|
|
- şiir ve saçmalamalarımın birleşmesinden oluşan yazıcıklar.
(bkz: beyazın hüznü/@2393779)
(bkz: denize sıfır yalnızlık/@2393978)
(bkz: artık çok geç/@2394014)
(bkz: denden/@2394055)
(bkz: hep böyle kal/@2394074)
(bkz: çakma şair/@2394105)
(bkz: üç blok ötede/@2397561)
(bkz: beni yıka/@2399497)
(bkz: her yanım ayrılık/@2490867)
(bkz: deniz büyücüsü/@2439063)
(bkz: 100 metre koşusu/@2399506)
(bkz: poyraz/@2578059)
(bkz: gitme/@2736244)
- sözlük dahilinde verilen tüm bölümlerini okudum. "yazar"ı şiir ve saçmalamalarının oluştuğu yazıcıklar olduğunu belirtmiş. ben de eli kalem tutan insanlara sempati duyan bi insan olarak bir şeyler karalamak saçmalamak istedim:
öncelikle düşüncemi direk belirteyim: kısa ve konuşurken ve okurken "kulağa" anlamlı gelen yani aslında anlamı olmayan sözcükleri yanyana koyunca "güzel" olmaz. olmuyor. basitliğin resmini çiziyorum, küçük insna hikayeleri anlatıyorum demesin kimse bana ağzını kırarım. çehov da stoppard da küçük insanları anlatıyord ama hiç bir zaman hatunları dübürden yemek için uzaklara bakan adam tribine girip ortaokul çocuğunun bunalımlarını kağıda dökmediler.
anne, baba, renkler, deniz, ten, am, göt...bunlar artık kullanılmasın. bunlar güzel değil. bunlar en kibar tabirle "bayağı". bi insan yalnız ve umutsuz hissedebilir, aşk acısından derisi dökülüyor olabilir, hayat bin tane sille vurmu olabilir. insan yazar. yazsın da. acılarını, umutlarını, umutsuzluklarını, düşüncelerini hep yazsın, zehirini akıtsın. kötü de yazsın. ama iyi yazdığını zannetmesin lütfen yalvarıyorum abi. mesela bi tane yazıvereyim ben:
kaldırımın en ucunda,
bir kedi, siyah gözlü, siyah tüylü.
bakıyor sanki bir şeyler demek istermişçesine...
uykusuz vücudum
gözlerine takılıyor
ve yokoluyorum...
ne bu şimdi? şiir? yapmayın. bunu yapmayın... bi gün o hayatınızın acısını çektiğiniz kabuslarınıza cemal süreya girer, sigarasını basıverir suratınıza. bi insan ne kadar az bilirse, o kadar çok bildiğini iddia eder bu bir gerçek artık. bunu cengiz aytmatov okutan edebiyat hocaları bile (evet bile) söylüyor. bir insan ne kadar az bilirse o kadar kötü yazar, ne kadar az okursa o kadar kötü yazar ve yetersizliğinin o kadar farkına varmaz. sonra gelir orda burda insanlarla bunları "paylaşır" iki tane de en az onun kadar hiç insan gelir "dostum, süper yazıyorsun" der yazık olur.
kötü yazan bi insanım, ama en azından bunun farkındayım. kötü yazıp, iyi sanan insanlardan ise tiksiniyorum, öfkeleniyorum.
- devrik cümle kurmanın şiir yazmak için yeterli olduğunu sanan şarimsi arkadaşın şiirimsilerinin toplandığı başlık.
|
