hayatımda psikolojisini en merak ettiğim adamlardan biridir bu. bir sosyolojik vaka, bir nüans farkı hatta bir ömrü hayat, bir mutlu mesuttur bu adam. o derece yani.
bahsi geçen zat-ı muhteremi(öyle rokçu tipli muhterem mi olur be ibibik) güzide grup
guns n roses'ın pek bir güzide eseri
november rain'in klibinde görebilirsiniz.
axl rose'un düğünü vardır. her şey nefistir. millet giyinmiş rokçu rokçu, janjanlı janjanlı. sonra yağmur başlar. herkes ne hikmetse meteor yağmuru başlamışcasına hatta deli kovalarcasına kaçmaya başlar. ve tam o sırada efsane belirir: o ne idüğü belirsiz o herif çotanak diye pastanın içine doğru havada şut çekercesine dalar. pasta bombok olur tabii. axl heykelciği de.
şimdi düğün sahibinin reaksiyonlarını bir kenara alırsak ne yapmak istemiştir bu adam?
a)yağmurda altına kaçacak en uygun yerin pasta olduğunu düşünmüştür.
b)axl ona iş vermediği için kinlenip biriktirmiş, hıncını pastadan almıştır.
c)axl'ın hatunda gözü vardır ama iş olmayınca bari pastadan nasiplenmesin şerefsizler demiştir.
d)son derece boş bir adamdır. içinden gelmiştir. belki de gelmemiştir.
e)yönetmen ne derse onu yapmıştır. bir emekçidir, çekiçtir, mızraktır.
cevap hangisi olursa olsun gizemli bir adamdır bu her şekilde. klipte kızın ölüm sebebinden daha gizemlidir. çok kız kaldıracak gibi dursa da klipten sonra "aa o pastaya atlayan sen misin ıhıhıı" laflarına maruz kalmış ama sonra güldüren erkeklerden hoşlanan bir kız ona tav olmuştur. onların düğününde pastaya atlamak yerine yanan lastik çevresinde ilili diye tempo tutmuştur.
aslında uzun sözüm kısası benim düğünümde pastaya atlayana acımam. pasta diye o densizi keserim.
gol yemem, sörf tabii ki yerim.
