın güçsüz olduğu anlamına da gelmez.
yalnızlıktan acı çeken insan demek ki yalnızlıktan korkuyor demektir. korktuğun olgunun üzerine giderek sadece onun korkusunun yok olmasını amaçlamalı insan. daha beter büyüterek, daha büyük acı çekerek güçlenmek zannedilen şey sadece ruhsal zarar verir. olgunlaşmaya (@1020731) giden yol sadece acıdan gitmez.
yalnız olduktan sonra güçlü olsa bile kime güçlü demekte oluyor insan. hadi kendisine ispatlasın bunu, yalnız olmadan evvel de gücünü ispatlayacak bir kaç yöntem bulunabilir. ha ille yalnız olucam mutlu olucam güçlü olucam diyorsa bi insan ona saygı duyulmalıdır, günümüzde insanların iki msn konuşmasında kanka moduna geçip ardından tanımamazlıktan gelmelerinden ötürü duyulan tiksintiden ötürü insanın kendisini yalnızlaştırmaya çalışması hiç de yadırgancak bir davranış değildir. yapıyorsa, yapılıyorsa hakkı vardır.
yalnızlık bazen zayıflıkların sonucu olarak hapsedebilir insanı. böyle ise yalnız insan güçlü insandır çok doğru bir önerme değildir. yalnızlığı kendi seçmemiştir çünkü...hayat ona yalnızlığı endekslemiştir. yalnız insan kıskanç insan da olabilir. her girdiği ortamda yarattığı gerginlikler düşünülürse kesinlikle haklı bir uygulamadır.
ancak güçlü insan tabiki yalnızlığın üstesinden gelebilir.
bunların bir de cezmi ersözün deyimiyle epistomolojik yalnızlık çeken tipleri vardır ki adam odundur ve kimseyle irtibata girememektedir.fakat yinede bu tiplerin bu tavırlarıyla kızlar tarafından "cool" görüldükleri ve takdir topladıkları da olmuştur.
yalnız insan mutsuz bir insandır şeklinde değiştirilebilecek önerme.
hayata anlam katan ne cebinin doluluğu, ne kariyerinin parlaklığı, ne egonun şişkinliği, ne de yaşadığın mekanın güzelliğidir.
hayatını anlamlı (ve de güçlü) yapan anılarındır. anılar olmadan ne dolu bir cüzdanın ne de güzel bir mekanın keyfini çıkarabilirsin.
maddeye ruh katan anılar ve yaşanmışlıktır; yani sevgilin, ailen, dostların, arkadaşların, sevdiğin/sevmediğin tüm insanlar.
güçlü insan yalnızlaşır denirse belki elle tutulur bir tarafı olabilir. çünkü insan güç kazandıkça etrafında yalandan ilişkiler, üfürükten arkadaşlıklar oluşur. ayrıca güçlü insan bazen saygı görendir, korkulandır bazı zaman. bu nedenle de güç insanı yalnızlaştırabilir. mesela bir binbaşı yalnızlık çeker çünkü etrafındakiler ondan korkar yada yavşakça ilişkiler kurar.
güçlü olmanın en büyük gereklerinden birini söyler bize bu söz. o yüzden yalnız olmakla güçlü olunmaz, olunduğu sanılır. kendi kendinle savaşacak kadar güçlü olunabilir belki ama hayata ve dünyaya karşı olmaz, olamaz.
