kitapları birçok dile çevrilen gurur duymamız gereken bir yazar. bir diğeri için (bkz. orhan pamuk). en son bir dörtleme ile karşımıza çıkmıştı...bir ada hikayesi diye, bir nevi türkiyeyi anlatmış !:gerçi ben şimdilik ilk ikisini okudum 3. süde mevcut ama 4. yok!: bu kitaplarda, okumanızı tavsiye ederim...ciddi gazetelerde kitapları tanıtılır, kitapları hakkında makaleler yazılır...
asıl adı kemal sadık ğöğçeli olan ilk başta okuyamamasından dolayı eleştirilere tutulan(kültürsüz diye) büyük yazar.yani sonradan sanatçı olunmaz doğuştan sanatçı doğulur yoksa harvarddan mezun olan herkesin sanatçı olması gerekirdi.
kendisi 1973 ten bu yana nobel edebiyat ödülü adayıdır.birçok yurtiçi yurtdışı ödül almıştır.aldığı 19 yurtdışı ödülden bazıları:uluslararası cino del duca ödülü (1982), legion d'honneur nişanı commendeur payesi (1984), fransız kültür bakanlığı commandeur des arts at des lettres nişanı (1993), premi internacional catalunya (1996), alman kitapçılar birliği frankfurt kitap fuarı barış ödülü (1997)
70lerde yazdığı ve taş çatlasa adını verdiği kitapta topladığı denemeleri hala güncelliğini koruyor. bunun sebebinin yazarın ileri görüşlülüğünden çok türkiye 'de durumların gelişmemesi olduğu kanısına varmış bulunmaktayım.
dünyada bunca zulüme, bunca baskıya ve kötülüğe rağmen hala umudun ve güzelliklerin var olduğuna inandıran yazar. mücadele edince, başkaldırınca, hakkının peşinden koşunca o güzelliği düldül dağının arkasında olsa bile bulabileceğimizi gösterir bize. özellikle ince memed ııı'te "bütün kötülüklere başkaldır. bazen senin iyiliğin başkasının kötülüğü olabilir. bu yüzden kendi iyiliğine bile baş kaldır" diyerek ince memedin iyice kafasını karıştırır ama böylece onun daha da güzelin mücadelesini vermesini sağlar
cumhuriyet dönemi sonrası türk edebiyatının en önde gelen kalemlerinden biri..asıl adı kemal sadık göğceli olan yaşar kemal, ortaokulun son sınıfındayken okulu bırakmak zorunda kalarak, ırgatlık, amelebaşılık, pirinç tarlalarında su bekçiliği, arzuhalcilik, öğretmenlik, kütüphane memurluğu gibi işlerde çalışır.sonraki dönemde istanbula gelen yazar, çeşitli dergilerde öyküler yazar.kendisini üne kavuşturan ilk romanı ince memed'i 1955 yılında tamamlar.yaşar kemal kendi dönemindeki yazarlar ile benzer özellikler gösterse de yaşar kemal'in yeri ayrıdır.eserlerinde genellikle halk destanları, efsanelerden beslenir.özellikle doğa üzerine öyle tasvirler, betimlemeler yapar ki, okurda gercekmiş izlenimi dogurur, hayran bıraktırır kendine.alışkın olmayan rahat okuyamaz eserlerini.bu anlamda yaşar kemal okuyucusunu bağımlı yapar kendisine..
bugün konuştuğu bir sempozyumda "türkün türkten başka dostu yoktur" sözünü eleştiren, kürt sorununa değinen ve bugün itibariye hamburger milliyetçisi çevre tarafından sözlükten de örneklerine rastlayabileceğimiz üzere hakkında karalama kampanyaları başlatılmış yazarımız.
büyük yazar. usta yazar. dille edebiyat arasındaki bağı çözümlemiş, koca koca eserlerini bu bağlamda yaratarak şimdiden ölümsüzlüğe ulaşmış, türk edebiyatının dev kalemi. türk romanı denince akla gelen ilk isim, tekrar tekrar söylemekte fayda var : büyük ve usta bir yazar.
anadolu köylerini zamanında tek tek gezmiş, röportajlar yapmış, atasözlerini, halk hikayelerini, efsaneleri, inançları, halk arasında kullanılan kelimeleri, kalıpları, deyimleri incelemiş, büyük derlemeler yaratmış ve bu derlemelerde ulaştığı bilgileri romanlarına aktararak inanılmaz yapıtlar ortaya koyabilmiş bir kalem erbabı.
siyasi olaylar yüzünden evi basılıp bütün arşivi polis tarafından yakıldıktan sonra, 'bana en çok koyan o derlemelerimin yok edilmesidir, büyük bir kültür yatıyordu orada' diyebilecek kadar idealist, gerçek bir sanatçı.
