merhaba! itü sözlük, içeriği dünyanın değişik noktalarında bulunan yazarlarca oluşturulan bir interaktif sözlüktür. daha fazla bilgi alabilir, üye olarak içeriğin genişlemesine katkıda bulunabilirsiniz.
  • görseller

    • yağmurda şemsiyesiz yürüyen insan
  1. 1

yağmurda şemsiyesiz yürüyen insan

  1. bu başlıkta
  2. bakın dur
  3. sırala
  1. şakır şakır yağan yağmurun altında, romantizm tutkusu yüzünden midir nedir bilinmez, şemsiyeyi kapatıp sırılsıklam olana kadar yürüyen insandır. romantizmi geçtim de kesin zatürreye davetiye çıkarır.
  2. yağmur yağacağını bile bile evden çıkarken şemsiye almayan insandır. şimdi kim taşıyacak bütün gün o kocaman hedeyi. tamam, katlananları (eööö hadi katlanan diyelim) var da o da ıslak ıslak hiçbir yere konmaz, kılıf mılıf işe yaramıyor işte. sonra bir de o şemsiyeyi sağda solda unutmak var. bir minicik şemsiye bu kadar mı gerer adamı?
  3. bu işi keyiften ya da mecburiyetten yapıyor olabilir. istiklal caddesi'nde sabahın köründe deli yağmur altında sırılsıklam olmak, üstelik çantamda şemsiyem varken, ve ortaköy'de vize haftasının ortasında nisanda yine deli bir yağmura bu kez şemsiyesiz yakalanıp mecburen sırılsıklam olmak başıma gelmiş olmakla birlikte, iki yağmurda da hasta olmadım,and that makes me happy.
  4. şemsiye kullanma özürlüsü birinin yapacağı harekettir. (bkz: ben) açsan açılmaz, kapasan kapanmaz. elinde şemsiyeyle birilerine o şemsiyeyi sokmadan yürümekte ayrı bi güç, iyisi mi kalsındır arkadaş, paşa paşa ıslanırımdır, bu kadar gerginliğe gerek yoktur.
  5. (bkz: bir gün bir gün bir çocuk)

    hatta şemsiyem varsa bile kapatırım. müthiş bir yaz yağmurunda saçlarımdan düşen suların burnumda toplanıp tek tek damlamasından daha güzel ne olabilir ki. yavaş yavaş üşütmeye başlayınca eve gidip sıcacık duş almak olabilir belki. pehey üstüne para bile veririm.
  6. evden uzaktaysan yapılmaması gereken artisliktir.

    bakırköyde bir yağmura yakalandım aman yarabbim gözgözü görümüyor burun burunu koklamıyor kulak kulağı duymuyor!

    herkes binaların diplerine sığındı yol bomboş..
    ve ben.. evet ben.. korkusuzca.. yiğitce tek başıma büyük ama yavaş adımlarla, başım dimdik ve konstantiniyyeyi fethetmiş fatih misali mağrurla sahilden otobüs duraklarına kadar yürüdüm..

    bütün bakırköy hatta ellerinde şemsiye olduğu halde saklananlar benim bugövde gösterime şahit oldular.
    eminimki o yol boyunca benimle sevişmeyi arzulayan enaz 3-4 kız yada 1-2 dul bulabilirdim.

    sonuç otobüse binicem ama önce akbili doldurmalıyım.. aha oda ne pantolon öyle bir ıslanmışki cüzdan müzdan sanki kovaya düşmüş.. hay ızdırabını dikiyim.. paraların hepsi hamur olmuş.. işte ozamana kadar hep bana söylenen ama benim red ettiğim bir durumu kabullenmeye başladım.. bende biraz gerizekalılık var!
  1. 1