sezai karakoç'un 1951'de yazdığı bir şiiri.
ben geldim geleli açmadı gökler
ya ben bulutları anlamıyorum
ya bulutlar benden bir şeyler bekler
hayat bir ölümdür aşk bir uçurum
ben geldim geleli açmadı gökler
bir yağmur bilirim bir de kaldırım
biri damla damla alnıma düşer
diğerinde durur göğe bakarım
ne şehir, ne deniz kokan gemiler
bir yağmur bilirim bir de kaldırım
nedense aldanmış ilk gece annem
efsunlu bir gömlek giydirmiş bana
işte vuramadı gökler bana gem
dinmedi içimde kopan fırtına
nedense ilk gece aldanmış annem
biri çıkmış gibi boş bir mezardan
ortalıkta ölüm sessizliği var
bana ne geldiyse geldi yukardan
bana ne yaptıysa yaptı bulutlar
biri çıkmış gibi boş bir mezardan
iyi ki bilmiyor kalabalıklar
yağmura bakmayı cam arkasından
insandan insana şükür ki fark var
birine cennetse birine zindan
iyi ki bilmiyor kalabalıklar
yağmur duasına çıksaydık dostlar
bulutlar yarılır hava açardı
şimdi ne ihtimal ne de imkan ar
göğe hükmetmekten kolay ne vardı?
yağmur duasına çıksaydık dostlar
ben geldim geleli açmadı gökler
ya ben bulutları anlamıyorum
ya bulutlar benden bir şeyler bekler
hayat bir ölümdür aşk bir uçurum
ben geldim geleli açmadı gökler