roman diline halk söylemini katma konusunda inanılmaz başarı sağlamış, çakma enteller gibi kelime cambazlığı ve 'of çok sıkıldım' edebiyatına hiç bulaşmadan hikayelerini anlatmış, koca bir coğrafyayı kendi deyişiyle 'edebiyat alanında yeniden yaratmıştır.'
aynı zamanda, ince memed 4'ün ilk üç yüz sayfasını tek bir kusur içermeyen tasvirlerle doldurabilecek kadar dil hakimiyetine sahip olmasına rağmen bir takım aklı evvellerin "dili zayıf" eleştirilerine uğrayabilen büyük yazardır kendisi.
ilkokul mezunlarının milleti yönetmesine sesini çıkartmayanlar, büyük bir aydının kendini geliştirip dünyanın bütün dillerine çevrilen dev eserler vermesini anca eğitimiyle karalayabilirler, bu da kendilerinin ne kadar "aklı başında" olduğunu gösterir zaten.
yaşar kemal'i eleştirebilmek için, önce o tuğla gibi kitapları birer birer okunmalı - çok korktuğunuzu biliyorum ama merak etmeyin, yaşar ustanın tekniği sizi bile çekebilecek kadar etkileyicidir - ondan sonra insan elini vicdanına koyup düşünmelidir.
edebi kişiliğini takdir etmekle beraber dünkü sempozyumda yaptığı konuşmalara, görüşlerine kesinlikle katılmadığım yazar.
http://www.hurriyet.com.tr/... pkk terörist değil gerillaymış. kürt-türk demeden 30000 insanımızı öldüren pkk nasıl olur da terörist olmaz? ayrıca tek dostumuzun da ırak kürtleri olduğunu söylemiş kendisi. ellerine geçirecekleri bir fırsatta hiç düşünmeden güneydoğu anadolu bölgemizi ele geçirip kürdistan diye bir devlet kurmayı isteycek talabani, barzani ve çapulcuları en yakın dostumuz ise böyle dost düşman başına... terör sorununu teröristlere istediklerini vererek çözmeye çalışmak teröristlere karşı kaybetmiş olmak demektir. bu da en çok 30000 şehidimizin kemiklerini sızlatır ve onların yakınlarının içlerini parçalar.
orhan pamuk olayından sonra hızını alamamış bazı çevrelerin eşeğin bi tarafına su kaçırarak bok atmaya çalıştığı yazardır.
birtakım davranış ve sözlerinden yola çıkarak ideolojisini, fikirlerini eleştirebilirsiniz; ancak onun yeteneğini ve yazım gücünü yok saymak, hele de o güzelim üslubuyla yazdıklarını örnek olarak gösterip ''ne kadar da kötü bir yazar'' olduğunu ıspatlamaya çalışmak densizliğin daniskasıdır.
ilkokul mezunu olması konusuna gelince; yaşar kemalin en büyük marifeti pek çokları gibi yıllarca okuyup iki kelimeyi zor bir araya getirenlerden olmaması, kısıtlı imkanlarına rağmen yaşadıklarından ve dinlediklerinden yola çıkarak bu kadar akıcı ve duru bir üslup oluşturmuş olmasıdır. onun edebiyatı türk yazınının yüz akıdır.
nobeli alamamasının ise bir takım sebepleri olduğu kuşkusuz, ki kendi de orhan pamuk un nobeli alışıyla ilgili yaptığı konuşmasında bazı nedenlerden ötürü nobeli ona vermediklerini söylemiş ama bu nedenlerin ne olduğunu açıklamamıştır. demek ki ne karısının yahudiliği, ne kendisinin ilkokul mezunu olduğu bile şüpheli bir sosyalist oluşu nobeli almasına yetmemiş!
onun kitaplarını okuyup beğenmedim demek başka bir şey, her birini yazarken anadolunun yerel hikayeleriyle, tarihimizin adsız kahramanlarıyla beslediği romanlarını bir kalemde silip atmak başka bir şey. fikirlerinden ötürü kınamak başka bir şey, dünya çapındaki ününü bir takım paranoyakça tezlere dayandırmak, yeteneğini karalamak başka bir şey. yaşar kemal, orhan pamuka benzemez. ona yersiz yüklenmeden önce birkaç kez daha düşünmek gerekir.
gerilla sözünü öyle bir yerde kullanmıştır ki, bir anda orhan pamuk'a karşı onu örnek gösteren herkes göt olmuştur. bu komik sahneyle ilgili bir avi albohayre yazısı için:
türk edebiyatında kimsenin koay kolay ulaşamayacağı bi yere gelmiş bi yazardır. bunu da öyle aldığı ya da almadığı ödüllere değil tamamen kendi yaratıcı dünyasına ve kalemine borçludur bu kadar muhteşem bi dile sahip olmak -yazarlık anlamında- kolay değildir ve sırf siyasi düşünceleri size uygun değil diye böyle bi adamı kötülemekte iş değil.nihayetinde güneş balçıkla sıvanmaz.
