insana,zamana,söyleyen kişiye göre değişik duygular veren bir olgudur*.kimisi yaşından büyük gösterdiği için övünür,kimisi de yerinir.durumlardan biraz bahsedelim;
kart suratı yüzünden büyük gösteren biri için pek güzel bir şey değildir.etrafta arkadaşlarınızı “ay pek tatlı çocuk”,”ne şeker şeysin sen” şeklinde seven insanlar olduğunda hafif bir kıskançlık,fesatlık olur.
bayanlar için de pek sevilmeyen bir durumdur.hatta onlar yaşını bile göstermek istemez.bi dönemden sonra küçük şirin kız havasında kıyafetler ve makyajlar yaparak kapatılmaya çalışılsa da daha beter durumlar ortaya çıkar.
insanların hoşuna giden durumlar ise tipine göre değil de kişiliğine göre bu şekilde bir değerlendirme yapılmasıdır.yaklaşık olarak bayanlarda 20-22,erkeklerde 23-24 yaşları aralarında duyguları okşar.kişilik oturduktan sonra(oturursa) böyle bir durum ortadan kalkacağından başa döner bu konu.
bir parfümeriye girildiğinde çıtır çiçek kokuları yerine baharatlı amber kokularının önerilmesi
veya "yeni lift aktif kremimiz çıktı kırışıklıklarla savaşıyor, buyrun deneme boyu..." denilmesi
18 yaşından küçükken mutluluk daha sonra mutsuzluk sebebi; yani yarattığı mutluluk etkisi artarak azalan bir trend izliyor; pozitiften negatife doğru iniyor
uzun boyluyum, göbeğimden 20 cm yaklaşılamayacak durumdayım, kafamın arkasında beyaz saç topağı var (sırf bu yüzden tavşan lakabını aldım) saçıım diğer tarafları ile ağarmış durumda. gözlerimin altı da çöktü: ama hala mezun oldum diyince lise mezunu musun diyorlar. teşekkür ediyorum bi de kızıyorlar. ulen 18 lik çıtır gibi gösteriyorum diye kıskanıyo musun? üstelik saçlarım da beyaz. şişkoyum da.
bu dertten musdarip biriyle çok acı bir şekilde tanışmışlığım var :
yaşım o zaman 24... anneanneme çok yakın oturuyorum. yemek, içecek, deterjan, tuz, şeker vs. gibi şeylerin çoğunu - işten ayrıldığım için- oradan temin edip eve geri dönüyorum o zamanlar. yine bir gün anneanneme gidiyorum; misafirleri var. salonun kapısından ''merhaba'' dedikten sonra mutfağa geçiyorum. atıştırırken anneannem gelip ''ayıp oğlum, gir içeri bir ellerini öp'' diyor. içeride iki tanesi başörtülü en az 5 kişi olduğunu göz ucuyla gördüğümden, üşeniyorum ama yine de kıramayıp salona dalıyorum. bir yandan ''nasılsınız?'', ''sağolun, ben de iyiyim'' derken bir yandan da el öpme faslını gerçekleştiriyorum. ama başörtülülerden birinde takılıyorum; eli zorla çekip öpüyorum neredeyse... garip garip suratına bakıyorum sonra kadının, ''adam mı yiyoruz'' der gibi... zorla oturtuyorlar beni muhabbete dahil etmek için, laflıyorum ben de ama o elini öperken takıldığım kadının suratı kıpkırmızı... laf dönüp dolaşıyor biri yaşımı soruyor; 24 diyorum. anneannem ''seher, sen kaç yaşındasın?'' diye soruyor; az önce elini zorla öptüğüm kadın ''25 yaşındayım diyor''. kadınlardan biri kendini tutamayıp gülmeye başlıyor. ben bin tane özür dileyerek kızın gönlünü almaya çalışıyorum; o da zoraki gülümsüyor.
daha sonra anneannemden kızın 14 yaşında evlendirildiğini, 2 tane çocuğu olduğunu, yanındaki diğer başörtülü hanımın kızın annesi olduğunu, kızın kocasından 2 sene önce dayak ve içki nedeniyle boşandığını öğreniyorum.
