yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var  

yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

insan saatlerce bakabilir gökyüzüne
denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa
yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır
kopmaz kökler salmaktır oraya

kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını
kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin
ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara
bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

insan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine
hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

insan balıklama dalmalı içine hayatın
bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar
bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın
değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu
fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle
çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı
kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına
dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına
çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır
ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana

ataol behramoğlu

(bkz: insan ziyanı)

güzel sözdür de, söylenmesi ciddi bir zamanlama ister; zira "bunca yıl yaşadın yalnız bir şey mi öğrendin?" diye sorarlar adama. açıkçası ayıptır, yaşadıklarından öğrendiğin bir şey varsa, bundan sonrakilerde kalanını mutlaka öğrenmen gereklidir. öğrendin öğrendin, öğrenmedin işin zor. yaşam öyle kolay bir iş değildir. yaşamayı ciddiye alacaksın; bir sincap gibi mesela, yani için dışın sadece yaşamak olacak. daldan dala zıplayacaksın bazen, burnunu sokacaksın ve sürteceksin ve acıyacak ayrıca, bak burada söylüyorum. yaşam şakaya gelmez, ameliyat masasında ya da ellerin bağlı arkadan ülkün idealin uğruna yaşamın uğruna ölümü bile göze alabileceksin. (bu son cümle abartılı oldu, farkındayım; ama yaşam denince akla ölüm de gelmez mi? )

(bkz: yaşamaya dair)
(bkz: nazım hikmet)

bu şiiri bir kere okudun mu hayatta zihninden silemezsin. tam unuttum sanırsın 16 yaşında bir velet, yaşamanın anlamını çözdüm sevinci ile okur karşında; ... olmadı sözlükte karşına çıkar. unutumazsın. bir türkiye gerçeği ve bir kitch şiir örneğidir...

baba bir öğreti beklentisi yaratan söz.

yazara ait "beyaz ipek gibi yağdı kar" adlı eser de aynı mahiyettedir, yani okundu mu gitmez zihinden. nereye yağdı, yağdı da ne oldu, bilen yok. yağar öyle... kabus gibi..

herkes yaşadıklarından çıkardıklarını kendine saklar zor zamanlarda kullanmak için. bu kadar zahmetle öğrendiklerinin kendisine özel olması için... ama büyük şair yaşadıklarından paylaşmayı da öğrenmiş ve insan olmanın verdiği bencillikten kurtulmuştur.

şiirin kendisinden daha anlamlı olan başlıktır.

not: bu girideki başlıktan kasıt girinin başlığı değildir. şiirin başlığıdır. anlamayanlar var da o nedenle açıklama gereği hissettim.

ataol behramoğlu'nun kendi sesinden kesinlikle dinlenmemesi gereken şiir.
bir insan bu kadar güzel şiir yazar da, nasıl bu kadar berbat okur, hayret!

tüm yaşantısının tek özneye dayandığını fark etmiş bir şahısdan duyulması muhtemel cümle.

yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
yaşadın mı, ibneliğine yaşayacaksın hayatı.

(bkz: yaşamak güzel şey be kardeşim)

yaşanılanlardan öğrenilen şeyler hangi zaman içindir? her vakit öğrenecekse insan her olayda tecrübe edecekse hayatı, faydasını ne zaman görecektir yaşadıklarının. tamda değerlilerinin değerini anladığı, yeni bir hayatı, yaşadıklarından öğrendikleri ile kurmaya çalıştığı bir anda ansızın, tecrübeleri ile ağırlaşan bedeni toprağa veriliyorsa, öğrendikleri ne işe yarıyor?

yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var, candan ablamızın da dediği gibi:
dünyada ölümden başkası yalan.

yaşadıklarımdan öğrendiğim birşey var...o da;bi bok öğrenemediğim gerçeğinin esaslı bir şamar misali suratıma bizzat öğrendiğimi sandığım şeyler tarafından çarpılması...