tek taraflı görüşün dayatımı sonucu bi anda yerin dibine batırılan yazardır.. nedir konu farklı olana siyasi duruşu ve tavrını döneme göre satmayıp her daim arkasında durana saldırı mı.. adam harcamak bu kadar kolay mı -ki son dönemlerde ne kadar azdır adam gibi olan- bi örnek acaba sartre cezayir in bağımsızlığını savunurken fransızlar harcadı mı onu hepsi mi -sonuçta fransız ırkçılarından faşistlerinden bahsetmiyorum-buraya çıkıp insanlara sırf kendileri gibi düşünmüyolar diye saldırmak insanlığa sığar mı..demokrasi banadır yalnızca ben sadece kendi fikrimi söylerim beni alkışlayan insanlar da var bakın bu ülkede fikir özgürlüğü var demek değildir, kendinden farklı olana saygılı olacaksın, sabır göstereceksin hakaret etmeden dinleyeceksin çünkü demokrasi çoğunluğun azınlık üstündeki tahakkümü değildir anayasada yazan demokratik cumhuriyet öyle orda kalır sonra arada ordu gelir hepimizi hizaya sokar çünkü hizaya sokulmaya alışmışız ya hep birileri bizim adımıza düşünmüş bizde emredersin demişiz çünkü daha demokrasinin nolduğunu ne işe yaradığını bilmiyoruz .bu nedir ya bi de burdakiler okumuş mürekkep yalamış insanlar öyle mi sanki koca bi kahveyi kaldırıp sözlüğe giri yazsın diye toparlamışlar gibi.. noluyosunuz ya da sizin dilinizden söyleyeyim ey türk silkin ve kendine gel..ince memedin yazarından bahsediyosunuz türk edebiyatını dünyaya açan adamdan değerlerimizden biridir kendisi.. sonra vay efendim beyin göçü had safhada siz bilirmisiniz ki edward said israil tanklarına taş atarken çekilen fotoğraflarından sonra tüm a.b.d. kendine saldırıken birtek üniversitesinin rektörü sahip çıkmıştır ona ve bu fikir özgürlüğüdür karışamazsınız demiştir..böyledir arkadaşım bu ülkede konuşulmaya konuşulmaya büyüdü sorunlar konuşularak çözülebilecekken hem de.. evet farklı düşünenler var herkes senin gibi düşünmek zorunda değil ve faşizmin başlangıcı da tahammülsüzlüktür zaten ve bugün katlanamadığın o demokrasi bi gün senin de işine yarayacak belki..bi düşün düşünnn
bu ülkenin yetiştirdiği en büyük yazarlardan yaşar kemal bile "pkk bir terör örgütü değildir." anlamına gelebilecek siyasi içerikli açıklamalar yapıyorsa, terör yüzünden ölen 30.000 insanın savaşırken öldüğünü söylüyorsa kötümser olmak için gereğinden çok sebebimiz vardır.
bir tarafta on binlerce sayfa düşünün nesillerin okuyarak büyüdüğü, bir tarafta da gündemi belirleyen bir yazından alınmış bir tek cümle. ülkede var olan acıları azaltmak, üniter devlet yapısı içerisinde tüm dünyanın örnek alacağı bir barışı sağlamak, kan dökülmeyen yarınları gelecek nesle hediye etmek arzusuyla tutuşan insanların toplandığı bir yerde sarf ettiği o tek bir cümle. kim düşünürdü ki yaşar kemal gibi nice cümleye hayat üfleyip dünyanın bile okumaktan zevk aldığı eserler yazan bir edebiyat kurdu tek bir cümleyle sırtı yere getirilecek diye.
sosyalist bile değil bu adam çünkü sosyalist (!), karısı yahudi o yüzden ben de dâhil milyonlarca kişi bu adamın yazdığı şeylerden keyif alıyoruz, çünkü biliyoruz ki yenge yahudi. nobel’i kazanmak adına ülkede barış istiyor, yoksa herkes biliyor ki ülkede akan kandan en hoşnut kişi yaşar kemal’dir. ilkokul mezunu olduğu bile şüpheli; iyi de o tadına doyulmaz tasvirlerle dolu anadolu insanını en yalın en güzel haliyle anlatan eserleri kim yazdı? galiba cevap birilerince biliniyor ve bizden saklanıyor. acaba e şıkkıhiçbiri olabilir mi?
