yaşarken efsane olmayı başarabilmiş, çölde açan zambaklar kadar nadide, evliyalar gibi nur yüzlü, elvis the king gibi çekici, yalanası yazarlarımızdır bunlar. evrenin sırrına vakıf oldukları yolunda söylentiler döner durur.
ammmaaa...! aralarına otun sapın karıştığı da yadsınamaz bir gerçektir. böylesi sikini çıkarıp masaya şlakk!! diye vurur gibi, "ahanda bakın lan kol kimin statü.. nahhh!!! işte görün, hey hey!! duyun bakın bana, var mı benimkinden büyük olan!!" diye bağırırlar. neden böyle yaparlar? danalık, anlamsızlık değil midir bu? ama dikkat ediniz, bu yanlıştır demiyorum, bir tercihtir. adam istediğini der ve dana olmak özgür toplumun vazgeçilmezlerindendir. ama diğerleri de danaya bakıp, gülmek haklarını kendinde saklı tutarlar. olay budur, öperim.
21 numaralı formasıyla... pascaaaaal.... noumaaaaaaaaaa.... pascaaaaaaaal.... noumaaaaaaa..... "pascal bizi diskoya götür" diye devam eder bu efsane. ve kapalı'nın kalbinde yaşar, yaşayacaktır.
