|
|
- yaşanılan kentten bir süre ayrı kaldıktan sonra kentle tekrar karşılaşmaktır..
iklim değişikliği olmadıysa son görüşünüzden bu yana; tüm kentin canlı bir hayvan gibi kaldığı yerden soluk alış verişine devam ettiğini görürsünüz.. herkesin kişisel tarihinde mikro ya da makro değişiklikler olma ihtimali olsa da yokluğunuzda bütün varlığını sürdürüyordur kent... hiç bir küçük değişikliğin fark edilmesine izin vermeden...
şehirlerarası bir otobüsün koltuğundan kendinizi kentin garajına sallandırdığınızda bir araç bekler sizi evinize ulaştıracak.. harekete geçme anını beklemek sıkıcıdır..
hareket ettikten sonra ise ; sadece hayatınızda makro değişiklikler yapamadığınız bir dönemden geçmekte olduğunuz için bu kente döndüyseniz yüzünüzde başka çareniz olmadığını bildiğiniz bir çaresizlik ifadesiyle yollara bırakırsınız gözlerinizi... bu adaptasyon sürecini fazla uzatmadan kente dalıp ahenkli bir parçaya dönüşmek ümidiyle..
eve dönüş anlamı taşıyorsa kente dönüş ; sabırsız bir heyecanla şehirler aşmaktan daha uzun gelebilecek yola bakarsınız...bi an önce evinize ulaşacağınızı bilmenin tatlı heyecanı sarar bedeninizi...
yine de insanlardır anıları yapan.. ve her koşulda bir "hoşgeldin" bekliyorsa sizi her şey geride kalmıştır..
- (bkz: ankaradan izmire dönüş)
- bazı üniversite mezunu kişilerin yaşadıkları durumdur.öğrencilik başka şehirde,aile başka şehirdedir.bu yüzden biten okulun ardından, asıl köklerin olduğu,yaşanılan kente dönüş yapılır.
(ceyus, 02.07.2008 01:03)
- okuma ya da çalışma amaçlı gidilen yerden geri dönülmesidir.oysa ki giderken ve sözler verilmişti ,ne yeminler edilmişti dönmemek adına.okuyor ise kişi ;okuldan sonra orada staj yapacak ,kendini oraya sevdirecek ve orada çalışmaya başlamaya başlayacaktı.her zaman bir b plan olduğu için staj yeri olmazsa başka bir yerde atılacaktı iş hayatına ve okumak için geldiği şehre,herşeye inat meydan okuyarak kendi ayakları üzerinde duracaktı.başta herşey o kadar güzeldi,bulunduğu şehre adapte olmuş ,o şehrin insanları gibi davranmaya başlamıştı.günler bir birini kovalarken sevgilisi de olmuştur bu süre zarfında.artık bulunduğu şehir onun için dünyanın en güzel yeridir.ara sıra sevgilisinin bir gün dönersen ,dönmek zorunda kalırsan şeklindeki sorularına da ;sorun çıkmayacağını ,burada onunla beraber güzel bir yaşam süreceğini hatta hayalleri fısıldardı sevgilinin kulağına.
iş hayatında da herşey kusursuz gidiyordu.düzenli bir maaşı,tatil günü,ssk,servis,yemek imkanlarıyla hergün eve giderken yüzü gülen,çevresindeki ağresif bakışlara tebessüm ile karşılık verebilecek kadar pozitif bi insandı.aynaya "yenilmedim sana istanbul,ben seni yendim" bakışlarıyla bakan sürekli gülen yüzü vardı.yaşadığı yerden arkadaşları ile konuşmalarıda harikaydı.konuştuğu arkadaşlarına herşeyin sorunsuz bir şekilde yolunda gittiğinden ,yakında taşınacağından bahsederdi.herkesin başaramadığını ,başarmış olmanın mutluluğu ile grurla bakıyordu dünyaya.
birgün hesapla olmayan aksilikler silsilesi çıka geldi.iş yerinde mutsuzdu artık.hergün işe giderken karşılaştığı agresif suratlara bürünmüştü çoktan.sonunda işten çıkarıldı,mantıklı bir açıklaması olmayan bir gerekçe ile.önceleri takmadı "bana iş mi yok "dedi kendi kendine.evet yoktu ,aylar süren girişimler sonuçsuz kaldı.kalkanını taşıyacak gücü kalmamıştı artık ve gardı düştü.istanbul darbe üstüne darbe indirdi hiç acımadan.sevgilisi destek olmaya çalıştı,olduda;ama herşey o kadar berbat devam etmeye başladı.sevgiyide kırdı,üzdü ve sonunda sevgilinin dediği gibi dönmek zorunda kaldı.ayrıldılar be sevgili otogara bile gelmedi.yaşadığı şehre dönüş yolunda sürekli camdan baktı.yaşadıkları ,yaptıkları,başardıkları ve başaramaklarını gözden geçirdi;kulağında ortama uygun müzikler eşliğinde.
sonunda yaşadığı şehre döndü.otogarı bir garipsedi,insanlara bakarken çoktan bir sigara yakmıştı bile.eve gidiş yolunu bildiği için zorlanmadı ve eve ulaştı.heryere yeni yeni dükkanlar,mağazalar açılmıştı.eskiden top oynadıkları sahanın yerinede kocaman bir apartman dikilmişti.epeyce etrafı süzdü.herşey çok yavan ve boş gelmeye başladı.kapıyı çaldı annesine sarıldı ve odasına gitti.
(bkz: tutunamayanlar)
- bir zamanların o sıkıntıya sokan tüm dertlerini kaldıran kentine geri dönüştür. yeni bir hayalle, yeni umutlarla dolu dönüştür ancak şehir hep aynıdır, hiç değişmez.
- yaz tatili için gidilen yazlık beldeden 3-4 ay sonra dönüşte yaşanılan durumdur.yazlıkta hergün aynı meydanlarda,aynı sokaklarda değişik bişeyle karşılaşma hevesiyle dolanır durursun,'ahh istanbulun yerlerini öpiyim be!kıymetini bilemedik' diyerek.aylar sonra istanbula döndüğünde her şeyi başka bi güzel gelir insana.trafiği,egzoz kokusu,kalabalığı,kocaman alışveriş merkezleri,insan kaynayan koca koca meydanları,boğazı,manzarası.'bıkarsamda bıkayım.insanın hem doğduğu,hem doyduğu yer ne de olsa.gözünü sevdiğimin istanbulu' dersin kendi kendine.'iyiki döndüm'.
- çocukluğu,aileyi,arkadaşları,sevgilileri bırakmak...
ve rutin hayatına geri dönmek.
şimdi,şimdikiler de güzeldir de ah o çocukluk hele o çocukluk..yerini ne doldurabilir?
|
