|
|
- bir sözlük statüsü.
(camel, 02.12.2005 06:06)
- günümüzde yaşama direncine dönmeye başlamış hissiyat.
- mazohist özdeyişi:
yaşama sevinci
çıkar aheste aheste
(bkz: çok gülme sonra ağlarsın)(camel, 02.12.2005 06:23)
- bir zamanlar televizyonda bedensel engellilere yönelik yapılan bir programın adı.
- ölümün bilincinde olan, düşünen, ama derin derin ve sürekli düşünen bireyin, yaşamın tadını çıkarma gerekliliğinin farkında olduğu zamanlarda sergilediği ifade.
sevinç yaşamadığın, yaşamayı hayal etmediğin bir hayatta hüznü nasıl yaşayacağını öğrenemezsin. seni sevindireceğini düşündüğün, hayalini kurduğun bir şeyler olmadıkça, üzüntü verici olgular, üzerine bir kaya gibi çöken kara bulutlarla kaplı bir dünyada yalnız başına kalman için fırsat kollar.
tadını çıkarmadığın bir dünyanın, bir gün gelir tadı kaçar.
(bkz: ölüm hüznü)
- yaşamınıza devam etmenizi sağlayan şey.
- kaynağı,sevgi dolu bir evde büyümek olan bir tür sevinçtir.sevmeyi öğrenince unutamıyor insan;yıllar geçse,yaşlansa da kişinin yaşama sevinci hiçbir zaman solmuyor.tıpkı bir martının denize kanat çırpması gibi,her daim,böyle bişey işte.
- (bkz: yaşama sevincini kaybetmek)
- arada sırada kendini gösterip insanın içinde kelebek uçuyor hissi veren ve geldiği gibi giden sanrıdır.
- hayata karşı dirençtir, salıvermeme sebebidir. hiç bir sebep yokken bile hayata sıkıca bağlanmak, karşılıksız sevmektir.
yıllardır hastanede aynı odayı paylaşan iki adam vardır. biri iyimser, biri kötümserdir. iyimserin yatağı pencere kenarındadır, kötümserin değildir. kötümser bir gün titremeye başlar. acı çektiği bellidir. iyimser halini sorduğunda "ölüyorum" cevabını alır. iyimser:
"saçmalama, kalk hemen. ölüp beni yalnız bırakamazsın" der ve doktoru çağırır. doktor bakar, "yapılacak bir şey yok, çünkü yaşama sevinci yok" der ve gider. bundan sonra iyimser, kötümsere yaşamı sevdirmeye çalışır. bir sürü şey anlatır. pencere kenarına geçer ve bir dede ile torun gördüğünü, baloncudan balon aldıklarını anlatır. kötümser, bunları ona boşa anlattığını, ölmek istediğini söyler. iyimser vazgeçmez. dede ile torun masalına devam eder. kötümser hiç dinlemez. iyimser, torunun dededen ayrıldığını ve şu anda torunun karşısında bir araba, çocuğa doğru hızla geldiğini söyler ve susar. kötümser duru, gözlerini açar, devam etmesini bekler, ilgisini çekmiştir. fakat devam etmeyeceğini anlayınca "eeee?" diye sorar.
+ne eeesi?
-ne oldu çocuğa?
+fren sesini duymadın mı? araba durdu, çocuk kurtuldu ve koşarak dedesinin yanına gitti. baloncudan ateş kırmızısı balon aldılar. şimdi yaşama sevincinden yaşamanın mutluluğuna koşuyorlar. dede bile koşuyor, oynuyor.
kötümserin dünyasına umut doğar. doktor bunun bir mucize olmasına, yaşama sevincinin hastalığına bir ay gibi doğmasına şaşırırlar.
kötümser her gün iyimserden dede-torun hikayeleri dinler. sonunda kendi gözleriyle de görmek istediğini dile getiri. iyimser kesinlikle karşı çıkar. kötümserin ise tek tutkusu, onu yaşama bağlayan dede ile torunu seyretmek olmuştu. iyimser, pencerenein kenarındaki yatağın kendine ait olduğunu, o pencereden yalnızca kendisinin bakabileceğini söyler ve kötümserin seyretmesine engel olur.
bir gün iyimserin krizi tutmuştur. kötümsere zile basıp doktoru çağırması için yalvarır. ama kötümser, iyimserin ölmesini sağlayıp, pencere kenarındaki yatağa sahip olmanın peşindedir. yapacağını yapar. iyimser ölür. kötümser yatağa sahip olur. onun için mutlu an gelmiştir. pencerenin yanına geçer. heveslidir. perdeyi açar, bi bakar ki pencere asansör boşluğunu bakıyordur. kiremitlerden başka bir şey görünmüyordur. iyimserin onu yaşama bağlamak için oynadığı bir oyunmuş bu.
- arı maya'nın ev ödevi olarak verilen kompozisyona yazdığı başlık.
(ağula, 01.08.2008 14:15)
- ne olduğunu bilmediğim, ama sahip olduğum statü. iyi birşey heralde*
- olduğu zaman hayatı gayet anlamlı kılan, kişinin her daim mutlu olmasını ve bunu çevresindekilere de yansıtmasını sağlayan ancak olmadığı zamanlarda da hayata lanetler okutan, bunalıma sokan duygu.
- yaşama sevinci o kadar hassastır ki dengesi anlatılamaz yaşanır...
kaybetmesi çok kolaydır. sevgilinizi kaybetseniz yeter!
(bkz: eski sevgili)(poppy, 26.08.2008 21:24)
- küçükken adını koyamazdım ama arkadaşlarımla konuşurken ya da bazen kendi kendime düşünürken, içimde bir şey var, sanki sürekli kalbimde zıplayan birşey var filan derdim. ne kadar güzel hep gülüyorsun filan derlerdi ortaokulda, lisede ... sonra daha yavaş zıplamaya başladı o yaratık ama hala zıplıyor kalbimde , çok şükür...yoksa durup duruken aklıma bir şey gelip gülmelerimi, kendi kendime espri yapıp serviste sırıtmalarımı nasıl açıklarım insanlara... deli derler mazallah ! sımayli vaz hiyır
- anlayamadığım şey. bir insanda neden yaşama sevinci olur, nasıl olur?
(bkz: şu an ağlıyorum biliyor musun)
|
