yalaka  

dalkavuk

bir kurban şarkısı

çeşitli beklentiler nedeniyle birine yaranmaya çalışan kişiye denir. yalakalar tarih boyunca her millette, her devlette ortaya çıkmışlar, dünya tarihinin şekillenmesinde önemli roller almışlardır. çoğunluğu hakaret edilecek kadar aşağılık insanlardır. başkalarının başarıları üzerine yatarlar, para için, mevki için her türlü eylemi gerçekleştirecek kadar değişken davranışlar gösterirler. çok dedikoducu olurlar, çeşitli beklentileri nedeni ile yüzünüze gülerken arkanızdan demediklerini bırakmazlar. uzak durulası aşağılık kişilerdir.

yalaza olarak da adlandırılan yumuşakça.

aşağıdaki şarkı sözlerinde de görülebileceği gibi * çıkarları uğrunda peşinizden ayrılmayıp sizi çileden çıkartabilecek kişi:

oturur ağlar aklı karışınca
adı da neydi dilimin ucunda
bayılıyormuş dedikoduya
hürmeti yokmuş ana babaya

ayrılmaz hiç peşimden, neler çektim elinden
söylediğine inanma, yalan düşmez dilinden

ağam vay paşam vay bu derdi ben çekemem vay
düşmüyor yakamdan ne çektim bu adamdan

herşeyi var ama yine eli cebimde
düşmedi yakamdan ulan her an peşimde

her sözü yalan her anlattığı palavra
herşeyi bilir bilidiği bir bok yok aslında

yalaka yalaka sana bir çift sözüm var
hiçbirşey kaçmaz benden arkamda gözüm var

çok geyik bir klibe sahip şarkı.

müziği yaz düğünlerinin kıvrak oyun havası tadında kurban eseri.

sırf kendi menfaatleri doğrultusunda kendisinden rütbeli olan, güçlü olan kişiye yaranmaktır. sanki kişiyle aynı ideolojilere sahipmiş gibi söylemler ortaya atar, güç kimdeyse ona tapar.

türkiye'de bunlardan çoktur ve bunlar türkiye'nin anasıyla münasebete girmişlerdir. iktidara şeriatçı, emperyalizm köpeği birisi geldiğinde "keşke türbanlı bir kadınla evlenseydim", "kadın olsam türban takardım", "akepe kapanırsa hindistana giderim" gibi laflarla yaranmaya çalışırlar, devletin maliye tokatından az da olsa kurtulmaya çalışırlar. ama nafile, onları kandırdıklarından başka kimse sevmez.
ülkeye laik bir iktidar geldiğinde ise 180 derece dönüp yine iktidara yalaklanmaya, saçma tanımlar uydurmaya devam ederler.
ha bir de sessiz ve derinden gitmeyi sevenlere yaranmaya çalışanlar vardır, onlara lafım yok. ağlıyorlar zaten.

yüzüne sıçanın elini öpen.

kendi haysiyetini başkalarının çıkarları uğruna satmış olan kimse. her dakika "acaba beni de bir gün iyi yerlere getirir mi?" düşüncesiyle bir başkasının yanında durur. o'nu över, kollar, o'na gelebilecek her türlü saldırıya karşı kendini siper eder. mutualist yaşam tarzı sürer yapıştığı kişiyle. bu gibi durumlarda boynuz kulağı geçmez. çünkü daha dikkatli davranır güçlü olan. diğeri zaten kişiliğini kaybetmiştir, başka ne kaybedebilir ki? bizim çaresiz yavrumuzu kullanır kullanır, işi bitincede sallar bir köşeye. sonra bu canlı tekrar güçlenir, yeni bir ev arar kendine ve aynı döngü defalarca sağlanır.