düşünmeden, iyice irdelemeden, birilerinden emanet alınma ideoloji kırıntılarıyla bu değerli yazarımıza öfke fireball’ları atmak yapılacak en basit ve en iğrenç üslup diye düşünüyorum. sanırım nefretle yoğrulmaktan hoşnut bünye “nefret nefreti doğurur” veya “öfkeyle kalkan zararla oturur” gibi manidar atasözlerimizi kendilerine düstur edineceklerine görmezden gelmek konusunda da oldukça başarılılar. bir de topluma ne ölçüde katkıda bulundukları, çevrelerini nasıl bilinçlendirdikleri muğlâk olan ve bu değerli yazarımıza yazıklar olsun diyebilen bir kitle var ki gözlerimi yaşarttı. takım tutar gibi ideoloji edinme noktasında başarılı olan bu kitleyi tarikatına körü körüne bağlı bağnaz, yobaz müritlere benzetebiliriz. çünkü onlar sorgu yetenekleri ellerinden alınmış, a doğrudur, b yanlıştır diye öğrenen, öğrendiklerinden taviz vermeyen robotlardan başka bir şey değillerdir.
türkiye barışını arıyor sempozyumunda okuduğu metin neden tümüyle irdelenmiyor da sadece dört kelimeden mevcut, art niyetli kişiler tarafından istenilen yere çekilebilecek bir cümle üzerinde duruluyor bunu gerçekten merak ediyorum. pekâlâ, o metinden cımbızla alınarak tahlil masasına konan bu cümlede üzerinde durulacak ne var?
biraz türkçeye yatkın bir insan bile bu cümlede art niyet aramaz ama bir kere açılmıştır detektörler bulmuştur bu cümleyi illa da deşecektir bir yerden. gerilla sözcüğü var olan devlet yapısından bağımsız başına buyruk, hukuka uymayarak suç işleyen silahlı küçük topluluklara, çetelere verilen bir addır. bu topraklar üzerinde nasıl ki osmanlı nasıl ki türkiye cumhuriyeti vardı, aynı zamanda köylere baskınlar yapıp adam öldüren, gasp yapan zorba çeteler, çetecilerde vardı. osmanlı zamanında ege yöresi başta olmak üzere her yerde devlete baş kaldıran kendini bilmez çapulcular vardı. kurtuluş savaşı sırasında rum çeteciler, ermeni çeteciler binlerce masum insanı katletti, soydu tecavüz etti. gelelim terörist kelimesine; bir siyasi davayı zorla kabul ettirmek için karşı tarafa korku salacak, cana mala kıyacak davranışlarda bulunan kimse, yıldırmacı, tedhişçi. türk dilimi bu tanımı kullanıyor terörist kelimesi için. şimdi gelelim zurnanın zırt dediği yere; bir dilbilimci ve edebiyatçı olan ayrıca kimileri tarafından dili zayıf denen yaşar kemal bir kelime oyunuyla binlerce art niyetli gizli tuş yapmış gibi gözüküyor. adına gizli diyorum çünkü tuş olduklarından bihaber, güreşe doyamayan pehlivan misali biten bir müsabakayı devam ettirme gayretindeler.
ülkemizde bazı insanların ideolojileri gereği gerillalara duyduğu sempati gerilla kelimesini yıllar geçtikçe yumuşatmış, sempati duyulan bireylerin uğraşları olarak lügatlerimizde yerlerini almıştır. belki de yaşar kemal her yıl güzel türkçemize giren bir sürü yabancı kelimenin eleştirisini yapıyor hem de daha ilk başında kendini bilmez birkaç çetecinin nasıl olup da 25 yıl sonra kocaman bir dünya devletine kafa tutmaya cesareti olan düzenli birliklere dönüştüğünü gözler önüne sermek istiyor. yıllarca kardeş yaşamış bir toplumun iki kardeş halkı nasıl oldu da birbirlerine düşman edildi bunu durup düşünmemiz gerektiğini gösteriyor. pkk’ya gerillaydı bunlar küçüktü, başta bir iki askerimizi şehit edip, beş altı köyümüzü yakıyorlardı, şimdi nasıl oluyor da kafa tutabiliyorlar bize, nasıl oluyor da ülkenin her yerinde kanlı eylemler gerçekleştiriyorlar diye soruyor. neden her şey gözümüzün önündeyken uykudan uyanıp toplumsal bir tepki vermek yerine birkaç saniyeliğine gözlerimizi aralayıp bakmakla yetiniyoruz, bize bunları soruyor yaşar kemal.
bir işe başlarken niyet önemlidir derler; hakikaten doğru. bazı odaklar dişimizi geçirebileceğimiz birini bulduk, buna türlü iftirayı, hakareti etmeliyiz, zindan etmeli, haysiyetini ayaklar altına almalıyız diye düşünüyor. ama yanlış yoldalar. atatürk’ün ülkeyi emanet ettiği gençlik sizlere yenilmeyecek, oyunlarınıza alet olmayacaktır.
