yaşamımızı sürdürmemize neden olan nacizane duyguların birleşiminden oluşan yangın türü.
giderek basitleşiyorken yaşam algımız, derinliği kayboluyorken aşkın, sevginin, arkadaşlığın, yaşam ateşimiz de sönmeye başlıyor yavaş yavaş. bir sığlık kaplıyor ilişkilerimizi.
tüketim toplumuyuz adı üzerinde. tüket ve at. gözler, bedenlerde. yürekler, duygusuz.nitelik değil, niceliktir önemli olan. sayı ile ölçülür her şey. nicelik her şey, nitelik hiçbir şey. böyle algılarız işte.
oysa, herşeyden önce gelir insanlığımız. insanızdır herşeyden önce. ama unuturuz da bazen hayvani bir içgüdüyle saldırırız sağa sola.
eğer duyarlıysanız yaşamı tüm derinliklerinizde yaşamak istiyorsanız demektir. umut edersiniz, çabalarsınız, ararsınız. hiç düş kırıklığına uğramayanlar, hiç umut beslemeyenlerdir çünkü.
yılmadan devam eder mücadeleniz. bilirsiniz, insanın yenilince değil sadece pes edince tükeneceğini. bilirsiniz, ümidinizi yitirdiğinizde kaybedecek başka bir şeyinizin olmadığını.
yine bilirsiniz, bugünün, hayatınızın geri kalan kısmının ilk günü olduğunu. yüreğinizle yaparsınız konuşmalarınızı. ancak kalpten çıkan sözler kalplere ulaşır çünkü.
sadece almayı değil, verebilmeyi de başarabiliyorsanız eğer yaşamınızda, gerçek dostları da bulursunuz yanınızda. onlar yıldızlar gibidir. karanlık çöktüğünde parlarlar çünkü. ve dostluklara kucak açar küçük insanlardan kaçarsınız umarsız. artık anlamışsınızdır küçük insanların büyük gururları olduğunu.
kendiniz için algılamaya çalışırsınız hayatı. içinizde ararsınız her şeyi. farkındasınızdır artık mutluluğun bir parfüm gibi olduğunun, eğer size bulaşmamışsa, başkası da hissedemez çünkü. zaten eğer içinizde yoksa huzur, boşunadır başka yerde aramanız. bilirsiniz başka bir yerde bulamayacağınızı.
sadece öğrenmekle yetinmez, tecrübelerinizi de aktarırsınız çocuklarınıza. kuzu gibi büyütmezsiniz onları. istemezsiniz büyüdüklerinde koyun gibi güdülmelerini.
sevgiyle kucaklarsınız yaşamı. nefret sarmaz beyninizi. hissedersiniz başkasından nefret ettikçe, kendinizi daha az seveceğinizi. gölgeler bile yıldıramaz sizi. havayı içer, suyu koklarsınız coşkuyla. güneşe dönersiniz yüzünüzü, bilirsiniz gölgelerin arkanızda kalacağını.
kendi bakış açınızla algılarsınız yaşamı. sürüye katılmaz, kendiniz olursunuz inadına. tecrübelisinizdir. anlarsınız sadece denenmemiş yollardan gidenin kendi yolunu bulduğunu. başkalarının yolundan yürürseniz eğer, ayak izi dahi bırakamazsınız çünkü.
başkalarının hayatından da ders alırsınız çoğu kez. anlamışsınızdır hiçbir insanın bütün hataları kendisi yapacak kadar uzun yaşamadığını. öğrenmişsinizdir yaşamın aslında bir resim yapma sanatı olduğunu, elinizde bir silgi olmaksızın üstelik.
siz, sizsinizdir artık. yılmazsınız, umut eder, savaşırsınız. baktığınızda geçmişe, anlarsınız; dün ölmüştür, bugün can veriyordur ama yarın henüz doğmamıştır. yaşamak denilen ateşin insanın içinde nasıl alev alev yandığının farkına varırsınız ölenleri gördükçe.
belki siz yarınsınızdır, belki de yarın siz.
kim bilir.. kim bilebilir ki..?
