yalnız  

yazılı türkçe'de çoğunlukla yanlız diye kullanılan,
yalın kökünden geldiği için yalnız diye yazılması gereken kelime

yalın kelimesinden gelen tek başınalık belirten sıfat

(bkz. yalnızlık)

tek başına olan

(bkz: yalnızlık senfonisi)

ilkay akkaya'nın yeni albümü.

01 - ekin idim oldum harman
02 - yara bende
03 - yarim
04 - sabahtan uğradım
05 - bekle buğday tanesi
06 - elde düğün bayram
07 - bebeği nazlı büyüttüm
08 - mevlam bir çok dert vermiş
09 - bir ulu ağaçdan bir yaprak düşse
10 - ulu daglar
11 - gönül gel seninle
12 - mayın
13 - ordu'nun dereleri
14 - yarim

bülent ortaçgil şarkısı. sözler*

yalnız yalnız
kimsesiz değil, insansız
koca şehirde bir tek ben mi böyle çaresiz
koca şehirde seni bulmak imkansız

uykusuz muyduk hiç fark etmedik
geçmişimizin tortusunda
sabırsız mıydık?
tükettik bir anda
gecenin ışıksızlığında

yalnız yalnız
kimsesiz değil bu kez sensiz
koca şehirde bir tek mi böyle çaresiz
koca şehirde seni bulmak imkansız

duyarsız mıydık? hiç umursamadık
sevgisizliğin boşluğunda
habersiz miydik?
hiç hazırlanmadık
sessizliğin ortasında

yalnız yalnız
kimsesiz değil bu kez sensiz

yalnızlığa dayanırım da,bir başınalığa asla
yaşlanmak hoş değil duvarlara baka, baka.
bir dost göz arayışıyla.
saat tıkırtısıyla...
korkmam,geçinip gideriz biz mutlulukla,
ama;
"günün aydın,akşamın iyi olsun" diyen biri olmalı.
bir telefon sesi çalmalı ara sıra da olsa kulağımda.
yoksa, zor değil,hiç zor değil,demli çayı bardakta
karıştırıp, bir başına yudumlamak doyasıya.
ama; "çaya kaç şeker alırsın?"
diye soran bir ses olmalı ya ara sıra...

can yucel

yalnız yaşama egzersizleri adında bir kitap var

"yalnızın toplu fotoğrafları bile vesikalıktır."

met-üst

(bkz: yalnız şarkı)

(bkz: çok yalnızım be sözlük)

(bkz: yalnızlık ömür boyu)

daha ilk dizesinden itibaren sizi içine çeken edgar allan poe şiiri.

yalın ve öz kelimelerinin zamanla kaynaşmasıyla aldığı haldir. tekbaşınalığı ifade etse de içinde iki kelime barındırmasıyla oluşan zıtlık birçok çağrışıma gebedir.

çoğunlukla "yanlız" diye karıştırılan,yalından türeyen zarf.

yalnız ın durumları şiirinde özdemir asaf'ın eksiksiz anlattığı.

"bülent ortaçgil için söylenmiş bülent ortaçgil şarkıları" albümünde davudi sesli bir abimizin(!) seslendirdiği şarkı.

şu günlerde kimse sorsan kendini böyle tanımlar. ya doğuştan yalnızdır ya sonradan olma. öyle çoklar ki. insanın aklına ister istemez geliyor, bu kadar yalnız varken, neden herkes yalnız?

hayalettren in ilk albümünün ismi. albümden klibi çekilen ilk şarkı ise kadınım olmuştur.

01 boşbana
02 yanlış
03 kadınım
04 yandı
05 elimden tut
06 sessiz sakin
07 ağla sızla
08 yanıldım
09 hain
10 her şey
11 gel dedim
12 oyun

edgar allan poeeseri:

başkaları gibi değildim çocukluktan beri,
görmedim başkalarının gördüğü gibi-
ortak bir pınardan almadım tutkularımı,
aynı kaynaktan almadım kederimi.
uyandıramadım sevince yüreğimi aynı seste
ve sevdiğim her şeyi-yalnız sevdim.
sonra-çocukluğumda-kasırgalı
bir yaşamın şafağında-iyinin ve
kötünün her türlü derinliğinden
çekildi hala bağlayan gizem beni.
selden ya da kaynaktan-
kızıl uçurumundan dağın,
güneşten,ağustosun altın rengiyle
çevremde dönen-
gökteki şimşekten uçarak
beni geçerken-
gökgürültüsünden,fırtınadan
ve o buluttan
-maviyken göğün kalan kısmı-
gözümde bir şeytanın şekline giren.

(bkz: yalnız'ın durumları)

halk dilinde yalınız olarak da kullanılır.
pir sultan abdal'ın dağlar deyişinde dediği gibi;

ey benim divane gönlüm
dağlara düştüm yalınız
bu cefayı kendi özüm
pek mail gördüm yalınız

dağlar var dağlardan yüce
dağmı dayanır bu güce
derdimi üç gün üç gece
söylerim bitmez yalınız
...

(bkz: gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar)

ben kızmam kırılırım sadece kırıldığımı da hiç kimse bilmez
ellerim tutuşur göğe dokunurken yanaklarım alevler içinde kalır
ben kızmam sadece kırılırım kırıldığımı da bilmez hiç kimse
birikir her sabah yaraya döner katil meyveler kudurtur isyanımı
ben hiçbir şiire methiyeler düzmem çünkü o zaman isyanım parlayıverir
kızmam, kızamam ben; kırılırım sadece kırıldığımı da hiç kimse bilmez

çünkü bütün hayatım kutsanmıştır inceden
aminlerle doludur sabahleyin ağzımın içi
nur yüzlü kadınlar beni okur üfler dokunmam hiç kimseye melek sanmasın diye
kimseye kızmam ben kırılırım sadece kırıldığımı da hiç kimse bilmez

şimdi ayık günlerimi yad ederek büyüyorum
sakar bir kutsallık icat ettim kendime
yalvardıkça küçüldü kalbimdeki boşluklar
doldurdum gevşek acıları, şiirler okudum
okudukça dönüp bir kez daha kırıldım bütün herkese
kimseye kızmam çünkü ben kırılırım sadece kırıldığımı da hiç kimse bilmez